‏ 2 Samuel 11

Давид Бат-Шээбэ хоёр

1Хабарай эхеэр, хаашуулай дайнда мордодог үедэ, Давид Раббаае бүһэлхөөр, аммоонуудые бута сохихоор Ёһаабые өөрынгөө түшэмэлнүүдтэй, мүн Израилиин бүхы сэрэгтэй хамта эльгээбэ. Давид өөрөө Иерусалимда үлөөд байгаа.

2Нэгэтэ үдэшэлэн Давид унтариһаа бодожо, хаанай ордоной хушалта дээрэ сэнгэжэ ябатараа бэеэ угаажа байһан нэгэ эхэнэрые хушалта дээрэһээ хараба. Тэрэ эхэнэр угаа һайхан байгаа. 3Давид хүниие ябуулжа, тэрэ эхэнэр тухай лаблан асуухадань,

– Энэ хадаа Урияа гэдэг хээт хүнэй һамган, Элиаамай басаган Бат-Шээбэ гээшэ, – гэжэ мэдээсэгдэбэ. 4Давид элшэнэрые эльгээжэ, тэрэниие асаруулба ха. Ерэхэдэнь, Давид тэрээнтэй унтаа һэн. Тэрэ эхэнэрэй һарынхинь дууһаад байгаа, тиигээд тэрэ гэртээ бусаа бэлэй. 5Тэрэ хээлитэй боложо, Давид руу хүниие эльгээн, иигэжэ дуулгаба:

– Хээлитэй болооб.

6Давид Ёһааб руу хүниие эльгээжэ, иигэжэ захиба:

– Урияа гэдэг хээт хүниие нам руу эльгээ.

Ёһааб Урияае тэрээн руу эльгээбэ. 7Урияагай ерэхэдэнь, Давид Ёһаабай болон сэрэгэй элүүр энхэ тухай, байлдаанай ямар ябаһан тушаа һурасагааба. 8Тиигээд тэрэ Урияада хэлэбэ:

– Гэртээ харижа, амара.

Урияа гэгшын хаанай ордонһоо гаража ябахадань, хаан хойноһоонь эдеэн бэлэг эльгээбэ. 9Теэд Урияа хаанай ордоной үүдэнэй дэргэдэ хаанай харуулшадтай хамта унтажа, гэртээ ошобогүй. 10Зоной Давидта:

– Урияа гэртээ харяагүй, – гэжэ хэлэхэдэнь, тэрэ Урияаһаа асууба:

– Ши удаан сагта үгы аад, ерээ ха юмши. Юундэ гэртээ ошоногүйбши?

11Урияа Давидта харюусаба:

– Ханзын, Израилиин, Иудын сэрэг зоной майхангууд соо оршожо, минии ноён Ёһаабай болон тэрэнэй сэрэгэй задагай талада хоножо байхадань, би гэртээ эдижэ уужа, һамгантаяа унтажа байха аалби?! Танаар, ами наһаартнай тангаригланаб: би иимэ юумэ хэхэгүйб!

12Тиимэһээ Давид Урияада дурадхаба:

– Мүнөөдэр ши эндээ дахин үлэ. Үглөөдэр би шамайе һөөргэнь ябуулхаб.

Иигээд Урияа тэрэ үдэр болон үглөөдэрынь Иерусалимда үлэбэ. 13Давид тэрэниие урижа, хамта эдеэлжэ ундалжа, Урияае һогтообо. Теэд үдэшэ Урияа гаража ошоходоо, хаанай харуулшадтай хамта мүн лэ тэрэ унтари дээрээ унтаа һэн.

14Үглөө болоходонь, Давид Ёһаабта бэшэг бэшэжэ, Урияатай эльгээбэ. 15Тэрэ бэшэг соогоо бэшэхэдээ:

– Урияае шэрүүн гэгшын тулалдаанда түрүүлэн табижа, хажууһаань холодогты. Тиихэдэтнай тэрэ хюдуулжа, гээгдэхэ, – гэһэн байгаа. 16Иигэжэ хотын дэргэдэ тулалдаанай болоходо, хүсэтэй дайсадай байһан газарые Ёһааб мэдэжэ абаад, Урияа гэгшые тэндэ табиба. 17Дайсад хотоһоо гаража ерээд, Ёһаабай сэрэгтэй дайлалдажа, Давидай сэрэгһээ хэдэн зон алдалан унаба, хээт хүн Урияашье алуулба.

