‏ Acts 22

1«Kardaşlar hem bobalar! Sesleyin şindi, ne deyecäm sizä korunmak için».

2İşittilär, ani o lafeder çıfıtça, onnar taa çok uslandılar. Pavli bölä lafetti:

3«Bän iudeyim, duudum Kilikiyanın Tars kasabasında, ama büüdüm bu kasabada, Gamaliilin ayakları ucunda. Üüredildim sıkı tamannayım bizim bobalarımızın zakonunu. Bän Allahın bir kıyak izmetçisiydim, nicä dä siz hepsiniz büün.

4Kooladım artık ölümä kadar onnarı, kim bu yolu izlärdi, adam-karı, baalayıp, zındana kapardım.

5Baş popaz hem hepsi aksakallar artık diri şaat olabilirlär, ne söleerim. Onnardan artık kiyat aldım, vereyim iudey kardaşlarıma Damaskta. Gittim, ki oradakıları baalı getireyim İerusalimä da cezalansınnar.

6Yolda gidärkän, yaklaşıp Damaska, üülenä yakın, ap-ansızdan büük bir şafk göktän aydınnattı dolayımı.

7Bän düştüm erä da işittim bir ses, ani dedi bana: „Saul, Saul! Neçin Beni koolêêrsın?“

8Ozaman sordum: „Kimsin Sän, Saabim?“O dedi: „Bän İisus Nazarettän, Kimi sän koolêêrsın“.

9Benim yoldaşlarım şafkı gördülär /da korktular/, ama annamadılar, ne dedi O, Kim benimnän lafedärdi.

10Enidän sordum: „Saabi, ne yapayım?“Saabi cuvap etti bana: „Kalk da git Damaska, orada sana sölenecek hepsi, ne düşer yapasın“.

11Bän bişey görämärdim şafkın beterinä. Yoldaşlarım tuttular beni ellerimdän da götürdülär Damaska.

12Orada geldi bana bir adam, Allahtan korkan, adı Ananiya, angısı yaşardı Zakona görä. Hepsi iudeylär, ani yaşardılar orada, onun için ii lafedärdi.

13O, gelip, yanımda durdu da dedi bana: „Kardaş Saul, kablet enidän görmäk“. Hemen görmää başladım da baktım ona.

14Sora dedi: „Bizim bobalarımızın Allahı seni ayırdı, ki tanıyasın Onun istediini hem göräsin Kabaatsızı hem işidäsin Onun laflarını Kendi aazından.

15Zerä sän Onun şaadı olacan hepsi insanın önündä bunnar için, ne gördün hem işittin.

16Şindi neçin oyalanêrsın? Kalk, vaatiz ol, paklan kendi günahlarından, çaarıp Saabinin adını“.

17Açan geldim geeri İerusalimä da dua edärdim Ayoz bina içindä, gözlerim döndü da

18gördüm Kabaatsız Olanı, Angısı dedi bana: „Alatla da tez çık İerusalimdän, zerä kabletmeyeceklär şaatlıını Benim için“.

19Bän dedim: „Saabi, onnar bilerlär, ani bän kapardım zındana hem düüyärdim sinagogalarda onnarı, kim Sana inanêr.

20Açan senin şaadının, Stefanın, döküldü kanı, bän dä oradaydım. Kayıl oldum onnarlan, kim öldürdü onu, onnarın rubalarını bekledim“.

21O dedi bana: „Git, Bän seni yollayacam uzaa, tayfännara“».

Pavli – Roma vatandaşı

22Bu lafa kadar Pavliyi sesledilär, ama bundan sora baardılar: «Yok et er üzündän onu, düşmeer yaşasın!»

23Baararkan, savurdardılar rubalarını hem atardılar toz lüzgerä.

24Asker binbaşı sımarladı, götürsünnär Pavliyi kalä içinä. Sımarladı, soruşa çeksinnär onu, düüyeräk kamçıylan, ki annasın, ne beterä ölä baarardılar ona karşı.

25Ama, açan baaladılar onu kayışlarlan, Pavli dedi yanında duran asker üzbaşına: «Var mı sizdä hak düümää kamçıylan Roma vatandaşını, daava ona yapmayınca?»

26İşidip bunu, üzbaşı yaklaştı da haber verdi binbaşına, deyip: «Bak, ne yapacan? Bu adam – Roma vatandaşıymış».

27Binbaşı, yaklaşıp Pavliyä, sordu: «Sölä bana, sän Roma vatandaşı mıysın?» Pavli cuvap etti: «Dooru, ölä».

28Binbaşı dedi: «Bän çok paraylan bu vatandaşlıı edendim». Pavli cuvap etti: «Ama bän duumaktan Roma vatandaşıyım».

29Ozaman onnar, kim hazırlandıydı onu sorguya çekmää, vazgeçtilär. Binbaşı korktu, annayıp, ani baaladı bu adamı, kim Roma vatandaşı.

Pavli Sinedrionun önündä

30İkinci günü binbaşı istedi ii annasın, ne beterä kabaatlêêrlar Pavliyi iudeylär. Çıkarttı onu zındandan da sımarladı toplansın büük popazlar hem bütün Sinedrion. Sora, getirip Pavliyi, çıkardı onnarın önünä.