Psalms 77
1Ég ákalla Drottin. Ég hrópa og kalla til hans. Ó, að hann vildi hlusta! 2Ég er í miklum vanda og þarfnast mjög hjálpar hans. Alla nóttina er ég á bæn, ég lyfti höndum til himins, – ég bið og bið. Ég mun ekki eiga glaðan dag fyrr en Drottinn hefur hjálpað mér. 3Ég hugsa um Guð, mikið þrái ég hjálp hans! 4Drottinn, mér mun ekki koma dúr á auga fyrr en þú hefur hjálpað mér. Ég er við það að gefast upp, jafnvel bænin er mér erfið. 5Góðar minningar liðinna ára leita sífellt á huga minn. 6Þá sungum við gleðiljóð langt fram á kvöld! Ég velti þessu fyrir mér, íhuga hve allt hefur breyst. 7Hefur Drottinn hafnað mér fyrir fullt og allt? Mun hann ekki miskunna mér framar? 8Elskar hann mig ekki lengur og er umhyggja hans búin fyrir fullt og allt? Gekk hann á bak orða sinna? 9Gleymdi hann miskunn sinni við mig, vesalinginn? Hefur hann í reiðikasti lokað dyrum kærleika síns? 10„Þetta eru örlög mín,“sagði ég, „blessun Guðs hefur snúist í bölvun.“ 11Ég renni huganum yfir alla þá blessun sem ég hef notið frá Guði. 12Sú gæfa gleymist seint! – Já, hún líður mér aldrei úr minni! 13Guð minn, þínir vegir eru heilagir. Hvar skyldi aðra eins að finna? 14Þú ert Guð undra og tákna. Stórvirki þín blasa við augum. 15Með þinni voldugu hendi bjargaðir þú sonum Jakobs og Jósefs. 16Þegar Rauðahafið sá þig, ókyrrðist það! Jafnvel djúpið skalf af ótta! 17Það varð skýfall og þrumur bergmáluðu um himininn. Elding leiftraði. 18Þrumurnar tjáðu reiði þína og eldingarnar lýstu upp jörðina! 19Þú lagðir veg gegnum hafið – veg sem enginn þekkti áður! 20Þú leiddir fólk þitt þessa leið eins og fjárhóp, undir leiðsögn Móse og Arons.
Copyright information for
IslLO