Act 27 | GagNTL | STEP | Açan karar alındı, ki İtaliyaya üzelim gemiylän, Pavliyi hem taa birkaç kapancıyı verdilär bir üzbaşının elinä, Avgustun polkundan, adı İuliy.

‏ Acts 27

Pavli gider Romaya

1 Açan karar alındı, ki İtaliyaya üzelim gemiylän, Pavliyi hem taa birkaç kapancıyı verdilär bir üzbaşının elinä, Avgustun polkundan, adı İuliy.

2 Biz pindik bir gemiyä Adramit kasabasından, angısı lääzımdı üzsün Asiyanın yanından, da yola çıktık. Bizimnän geldi Aristarh Makedoniyadan, Salonik kasabasından.

3 İkinci günü etiştik Sidon kasabasına. İuliy ii götürärdi kendini Pavliylän. O kayıl oldu, ki Pavli dolaşsın kendi dostlarını, ki onnar yardım etsinnär ona.

4 Oradan yollandıktan sora Kiprunun lüzgerdän korunmuş yanından geçtik, zerä karşı lüzgär esärdi.

5 Geçtiynän denizi Kilikiya hem Pamfiliya boyundan, etiştik Likiyanın Mira kasabasına.

6 Orada üzbaşı buldu Aleksandriya kasabasından bir gemi, ani üzärdi İtaliyaya, da pindirdi bizi ona.

7 Çok günnär yavaş üzdük, da zor-zoruna ancak etiştik Knid kasabasının açıklıına. Lüzgär bizi durgudurdu, Salmon burnusunu dolaylayıp, geçtik Krit adanın lüzgerdän korunmuş yanından.

8 Zar-zor geçtik adanın boyundan, da etiştik bir erä, adı Gözäl Limannar, ani yakın Laseya kasabasına.

9 Geçti çok vakıt, da yolculuk su üstündä artık oldu korkunç, zerä oruç günü ^{▼▼Oruç günü – iudeylerin «Yom Kippur» yortusu, ani sentäbri eki oktäbri ayında yortulanêr.} geçtiydi. Pavli, danışıp hepsinä, dedi:

10 «Adamnar! Bän görerim, ani üzmemiz belalı olacek hem zarar getirecek diil sade gemiyä hem üklü mala, ama bizim kendi yaşamamıza da».

11 Ama asker üzbaşı taa çok sesledi kapitanı hem geminin çorbacısını, nekadar Pavliyi.

12 Çünkü o liman diildi ii kışlamak için, çoyu kararladı, ki gidelim oradan da deneyelim, eer olursa kolay, etişmää Finiksä, Krit adanın bir limanına, kışlamak için. Orası üülen-günbatısına hem poyraz-günbatısına dooru bakêr.

Saurgun deniz üstündä

13 Başladı üülendän bir ilin lüzgär esmää, da onnar, sanıp, ki istedii oldu, çengeli aldılar da başladılar üzmää Krit adanın boyundan.

14 Ama geçmedi çok vakıt, adanın üstündän koptu bir furtunalı lüzgär, adı Evrakilon ^{▼▼Evrakilon – poyraz-günduusu lüzgär.}.

15 Gemi furtunadan tutuldu, angısına karşı gidämedi, onuştan gemiyi braktık, sürüklensin.

16 Sıyınıp küçük bir adanın, adı Kavda, lüzgerdän korunmuş yanına, ancak zapedäbildik geminin kayıını.

17 Kayıı kaldırdıktan sora, çatıların yardımınnan, gemiyi kuşattılar. Korkarak, gemi konmasın Sirt körfezinin kumnuklarına, salverdilär elkenneri da braktılar lüzgerdän sürüklensinnär.

18 Ertesi günü boran bizim gemiyä ölä çarpardı, ani başladılar atmaa üklenmiş malları deniz içinä.

19 Üçüncü günü kendi ellerimizlän attık geminin takımnarını.

