‏ Psalms 108

1[Дуунай бүлэгэй хүтэлбэрилэгшэдэ. Давидай псалма.]
Магтаалта Бурхамни! Абяагүй бү байгыт!
2Мэхэтэй муу аман нам руу ангайгаад байна.
Худал аман намда юумэ хэлэнэ.
3Бүхы талаһаам үзэн ядаһанай үгэнүүд тойроод байна.
Ямаршье шалтаггүй аад, нам руу добтолно.
4Дура хайрымни орондо намайе үзэн ядана.
Харюудань би зальбаран байнаб…
5һайем муугаар харюулна,
дура хайрыем үзэн ядаһанаар бусаана.

6Муу хүниие тэрэнэй дээрэ томилооройгты,
буруушаагша баруун таладань зогсог лэ.
7Гэмтэй гэжэ тэрэниие шүүг лэ,
зальбаралыньшье нүгэл болог.
8Хоног үдэрнүүдынь үсөөрүүлыт,
ажал тушаалыень ондоо хүн эзэлэг лэ.
9Үхибүүдынь үншэрэг,
һамганиинь бэлбэһэн болог.
10Хүүгэдынь тэнэжэ, гуйлгашан болоод ябаг,
һандарһан гэрнүүдһээ үлдүүлэг.
11Зээлеэр үгэгшэ хүн бии байгаа бүхыень абаг,
хариин зон ажалайнь үрэ шэмые үбэршэлэг.
12Тэрэниие хайрлаха хэншье,
үншэн хүүгэдынь хайрлаха хэншье үгы болог.
13Үри удамынь таһалдуулыт,
хойто үедэ нэрэнь мартагдаг.
14Үбгэ эсэгэнэрэйнь хэһэн гэмые һануулжа,
эхынь нүгэлэй наманшалагдахые бү зүбшөөгыт.
15Тэдээн тухай дурдалгые дэлхэй дээрэ Эзэнэй үгы болготор
тэдэ Тэрэнэй урда хододоо байг.
16Юунэй түлөө бэ гэбэл, тэрэ энэрэл хайра үзүүлхээ мартаа,
алахын тула ядуу болон үгытэй хүнэй хойноһоо намнаа,
сэдьхэлээ үбдэһэн хүниие усадхахаа һанаа.
17Тэрэ хараалда дуратай, өөртэнь тэрэ бусаг лэ.
Юрөөлдэ дурагүй, өөрһөөнь тэрэ холо байг лэ.
18Хараал тэрэнэй хубсаһан болог,
уһан мэтээр досоонь шудхаг,
тоһон мэтээр яһа руунь шэнгэг.
19Тэрэ хараал тэрээндэ хубсаһан мэтэ,
хододоо бүһэлэгшэ бүһэнь болохо болтогой.

20Энэ хадаа намайе буруушаагшадта,
нам тушаа муу бузар хэлээшэдтэ Эзэнһээ үгтэхэ шан болуужан!

21Харин Та, Эзэн Бурхан, нэрээ хаража намда туһалыт,
юуб гэбэл, энэрэл хайратайт, һайнта, намайе абарыт!
22Юуб гэхэдэ, би ядуу, үгытэйб,
зүрхэмни үбдэнэ.
23Үдэшэндөө ута болоод һүнэдэг һүүдэр мэтэ би һүнэжэ байнам,
таршаа шумуул шэнгеэр намайе үлдэнэ.
24Масаглаһандаа үбдэгни һулараа,
бэемни тураа.
25Зондоо шоодбори болооб,
намайе хараад, толгойгоо һэжэрнэ.
26Эзэн Бурхамни, намда туһалыт,
энэрэл хайраараа намайе абарыт.
27Энэ болбол Танай гар энээниие үршөөгөө,
Эзэн, Та энээниие хээт гэжэ зон ойлгог лэ.
28Тэдэнэй хараахада Та юрөөгыт,
тэдэ буһалгаална – эшхэбтэр байдалда орог.
Харин би, Танай зараса, баярлахаб.
29Намайе хардагшад эшэхэ байдалаар хубсалаг,
эшэхээрээ өөһэдыгөө орёог лэ.
30Харин би Эзэндэ магтаал шангаар дуугаран үргэхэб,
олон зоной дунда магтан алдаршуулхаб.
31Юуб гэбэл, шүүжэ байгаашадһаань ядуу хүниие абархын тула
баруун таладань Тэрэ зогсоно!