1 Kings 21:1-16
Навотнынъ юзюм багъчасы
1Бу вакъиалардан сонъ бойле шейлер олып кечти: йизреэлли Навотнынъ Йизреэлде бир юзюм багъы бар эди. Шу багъ Самарие падишасы Ахавнынъ сарайы янында эди. 2 aБир кунь Ахав Навоткъа: – Манъа юзюм багъынъны бер, мен анда озюме бостан япарым, чюнки о меним эвиме якъын. Онынъ ерине мен санъа даа яхшысыны берерим. Эгер истесенъ, парасыны кумюшнен тёлерим, – деди. 3 bЛякин Навот Ахавгъа: – РАББИ сакъласын, мен санъа бабаларымдан къалгъан асабалыкъны бермейджегим! – деди. 4 cАхав, йизреэлли Навотнынъ: «Бабаларымнынъ асабалыгъыны санъа бермем», – деген сёзлерине къасеветленип ве ачувланып, эвине кирди. Тёшегине ятты, бурнуны шиширди, аш ашамады. 5Къадыны Изевель онъа кирип: – Не ичюн ачувланасынъ, аш биле ашамайсынъ? – деп сорады. 6Ахав къадынына деди: – Мен йизреэлли Навоткъа: «Манъа юзюм багъынъны бер, онынъ ерине кумюш тёлерим, истесенъ, онынъ ерине башкъа багъ берерим», – дедим, о исе манъа: «Ёкъ, багъчамны санъа бермем», – деди. 7Изевель онъа: – Шимди Исраильге падишалыкъ япкъан сенсинъ! Тур, аш аша, джанынъ раат олсун. Йизреэлли Навотнынъ багъыны мен санъа берерим, – деди. 8 dСонъ о, Ахавнынъ адындан мектюплер язып, оларны падишанынъ муурюнен басты ве шу мектюплерни Навотнынъ шеэринде яшагъан акъсакъалларгъа ве мырзаларгъа йиберди. 9Мектюплерде бойле язылгъан эди: «Аштан-сувдан вазгечюв адетининъ башланувыны илян этинъиз ве Навотны халкънынъ огюнде отуртынъыз. 10 eОнынъ къаршысына эки ярамай адам отуртынъыз. Олар Навоткъа къаршы: “Сен Алланы ве падишаны яманладынъ”, – деп шаатлыкъ этсинлер. Сонъ оны чыкъарып, ташларнен урып ольдюринъиз, о ольсюн». 11Шеэрдеки акъайлар, Навотнынъ шеэринде яшагъан мырзалар ве акъсакъаллар Изевельнинъ буйругъыны, оларгъа ёллагъан мектюплерде язгъаныны яптылар. 12Аштан-сувдан вазгечюв башланувыны илян этти ве Навотны халкънынъ огюнде отуртты. 13Сонъ эки ярамай адам чыкъып, онынъ къаршысына отурды ве халкънынъ огюнде Навоткъа къаршы шаатлыкъ этип: – Навот Алланы ве падишаны яманлады, – дедилер. Навотны шеэрден чыкъарып, ташларнен урып ольдюрдилер. Бойле о, ольди. 14Сонъ Изевельге: «Навотны ташларнен урып ольдюрдилер. Шимди о, олю», – деген хабер йибердилер. 15Изевель, Навотнынъ ташларнен урып ольдюрильгени акъкъында эшитип, Ахавгъа: – Тур, йизреэлли санъа кумюшке сатмагъа истемеген Навотнынъ юзюм багъыны озюнъе ал. Навот сагъ дегиль, о, ольди, – деди. 16Ахав, Навотнынъ ольгенини эшитип, турды ве йизреэлли Навотнынъ юзюм багъыны алмагъа кетти.
Copyright information for
CrhCTB