18Байлдаанай бүхы үйлэ ябаса тухай Давидта мэдээсэхэеэ Ёһааб хүниие эльгээгээ һэн. 19Тэрэ элшэдэ захиран, иигэжэ хэлэбэ:

– Байлдаанай бүхы үйлэ тухай хаанда хэлэжэ дүүргэхэдэш, 20хаанай уурлажа, «таанад тулалдахадаа хотодо тиимэ дүтэ юундэ ошообта? Дээрэһээ дайсад харбажа болохо гээд мэдэдэггүй юм гүт? 21Ерүббээшэдэй хүбүүн Абимээлэхэй яагаад алуулһые һанана гүт? Тэрэ Тэбээцтэ болоо һэн. Нэгэ эхэнэр хотын хэрэм ханаһаа тээрмын шулуу унагаажа, тэрэниие алаа һэм шуу. Юундэ таанад хэрэм ханада тиимэ дүтэ ошообта?!» гэжэ шамайе зангаа һаань, ши «Танай албатан, Урияа гэдэг хээт хүн мүн лэ алуулаа» гэжэ хэлээрэй.

22Иигээд элшэ ошожо, Ёһаабай хэлэ гэһэн бүхы юумэ Давидта дуулгаба. 23Тэрэ Давидта хэлэбэ:

– Дайсад бидэнһээ хүсэтэй байжа, добтолон, хээрэ талада гараашье һаань, бидэ тэдэниие һөөргэнь хотын бартаанууд хүрэтэр шахаабди. 24Тиихэдэмнай хотын хэрэм ханаһаа харбаашад маанадые харбажа, Үндэр түрэлтэ хаан, танай зарим зон хосороо, мүн танай зараса, хээт хүн Урияа гэгшэ алуулаа.

25Тиихэдэнь Давид элшэдэ хэлэбэ:

– Ши Ёһаабта иигэжэ дамжуула: «Һэлмэ гээшэ хэнииешье сабшажа магад. Энэ хэрэг тушаа һанаагаа бү зобогты. Хотын урдаһаа добтолгоёо бүри шангадхаажа, хотые һандаргаажа орхигты». Иигэжэ хэлэжэ, тэрэнэй урма зоригые бадарга.

26Урияа үбгэнэйнгөө алуулһан тухай һамганиинь дуулаад, нүхэр тухайгаа уйлан гашуудаба. 27Гашуудалай сагай үнгэрхэдэ, Давид хүниие эльгээжэ, тэрэ эхэнэрые гэртээ асаруулба. Тэрэнь һамганиинь боложо, тэрээндэ хүбүү түрөө һэн. Гэбэшье Давидай үйлэдэһэн хэрэг Эзэндэ һайшаагдаагүй бэлэй.

‏ 2 Samuel 12:1-23

Гэмынь урдаа, гэмшэлынь хойноо

1Эзэн Натаан лүндэншэниие Давидта эльгээбэ. Тэрэ Давидта ерэжэ, иимэ юумэ хөөрэбэ:

– Нэгэ хотодо хоёр хүн байдаг байгаа: нэгэнь баян, нүгөөдэнь үгытэй. 2Баян хүниинь угаа олон хонин болон үхэр һүрэгтэй һэн. 3Харин үгытэйнь худалдан абажа тэжээһэн нэгэ бишыхан хурьганһаа бэшэ юушьегүй һэн ха. Хурьган тэрээнэйдэ үхибүүдтэйнь хамта үдэжэ, эдиһэн юумыень эдижэ, аягаһаань уужа, үбэртэнь унтажа, юрэдөө, тэрэ хүн өөрынгөө үхиндэл адляар тэрэниие һанадаг байгаа. 4Нэгэтэ баян хүнэйдэ аяншан ерэбэ. Тиихэдэнь тэрэ тэрээндэ эдеэ бэлдэхэдээ, өөрынгөө хони гү, али үхэр гаргахаяа харамнажа, ядуу хүнэй хурьга гаргажа, ерэһэн хүндэ эдеэ бэлдээ.

5Тиихэдэнь Давид тэрэ хүндэ ехэ уурлажа, Натаанда хэлэбэ:

– Эзэнэй урда тангаригланаб, энээние хэһэн хүн үхэхэ ёһотой! 6Тэрэ хүн хайрлаха сэдьхэлгүй. Иимэ хэрэг үйлэдэһэн ушарһаа тэрэ хүн хурьганай түлөө дүрбэ дахин ехэ түлбэри түлэхэ ёһотой.

