‏ Jeremiah 14

Аймшагтай ган гасуур

1Эзэн намда ган гасуур тухай иигэжэ хэлэбэ: 2– Иудын хан түрын улад
хосорһон зон тухайгаа гашуудан уйлалдана.
Хотонуудаарнь газар дээрэ
зон уйдан хүсэгүй хэбтэнэ.
Иерусалим соо улад зон
Бурханһаа туһа гуйнал.
3Ноёдойнь зарасанараа уһанда ябуулхадань,
уһа нөөсэлдэг газар руу тэдэнь ошобошье,
уһа олонгүй, хооһон һабатай бусажа ерэнэ.
Эшэнхэй, доромжолуулагдаһан,
нюураа бүглэн тэдэ байна.
4Бороогой орохогүйдэ
газар гандан хахаранхай.
Таряашад сүхэрэнхэй, хүнэй нюур харахаяа эшэнэ.
5Үбһэ ногооной үгы байхада,
хээрэ талын һогооншье түрэхэдөө
зулзагаяа хаян орхино.
6Хулангууд нюсэгэн добо дээрэ зогсожо,
амяа абажа ядан, сүүбэн шонодол аахилна.
Эдихэ хоолгүй байхадаа
нюдэдынь гэрэлгүй, мууданхай.
7Арад зомни Намда хандан ори дуун болоно:
«Гэм зэмымнай урдамнай байгаашье хадань,
Эзэн, нэрээ хаража, найдуулһанайнгаа ёһоор бидэндэ туһалыт.
Бидэ Танда оло дахин урбаабди,
урдаһаатнай нүгэл үйлэдөөбди.
8Оо, Израилиин Найдабари,
зобохо үедэмнай маанадые Абарагша!
Юундэ Та манай газар нютагта ерүүл хүн мэтэ,
нэгэ һүни хонохоёо ороһон аяншан мэтэ байнабта?
9Юундэ Та тээлмэрдэһэн хүн мэтэ,
абаржа шадахагүй баатар мэтэ болоод байнабта?
Гэбэшье Та бидэнтэй хамтат, бидэ Танай арадбди,
маанадые бү орхиит!»

10Эзэн эдэ арад зон тухай иигэжэ айладхана: «Тэдэ Намһаа холодон зайха дуратай, бэеэ барижа шададаггүй арад. Тиимэһээ Би тэдээндэ талархалгүй болооб. Одоо мүнөө тэдэнэй гэм зэмые хадуун абажа, нүгэлэйнь түлөө хэһээхэб».

11Эзэн намда айладхаба:

– Эдэ зоной һайн байха тухай Намда ши бү зальбара! 12Тэдэнэй масаг баряашье хадань, Би уйлаха-бархирхыень дуулахагүйб. Түгэс шатаалта болон таряан үргэлнүүдые тэдэнэй үргөөшье хадань, Би тэдээндэ талархалтай болохогүйб. Харин дайн дажарта, үлэсхэлэн хооһон байдалда болон тахал үбшэндэ тэдэниие хюдан һалгаахаб!

13Тиихэдэнь би:

– Хүсэн Түгэлдэр Эзэн! Мэдэнэ гүт, ямаршье дайн болохогүй, үлэсхэлэн хооһон байдал үзэхэгүйт гэжэ лүндэншэд улад зондо соносхожо байна. Энэ газар нютагта саг үргэлжын амар амгалан байдалые Танай үршөөһэн тухай тэдэ хэлэнэ, – гэбэб.

14Эзэн намда:

– Лүндэншэд Минии нэрэһээ хуурмаг абарал буулгажа байна. Би тэдэниие эльгээгээгүй, тэдээндэ захираагүй, тэдээндэ айладхаашьегүй бэлэйб. Тэдэ худал хуурмаг үзэгдэл, хубхай хооһон үзэл үзэлгэ, миин өөһэдын һанаашые таанадта дуулгана гээшэ. 15Тиимэһээ Би, Эзэн, Минии эльгээгээгүй, гэбэшье Минии нэрэһээ абарал буулгажа байгааша лүндэншэдтэй юу хэхэ байһанаа дуулгахамни. Тэдэ «Дайн дажар, үлэсхэлэн хооһон байдал энэ газар нютагта болохогүй» гэжэ хэлээ бэлэй. Харин Би тэдэниие дайн дажарта болон үлэнхэ хооһон байдалда оруулан хюдахаб! 16Тэдэнэй буулгаһан абарал шагнаһан улад зон туража үхэхэ, байлдаануудта алуулха, тиигээд Иерусалимай үйлсэнүүдээр хаяатай хэбтэхэ. Тэдэниие, һамгадыень, үхи хүүгэдыень хүдөөлүүлхэ хэншье байхагүй. Хорон мууень өөһэдтэнь лэ буулгахаб! – гэбэ.

17Өөрынгөө гай зоболон тухай улад зондо дуулгахыемни намда Эзэн захирба. Тэрэ иигэжэ хэлэхыемни айладхаа: Минии нюдэнһөө һүни, үдэргүй
нулимса урдан байг.
Уйлахаяа оройдоошье болихогүйб,
улад зомни аргагүй ехэ
сохилтодо дайрагдаба,
угаа хүндөөр шархатаа.
18Хээрэ тала руу гарахадам,
дайнда алуулһан зоной һэенүүд байна.
Хото руу орожо ерэхэдэм,
туража үхэхэеэ байгшад харагдана.
Лүндэншэд, санаартад
юу хэхэеэ ойлгожо ядан,
орон нютагаар тэнэнэ.

Зон Эзэниие аргадана

19Эзэн, Та Иудын хан түрэһөө
бүримүһэн татагалзаа юм гүт?
Сионой зониие үзэн ядана гээшэ гүт?
Та маанадые эдэгэшэгүйгөөр
юундэ дайраба гээшэбта?
Амар амгаланиие хүлеэһэмнай,
ямаршье һайн юумэн болоогүй.
Эдэгэхэ сагаа хүлеэһэмнай,
аймшагтай юумэн тохёолдоол!
20Оо, Эзэн, Танай урда бидэ нүгэл хээбди,
хорон муугаа, үбгэ эсэгэнэрэйнгээ гэм зэмые мэдэрнэбди.
21Өөрынгөө найдуулһан зүйл тухай бү мартыт,
маанадые бү шоодборилыт!
Алдар солынтнай хан шэрээ болохо
Иерусалимай нэрэ хүндэ бү хухалыт!
Бидэнтэй байгуулһан хэлсээгээ һанажа,
тэрэнээ бү эбдыт!
22Нэгэшье үндэһэ яһатадай шүтөөн
бороо оруулжа шадахагүй.
Огторгой өөрөө аадар бороо
хайрлахагүй.
Тандаал, Эзэндэ, манай Бурханда,
бидэ найданабди.
Эдэ бүгэдые үйлэдэгшэнь Тал гээшэт.