‏ Nehemiah 4

Дайсадай заналта хэжэ байбашье, барилга үргэлжэлнэ

1Бидэниие хана барина гэжэ Санбаллаат мэдэхэдээ, сухалаар бусалан уурлаба. Иудейнүүдые наада барин, 2тэрэ өөрынгөө түрэлнүүдтэ, Самариин сэрэгшэдтэ иигэжэ хэлэбэ:

– Эдэ баарһад иудейнүүд тэндэ юу хэхэ болоноб? Хотые һэргээжэ, эдэнэр үргэл үргэхэ гэжэ гү? Шандаруу болоһон энэ богһоо шэнээр бодхооһон шулуун ханануудынь нэгэ доро дүүрэшэхэл.

3Тэрэнэй хажууда Аммоон нютагай Тобияа байба. Тэрэ иигэжэ хэлэбэ:

– Харин иигэн бодхообошье гэлэй! Үнэгэнэй һүрэшэхэдэ, тэдэнэй бүхы ханануудынь бутаран унашахал!

4– Манай Бурхан, шагныт! Тэдэнэр маниие газаашалжа байнал. Эдэнэй шоодбори өөһэдынь толгой дээрэ буулгыт: тэдэнэр богоолшолуулан, хариин газарта шоодборилуулаг лэ. 5Маанадые, барилгашадые, доромжолһон тэдэнэй энэ нүгэл Танда бү мартагдаг лэ, тэдэнэрэй энэ гэм зэмынь бү сагаараг лэ.

6Хүн зоной бүхы эрмэлзэл ажалдаа хандуулагданхай. Тиимэһээ маанадай барижа байгаа хана үндэрөөрөө хахадтаа хүрэбэ.

7Иерусалимай ханануудай һэргээн бодхоогдохые Санбаллаат, Тобияа гэгшэдһээ гадна араабууд, аммоонууд, Ашдоодой ажаһуугшад мэдэжэ, ханын нүхэнүүдэй бүтүүлэгдэжэ эхилхэдэ, аргагүй ехээр сухалдабад. 8Манай оролдолгые һалгаахын тула тэдэнэр Иерусалим руу дайгаар орожо, хотые һандаргахаяа хэлсэбэд.

9Бидэнэр өөрынгөө Бурханда мүргэжэ, тэдэниие хүлеэн, үдэр һүнигүй харуул табибабди.

10Иудейнүүд иигэжэ хэлэбэ:

– Эндэ бутархай шулуунай аргагүй ехэ һэн тула ашаа зөөгшэд ажалдаа диилдэнэ. Бидэ энэ хана һэргээн бодхоожо шадахагүйбди.

11Харин манай дайсад иигэжэ хэлэбэд:

– Бидэ гэнтэ добтолжо, тэдэниие бута сохиходомнай, тэдэнэр юушье хэжэ шадангүй, юушье ойлгонгүй үлэшэхэ, тиигээд ажалыень зогсоон һаатуулхабди.

12Тэдэнэртэй хүршэ ажаһуугша иудейнүүд зүг бүхэнһөө манда ерэжэ, дайсанай маанад руу добтолхоёо байһан тухай һэргылжэ байгаа.

13Эли газарта, ханын саада талада, доодо талада би бүлэ бүлөөрнь илган, һэлмэ жадатай, һурша номтой хүнүүдые табибаб. 14Би бултыень хараһанай һүүлээр ноёд һайдта, дарганарта, бусад зондо иигэжэ хэлэбэб:

– Бү һүрдэн айгты! Агууехэ, аймшагтай Эзэнээ һанан дурдагты, мүн тиигээд, өөһэдынгөө гэрнүүдэй, өөһэдынгөө һамгадай, өөһэдынгөө хүбүүд, басагадай, өөһэдынгөө аха дүүнэрэй түлөө тэмсэн бодогты!

15Эдэ бүгэдэ манда мэдээжэ гээд манай дайсад мэдэбэд, тиигээд Бурхан тэдэнэй һаналые буруу һүргэбэ. Тиихэдэнь бидэ ханадаа ерээд, өөһэдынгөө ажал үргэлжэлүүлбэбди. 16Энэ үдэрһөө эхилжэ, минии зоной хахадынь ажал хэбэ, харин нүгөөдэ хахадынь жадануудаа, халхабшануудаа, һурша номуудаа баряад, дуулгануудаа үмдөөд, иудынхидые хамгаалан, харуулда зогсобо. Сэрэгшэд 17хана һэргээн бодхоогшодой хажууда байгаа. Ашаа зөөгшэд нэгэ гартаа ашаа, харин нүгөөдэ гартаа зэбсэг бариха баатай болобо. 18Барилгашан бүхэн һэлмэ зүүгээд хүдэлбэ.

Минии дэргэдэ бүреэгээр дохёо үгэгшэ байгаа. 19Би ноёд һайдуудта, дарганарта, мүн бусад зондо иигэжэ хэлэбэб:

– Аргагүй ехэ ажал ябуулагдана. Бидэ энэ ханаяа зубшан, бэе бэеһээ таруу байнабди. 20Таанад эбэр бүреэгэй абяа хаанашье дуулахадаа, тэрэ абяан руу гүйжэ, манда суглархат. Манай Бурхан манай түлөө тэмсэлдэ зогсохо!

21Бидэ хүдэлмэреэ ябуулаабди, харин зоной хахадынь жадануудаа барин, үүр сайхаһаа эхилээд, одо мүшэдэй гаратар харуулда зогсоо.

22Тэрэ үдэрнүүдтэ би хүн зондо хандан, иигэжэ хэлэбэб:

– Хүн бүхэн ажалшадтаяа хамта Иерусалимда һүниин туршада үлэг. Тиигэбэл, һүниндөө бидэ харуулда байхабди, үдэртөө ажалаа ябуулхабди.

23Би өөрөөшье, минии аха дүүнэр, зарасанар, минии харуулшад бултадаа хубсаһатаяа унтажа, хүн бүхэмнай баруун гартаа зэбсэгээ адхаад байгаа.