‏ 2 Corinthians 11

Yalancı apostollar

1Umut ederim, ani dayanêrsınız biraz benim akılsızlııma. Ne olursa, dayanın bana!

2Zerä bän alifli sizin için Allahın alifliinnän, çünkü yavklu ettim sizi bir kocaylan, Hristozlan, ki çıkarabileyim sizi Onun önünä bir temiz kız gibi.

3Ama korkêrım, ki, nicä yılan şalvirliinnän aldattı Evayı, hep ölä sizin fikirleriniz dä, bozulup, sapar sizin pak hem haliz inandan Hristoza.

4Zerä, açan geler birkimsey da nasaat eder sizä başka bir İisus için, Angısını biz nasaat etmedik, eki kabledersiniz başka bir duh yada başka bir ii haber, ani kabletmediniz, siz bunnarı kolay kabledersiniz.

5Ama bän sanêrım, ani bu «üstün apostollardan» bän taa aşaa diilim.

6Olêr, ki beceriksizim lafımda, ama beceriksiz diilim bilgidä. Her taraftan, her iştä bunu gösterdik sizä.

7Günah mı yaptım bän, açan alçalttım kendimi, ki siz üüseläsiniz, da sizä parasız nasaat ettim Allahın İi Haberini?

8Başka kliselerdän para aldım, kablederäk onnardan ödek, ki izmet edäbileyim sizä. Sizdä bulunarkan, bakmayarak, ani yokluk çekärdim, bän kimseyä aarlık getirmedim.

9Zerä benim yokluumu Makedoniyadan gelän kardaşlar doldurdular. Herbir iş üzerä sakındım hem sakınacam da, ki bişeylän ük olmayım sizä.

10Nicä Hristozun aslılıı var bendä, hep ölä deerim, ani Ahaya dolayında hiç kimsey durgudamayacek beni bölä üünmektän.

11Neçin? Onuştan, ki sevmeerim sizi? Allah biler, ani sizi severim! Ama nicä yaptım, ölä yapacam ileri dooru da,

12ki ön vermeyim onnara, kim aarêêr üünsün, ki işleer bizim gibi.

13Busoy insannar – yalancı apostollar, aldadıcı işçilär, angıları yapınêrlar, ani Hristozun apostolları.

14Bu diil şaşma iş, zerä kendisi şeytan yapınêr, ki aydınnık angili bulunêr.

15Diildir büük iş, eer onun izmetkerleri dä yapınarsaydılar, ani dooruluun izmetkerleri bulunêrlar. Onnarın bitkisi olacek onnarın yaptıklarına görä.

Pavliyi zorlêêrlar üünsün

16Taa çok deyecäm: birkimsey sanmasın beni akılsız. Eer siz ölä sanarsaydınız, ozaman kabledin beni nicä bir akılsızı, ki bän dä biraz üüneyim.

17Ne söleyecäm, sölämeyecäm Saabiyä görä, ama bir akılsız gibi kıyışmaklan üüneräk.

18Çünkü çoyu üüner tencesinä, üünecäm bän dä.

19Zerä siz akıllılar mayılsınız dayanmaa akılsızlara!

20Hakına siz dayanêrsınız, açan birkimsey sizi çırak erinä kullanêr, açan yudar hem soyar sizi, açan kabarêr önünüzdä hem üzünüzä urêr.

21Utanmaklan söleerim, ani buna kuvedimiz etişmedi! Ama eer birkimsey kıyışarsa üünsün, – bir akılsız gibi lafederim! – kıyışêrım bän dä üünmää.

22Onnar çıfıt mı? Bän dä. Onnar izrailli mi? Bän dä. Onnar Avraamın senselesindän mi? Bän dä öläyim.

23Onnar Hristozun izmetkerleri mi? Deli gibi lafederim! Bän onnardan taa üstün izmetkerim. Bän taa çok çalıştım, taa çok kapana düştüm, sayısız sıra dayak idim, çok sıra ölüm döşeendä bulundum.

24İudeylerdän beş sıra lobut idim, otuz dokuzar urmak.

25Üç kerä düüldüm fışkannan. Bir kerä düüldüm taşlan. Üç kerä geçirdim gemi batması. Bir gün hem bir gecä kaldım açık denizdä.

26Çok kerä yolculuk ettim, bulundum titsiliktä akar sulardan, titsiliktä haydutlardan, titsiliktä kendi senselemdän, titsiliktä başka milletlerdän, titsiliktä kasaba içindä, titsiliktä çol erdä, titsiliktä deniz üstündä, titsiliktä yalancı kardaşlar arasında,

27çalışmakta, savaşmakta; çok kerä uykusuzlukta, aaçlıkta, susuzlukta; çok kerä oruçta, suukta, çıplaklıkta.

28Bunnardan kaarä, beni basêr her gün kahır hepsi kliselär için.

29Kim yufkalandı, da bän yufka olmadım? Kim kösteklendi, da bän onun için yanmadım?

30Eer lääzımsa üüneyim, üünecäm onnarlan, ne açêr benim yufkalıımı.

31Saabi İisusun Bobası Allah, Kim diveç metinnenmiş, biler, ani yalan sölämeerim:

32Damask kasabasında padişah Aretanın öndercisi kolladı kasabayı, ki tutsun beni, ama beni çiten içindä kasaba duvarında bir pençeredän indirdilär, da butakım kurtuldum onun elindän.