20 Çünkü çok gün görünmedi ne güneş, ne da yıldızlar, boran da pek kaavilendi, sonda heptän kaybettik umudu kurtulmak için.

21 Çok vakıt imedilär, onuştan Pavli, ortaya çıkıp, onnara dedi: «Adamnar! Lääzımdı sesleyäsiniz beni da ayırılmayasınız Krit adasından. Ozaman biz çekmeyeceydik bu belaları hem zararları.

22 Şindi sizä danışêrım: Üreklenin! Zerä kimsey kaybelmeyecek, sade gemi yok olacek.

23 Bu gecä gösterildi bana bir angil Allahtan, Kimä baalıyım hem izmet ederim, da dedi:

24 „Korkma, Pavli! Sän lääzım çıkasın Kesarın önünä. Da tä, Allah senin hatırın için kurtarêr hepsini, kim seninnän barabar üzerlär“.

25 Onuştan üreklenin, adamnar! Bän inanêrım Allahı, hepsi ölä olacek, nicä sölendi.

26 Ama bizim gemi lääzım uurasın bir ada üstünä».

27 Ondördüncü gecä sürüklenärdik Adriatika denizindä. Yakın gecä yarısına gemicilär şüpelenmää başladılar, ani yaklaşêrız kuruya.

28 Ölçtülär denizin derinniini da buldular, ani irmi stıncin, sora, taa biraz gidip, enidän ölçtülär da buldular onbeş stıncin ^{▼▼20 stıncin = 40 metra; 15 stıncin = 30 metra.}.

29 Sakınarak, ki gemimiz urulmasın bir taşlı erä, attılar arka taraftan dört demir çengel da bakardılar tez aydınnansın.

30 Bu vakıt gemicilär kaçmaa denedilär gemidän. Yapınarak sansın isteerlär salvermää çengelleri geminin önündän, indirdilär kayıı denizä.

31 Ozaman Pavli dedi asker üzbaşına hem askerlerä: «Eer bunnar kalmarsaydılar gemidä, olmayacek nasıl kurtulasınız».

32 Askerlär ozaman kestilär kayıktan çatıları da braktılar kayık düşsün.

33 Gün duuaceykan, Pavli yalvardı hepsinä, isinnär. O dedi: «Büün ondört gün, nicä kuşku durêrsınız. Hiç bişey imeyip, aç durdunuz.

34 Onuştan, yalvarêrım sizä, iyin. Bu lääzım sizin kurtulmanız için, zerä kaybelmeyecek sizdän bir dä saç bilä başınızdan».

35 Bu lafları sölediktän sora aldı ekmää, hepsinin önündä şükür etti Allaha da, kırıp ekmää, başladı imää.

36 Ozaman hepsi üreklendilär da ekmek idilär.

37 Gemidä hepsimiz ikiüz etmiş altı kişiydik.

38 Doyunduktan sora başladılar ilinnetmää gemiyi, atıp boodayı deniz içinä.

39 Açan aydınnandı, gemicilär tanımadılar o eri, ama gördülär bir körfez, neredä vardı kumsallık. Orayı istedilär, eer olursa kolay, kondursunnar gemiyi kuruya.

40 Çatıları kesip, çengelleri denizä braktılar. Hep o zamanda dümenin çatılarını çözdülär da, ön elkeni lüzgerä vereräk, gemiyi kumsallaa dooru dooruttular.

41 Gemi bir kum üüsekliinä çarptı da orayı kondu. Önü kuma saplandı da kımıldamaz oldu, geerisini sa dalgalar, urarak, başladılar parçalamaa.

42 Askerlär neetlendi öldürsünnär kapancıları, ki üzüp kenara kaçmasınnar.

43 Ama üzbaşı, angısı istärdi Pavliyi kurtarmaa, durguttu bu neettän onnarı da sımarladı, kim biler üzmää, ilkin atlasın da üzsün kenara,

44 sora öbürlär, kimisi taftalarlan, başkaları geminin parçalarından tutunup, kenara çıksınnar. Butürlü hepsi saa-seläm kenara çıktılar.