7Натаан Давидта иигэжэ хэлэбэ:

– Ши болбол тэрэ хүн гээшэш! Израилиин Эзэн Бурхан иигэжэ айладхажа байна: «Би шамайе Израилиин хаанаар томилооб, Саулһаа шамайе абарааб. 8Би шамда хаанта ордон, һамгадыешни үгөөб, шамайе Израилиин болон Иудын хаан болгооб. Хэрбээ энээнэй багадаа һаань, Би шамда үшөө ехэ юумэ үгэхэ һэм. 9Теэд юундэ ши Минии үгэ тоонгүй, энэ муу юумэ хээбши? Хээт хүн Урияа гэгшые һэлмээр хюдааш, аммоонуудай һэлмээр усадхааш! Тэрэнэй һамгые өөрын һамган болгон абааш! 10Тиимэ ушарһаа одоо шинии уг удамһаа хэн нэгэн заабол хүндэ хороолгожо үхэдэг байха. Иимэ юумэн хэтэ мүнхэдөө үргэлжэлхэ. Юуб гэхэдэ, ши Намда хайхарамжагүйгөөр хандажа, хээт хүн Урияа гэгшын һамгые өөрын һамган болгон абаа бэлэйш. 11Үзөөрэй даа, шамда гай зоболон Би гэр бүлэһөөшни ушаруулхаб. Би шинии хараһаар байтар һамгадыешни абажа, дүтын хүндэш үгэхэб. Тэрэ гэгээн сагаан үдэр шинии һамгадтай унтаха. 12Ши иимэ юумэ нюусаар үйлэдөөш, харин Би бүхы Израилиин урда энээниие хэхэб». Эзэн иигэжэ айладхана.

13Давид Натаанда хэлэбэ:

– Би Эзэнэй урда нүгэлтэйб.

– Эзэн шамайе хүлисөө. Ши үхэхэгүйш. 14Харин энэ хэрэг хэжэ, Эзэниие тоогоогүй байһанайш түлөө шинии хүбүүн заабол гээгдэхэ, – гэжэ Натаан хэлэбэ. 15Иигээд Натаан гэр руугаа бусаа һэн.

Урияа гэгшын бэлбэһэн эхэнэрэй Давидһаа түрэһэн үхибүүе Эзэн дайража, тэрэ хүндэ үбшэндэ нэрбэгдэбэ. 16Давид тэрэ үхибүүнэй түлөө Бурханиие гуйн, масаг барижа, газар дээрэ хэбтэн унтадаг болобо. 17Эгээл ехэ түшэмэлнүүдынь тэрэниие газарһаа бодхоохо гэжэ дээрэнь зогсоодшье үзөө, теэд тэрэ бодобогүй, эдеэ хоолшье тэдэнтэй хамта барибагүй. 18Долоодохи үдэртэ үхибүүн һамшаба. Давидай түшэмэлнүүд үхибүүнэй гээгдэһэн тухай тэрээндэ хэлэхэеэ айжа байба. Юуб гэбэл, тэдэ хүүгэнэй үшөө амиды байха үедэ бидэ хааниие аргадахадамнай, тэрэ манай үгэ дуулаагүй бэлэйл. Мүнөө «Үхибүүн наһа бараа» гэжэ яагаад хэлэхэбибди даа? Тэрэ өөртөө ямар нэгэ муу юумэ хэжэ магад, – гэлсэжэ байба.

19Харин Давид зонойнгоо шэбэнэлдэхые обёороод, үхибүүнэй наһа бараһые ойлгобо. Тиигээд Давидай түшэмэлнүүдһээ:

– Үхибүүн наһа бараа гү? – гэжэ асуухада, тэдэ:

– Тиигээ, наһа бараа, – гэжэ хэлэбэ. 20Давид газарһаа бодожо, бэеэ угаажа, тоһо түрхеэд, хубсаһаа һэлгэбэ. Тэрэ Эзэнэй үргөөдэ орожо, мүргэбэ. Удаань гэртээ бусажа, хоол бэлдэхүүлжэ эдибэ. 21Тиихэдэнь түшэмэлнүүдынь асууба:

– Танай үйлэдэһэн энэ хэрэг ямар ушартай гээшэб? Үхибүүнэй амиды байхада та масаг барижа, уйлажа байгаат. Харин хүүгэнэй наһа барахада, та бодожо, эдеэ хоолдо ороолта.

22Давид харюусаба:

– Үхибүүнэй амиды байха үедэ би масаг барин, уйлажа байһамни «Эзэн намайе хайрлажа, үхибүүн амиды мэндэ үлэхэ аалам» гэжэ һанаһан ушарһаа бэлэй. 23Теэд тэрэ гээгдээ. Би юундэ масаг барихабиб даа. Би тэрэниие дахин бусаажа шадаха аалби? Үгы! Би хэзээ нэгэтэ тэрээн руу ошохоб, харин тэрэ намда эрьен ерэхэгүй.