‏ Proverbs 23

1Засаг баригшатай хамта зооглохоёо һуухадаа урдаа байһан юумэ һайтар ажагла.
2Зооглохо ехэ хүсэлэн байгаа һаань, хоолойдоо хутага тулга.
3Тэрэнэй амтан эдеэндэ бү обто, тэрэ эдеэн хуурмаг юм.
4Баялиг суглуулхын тулада үргэһэ нойргүй бү зүдхэ, хэзээ тогтохоёо мэдэхэ хэрэгтэй.
5Баялигаа һайнаар харажашье үрдеэгүй байтаршни тэрэшни үгы болошоод байха: эд баялигта дали ургадаг, тэнгэри өөдэ дүүлиһэн бүргэд мэтэ ниидэжэ арилшаха.
6Муу һанаатай хүнтэй сугтаа бү зоогло, тэрэнэй амтан эдеэндэ бү обто.
7Зосоогоо юушье бодоһыень мэдэхэ аргагүй. «Эди, уу» гэжэ хэлээшье һаа, зүрхэ сэдьхэлынь шамһаа холо байдаг.
8Эдиһэн хоолоо бөөлжэжэ гаргахаш. Наартай үгэнүүдшни дэмыдэ хэлэгдэн үнгэрхэ.
9Мунхагта юумэ бү хэлэ. Ухаатай үгэнүүдые тэрэ наада бариха.
10Урданай хилэ мужаа бү хүдэлгэ, үншэдэй газарта булимтаран бү оро.
11Тэдээндэ хүсэтэ Үмэглэгшэ байха. Тэдэнэй талаһаа Тэрэ зарга бариха.
12Зүрхэ сэдьхэлээ сахилта һургаалда зорюула, эрдэм мэдэсын үгэнүүдые шагна.
13Хүбүүгээ һургаалгүй бү орхёорой, һабаагаар шабхадаашье һааш, тэрэ үхэшэхэгүй.
14Һабаагаар шабхадаашье һаа, үхэлэй һабарһаа һүнэһыень мулталхаш.
15Сэдьхэл зүрхөөрөө сэсэн байгаа һаань, миниишье зүрхэндэ баяр баясхалан тогтожо болоно.
16Зүб юумэ хэлээ һааш, үнэхөөр баярлаха гээшэб.
17Шинии зүрхэн нүгэлтэндэ бү атаархаг, харин Эзэнһээ бэшэржэ байг.
18Ерээдүй саг гэжэ байха, этигэл найдабаришни таһархагүй.
19Хүбүүмни соносо, сэсэн байха хэрэгтэй, зүрхэ сэдьхэлээ зүб харгыгаар шэглүүлэ.
20Үзэмэй дараһан архи үлүү уудаг, мяха хэтэрхүү эдидэг зоной дунда бү бай.
21Ушарынь хадаа архинша болон мяханда хомхой үгырэн хооһорхо. Һула һуняагүй байбал, соорхой хубсаһатай үлэхэш.
22Түрэһэн эсэгэеэ шагна, эхынгээ үтэлхэдэ үзэн ядажа бү бай.
23Үнэниие абаһан хойноо тэрээндэ бү урбаарай. Мэргэн ухаае, заабари хүмүүжэл, мэдэлгэ ухаа алдажа болохогүй.
24Үнэн шударга хүнэй эсэгэ үнэн зүрхэнһөө баясаха, сэсэ мэргэниие түрэһэн хүн тэрээндээ жаргана.
25Эхэ эсэгэшни жаргал эдлэхэ болтогой, түрэһэн эхэшни урма баяртай байха болтогой.
26Хүбүүмни, зүрхэ сэдьхэлээ намда үгэ. Нюдэеэ минии зам тээшэ шэглүүлэ.
27Янхан эхэнэр ба хүнэй забхай һамган уйтан амһартай гүнзэгы худагтал адли, тэрээн сооһоо абиржа гарахагүйш.
28Тэрэ дээрмэшэн мэтэ нэгэниие отожо, гэмтэ ябадалай тоо олошоруулдаг.
29Хэн сэдьхэлээ зобоноб? Хэн гэншэнэ ёолоно гээшэб? Хэн хэрүүл хэнэб? Хэн гомдоноб? Хэн шалтагаангүй шарха абанаб? Хэн улаан нюдэтэйб?
30Тэдэ үзэмэй дараһан архинда шунахайрагшад, архиин шоробто һанаатай бэдэрээшэд.
31Архиин улааниие һайхашаан, аяга соо хөөһэрэн долгисохыень харахаяа боли, зөөлэхэнөөр зосоо орохыень тамшаахаяа боли.
32Эсэстэнь тэрэ мүлхигшэ шэнги хазадаг, хорото могой шэнги хадхадаг.
33Нюдэншни ондоо эхэнэрнүүдые харадаг болохо, ухаан бодолшни һамуурха.
34Ши тэнгис далайн гүн соо унтахаа хэбтэһэндэл, онгосын далбагын модоной үзүүртэ нойрсоһондол болохош.
35Ши «Тэдэ намайе наншаа, наншаһыеньшье ойлгоогүйб, сохихо түлхихэдэнь намда үбшэнтэй бэшэл. Унтажа садаад, үнөөхиеэл уухаб даа» гэжэ хэлэхэш.