Gen 5:29 | DutKingComments | STEP | Lamech verwekt Noach en zonen en dochters, wordt zevenhonderdzevenenzeventig jaar, “en hij stierf” . Evenals bij Henoch wordt bij Lamech de herhaalde loop van de gebeurtenissen van geboorte, leven, kinderen krijgen en sterven onderbroken. Dat gebeurt hier om het motief van de naamgeving van zijn zoon mee te delen. Lamech leeft in een wereld waar de geweldenarij en het verderf steeds meer toenemen ( ) . Dat neemt hij waar. Hij beseft en erkent dat de aardbodem vervloekt is. Te midden van die situatie zoekt hij rust. De zoon die geboren wordt, noemt hij dan ook in het geloof “Noach” , dat ‘rust’ betekent. Met deze rust hangt ook de vertroosting samen waarover Lamech bij de naamgeving spreekt. Dat geeft een verband aan tussen rust en vertroosting. In het Nederlands is het niet te zien, maar er is een woordspeling tussen de naam Noach (‘rust’) en het Hebreeuwse woord voor ‘troosten’. Zijn verlangen naar die rust is het verlangen van een Godvrezende ziel. Alleen kan die rust pas komen na het oordeel. Ook kan Noach die rust niet geven en vergist Lamech zich als hij zegt dat “deze” hem en anderen zal troosten. Het is de vergissing die ook Eva maakt als ze Kaïn krijgt ( ) en in hem de beloofde Nakomeling ziet ( ) . Terwijl Henoch vóór het oordeel wordt weggenomen ( ) , wordt Noach dóór de oordelen heen bewaard, veilig in de ark. Noach is een beeld van het gelovig overblijfsel van Israël dat door God bewaard wordt tijdens de grote verdrukking die over het hele aardrijk zal komen. Met het noemen van de zonen van Noach eindigt het geslachtsregister van het geloof. Er wordt hier niet vermeld hoe oud Noach uiteindelijk is geworden. Van Noach worden de namen van zijn drie zonen vermeld en niet van slechts één door wie de geslachtslijn wordt voortgezet, zoals in alle vorige gevallen. Dit wijst ook vooruit naar het verdere verloop dat duidelijk zal maken dat er een nieuw begin wordt gemaakt door deze drie zonen. Hoewel Jafeth de oudste is ( ) , wordt Sem eerst genoemd. Dat zal zijn, omdat via hem de geslachtslijn verder gaat naar Abraham, de stamvader van Gods aardse volk Israël. God wordt dan ook “de God van Sem” ( ) genoemd. Via hem zal ten slotte de Christus geboren worden ( ) . De zondvloed is in het zeshonderdste jaar van Noach ( ) over de aarde gekomen, dat wil zeggen in het jaar 1656 na de schepping van Adam.

‏ Genesis 5:29

Noach

Lamech verwekt Noach en zonen en dochters, wordt zevenhonderdzevenenzeventig jaar, “en hij stierf”. Evenals bij Henoch wordt bij Lamech de herhaalde loop van de gebeurtenissen van geboorte, leven, kinderen krijgen en sterven onderbroken. Dat gebeurt hier om het motief van de naamgeving van zijn zoon mee te delen. Lamech leeft in een wereld waar de geweldenarij en het verderf steeds meer toenemen (Gn 6:12-13). Dat neemt hij waar. Hij beseft en erkent dat de aardbodem vervloekt is. Te midden van die situatie zoekt hij rust. De zoon die geboren wordt, noemt hij dan ook in het geloof “Noach”, dat ‘rust’ betekent.

Met deze rust hangt ook de vertroosting samen waarover Lamech bij de naamgeving spreekt. Dat geeft een verband aan tussen rust en vertroosting. In het Nederlands is het niet te zien, maar er is een woordspeling tussen de naam Noach (‘rust’) en het Hebreeuwse woord voor ‘troosten’. Zijn verlangen naar die rust is het verlangen van een Godvrezende ziel. Alleen kan die rust pas komen na het oordeel. Ook kan Noach die rust niet geven en vergist Lamech zich als hij zegt dat “deze” hem en anderen zal troosten. Het is de vergissing die ook Eva maakt als ze Kaïn krijgt (Gn 4:1) en in hem de beloofde Nakomeling ziet (Gn 3:15).

Terwijl Henoch vóór het oordeel wordt weggenomen (Gn 5:24), wordt Noach dóór de oordelen heen bewaard, veilig in de ark. Noach is een beeld van het gelovig overblijfsel van Israël dat door God bewaard wordt tijdens de grote verdrukking die over het hele aardrijk zal komen.

Met het noemen van de zonen van Noach eindigt het geslachtsregister van het geloof. Er wordt hier niet vermeld hoe oud Noach uiteindelijk is geworden. Van Noach worden de namen van zijn drie zonen vermeld en niet van slechts één door wie de geslachtslijn wordt voortgezet, zoals in alle vorige gevallen. Dit wijst ook vooruit naar het verdere verloop dat duidelijk zal maken dat er een nieuw begin wordt gemaakt door deze drie zonen.

Hoewel Jafeth de oudste is (Gn 10:21), wordt Sem eerst genoemd. Dat zal zijn, omdat via hem de geslachtslijn verder gaat naar Abraham, de stamvader van Gods aardse volk Israël. God wordt dan ook “de God van Sem” (Gn 9:26) genoemd. Via hem zal ten slotte de Christus geboren worden (Lk 3:23 ; 36).

De zondvloed is in het zeshonderdste jaar van Noach (Gn 7:6) over de aarde gekomen, dat wil zeggen in het jaar 1656 na de schepping van Adam.