‏ Romans 4

1តើយើង​នឹង​និយាយ​យ៉ាង​ដូចម្ដេច​អំពី​លោក​អ័ប្រាហាំ​ដែល​ជា​ដូនតា​របស់​យើង​ខាងឯ​សាច់ឈាម? 2ព្រោះបើ​លោក​អ័ប្រាហាំ​ត្រូវ​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត​ដោយសារ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​របស់​គាត់​នោះ​គាត់​មុខជា​មាន​ហេតុផល​ដើម្បី​អួត​អាង​ប៉ុន្ដែ​មិនមែន​នៅចំពោះ​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ 3តើបទ​គម្ពីរ​ចែង​យ៉ាង​ដូចម្ដេច​ដែរ? ​បទគម្ពីរ​ចែង​ថា៖ ​«លោក​អ័ប្រាហាំ​ជឿ​ព្រះជាម្ចាស់​ហើយ​ព្រះជាម្ចាស់​ក៏​រាប់​គាត់​ជា​សុចរិត​ដោយសារ​ជំនឿ​នោះ»។ 4សម្រាប់អ្នក​ធ្វើ​ការ​រង្វាន់​ដែល​គេ​ទទួល​នោះ​មិន​រាប់​ថា​ជា​គុណ​ទេ​ផ្ទុយទៅវិញ​គឺជា​ថ្លៃ​ឈ្នួល 5រីឯអ្នក​ដែល​មិន​ប្រព្រឹត្ដ​តែ​ជឿ​ព្រះអង្គ​ដែល​បាន​រាប់​មនុស្ស​មិន​គោរព​កោតខ្លាច​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​សុចរិត​នោះ​ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​រាប់​គេ​ជា​សុចរិត​ដោយសារ​ជំនឿ​របស់​គេ​នោះ​ឯង 6សូម្បីតែស្ដេច​ដាវីឌ​ក៏​និយាយ​អំពី​ព្រះពរ​សម្រាប់​មនុស្ស​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត​ដោយ​មិន​គិត​អំពី​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ដែរ​ថា៖ 7«មានពរ​ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​ទទួល​បាន​ការ​លើកលែង​ទោស​ពី​អំពើ​ទុច្ចរិត​របស់​ខ្លួន​ហើយ​ត្រូវ​បាន​គ្របបាំង​ឲ្យ​រួច​ពី​បាប 8មានពរហើយ​មនុស្ស​ណា​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​មិន​ប្រកាន់​បាប​របស់​គេ»។ 9ដូច្នេះតើ​ព្រះពរ​នេះ​សម្រាប់​ពួក​អ្នក​កាត់ស្បែក​ឬ​មួយ​សម្រាប់​ពួក​អ្នក​មិន​កាត់ស្បែក​ដែរ? ​ដ្បិត​យើង​និយាយ​ថា​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​រាប់​លោក​អ័ប្រាហាំ​ជា​សុចរិត​ដោយសារ​ជំនឿ​របស់​គាត់។ 10តើរាប់​ជា​សុចរិត​យ៉ាង​ដូចម្ដេច? ​តើ​នៅ​ក្រោយ​ពេល​កាត់ស្បែក​ឬ​មួយ​នៅ​ពេល​មិន​ទាន់​កាត់ស្បែក? ​មិនមែន​នៅ​ក្រោយ​ពេល​កាត់ស្បែក​ទេ​គឺ​នៅ​ពេល​មិន​ទាន់​កាត់ស្បែក​នៅ​ឡើយ។ 11លោកអ័ប្រាហាំ​បាន​ទទួល​ទីសំគាល់​នៃ​ការ​កាត់ស្បែក​នេះ​ទុក​ជា​ត្រា​នៃ​សេចក្ដី​សុចរិត​ដែល​គាត់​មាន​ដោយសារ​ជំនឿ​ពេល​មិន​ទាន់​កាត់ស្បែក​នៅ​ឡើយ​ដើម្បី​ឲ្យ​គាត់​ត្រលប់ជា​ឪពុក​របស់​អស់​អ្នក​ដែល​ជឿ​ដោយ​មិន​បាន​កាត់ស្បែក​ហើយ​ឲ្យ​ពួកគេ​ត្រូវ​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត​ដែរ 12ព្រមទាំងឲ្យ​ត្រលប់ជា​ឪពុក​របស់​ពួក​អ្នក​កាត់​ស្បែក​ដែរ​គឺ​មិន​ត្រឹមតែ​អ្នក​កាត់​ស្បែក​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​ថែមទាំង​អស់​អ្នក​ដែល​ដើរ​តាម​លំអាន​នៃ​ជំនឿ​របស់​លោក​អ័ប្រាហាំ​ដែល​ជា​ដូនតា​របស់​យើង​គឺជា​ជំនឿ​ដែល​គាត់​មាន​នៅ​ពេល​មិន​ទាន់​កាត់​ស្បែក​នៅឡើយ។ 13ព្រះបន្ទូលសន្យា​សម្រាប់​លោក​អ័ប្រាហាំ​ឬ​ដល់​ពូជពង្ស​របស់​គាត់​ដែល​ថា​គាត់​នឹង​បាន​ផែនដី​ជា​មរតក​នោះ​មិនមែន​តាមរយៈ​គម្ពីរវិន័យ​ទេ​គឺ​តាមរយៈ​សេចក្ដី​សុចរិត​ដែល​មក​ពី​ជំនឿ​វិញ 14បើពួក​អ្នក​ធ្វើតាម​គម្ពីរវិន័យ​ជា​អ្នក​ស្នង​មរតក​នោះ​ជំនឿ​ត្រលប់ជា​គ្មាន​ប្រយោជន៍​ហើយ​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​ក៏​គ្មាន​តម្លៃ​ដែរ។ 15រីឯគម្ពីរវិន័យ​នាំ​ឲ្យ​មាន​សេចក្ដី​ក្រោធ​ដ្បិត​កន្លែង​ណា​គ្មាន​ក្រឹត្យវិន័យ​កន្លែង​នោះ​ក៏​គ្មាន​ការ​ល្មើស​ដែរ។ 16ដូច្នេះហើយតាមរយៈ​ជំនឿ​ស្របតាម​ព្រះ​គុណ​ដែល​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​ត្រលប់ជា​ការ​ពិត​សម្រាប់​ពូជពង្ស​ទាំងអស់​របស់​លោក​អ័ប្រាហាំ​គឺ​មិនមែន​សម្រាប់​តែ​អស់​អ្នក​ធ្វើតាម​គម្ពីរវិន័យ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​គឺ​សម្រាប់​អស់​អ្នក​ដែល​មាន​ជំនឿ​របស់​លោក​អ័ប្រាហាំ​ដែរ​ដ្បិត​គាត់​ជា​ឪពុក​របស់​យើង​ទាំងអស់​គ្នា 17ដូចមាន​សេចក្ដី​ចែង​ទុក​ថា៖ ​«យើង​បាន​តាំង​អ្នក​ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​ឪពុក​របស់​ជនជាតិ​ជា​ច្រើន»។ ​គាត់​ជា​ឪពុក​របស់​យើង​នៅក្នុង​ព្រះ​វត្ដមាន​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​គាត់​បាន​ជឿ​គឺ​ជា​ព្រះ​ដែល​ប្រោស​មនុស្ស​ស្លាប់​ឲ្យ​រស់​វិញ​និង​មានបន្ទូល​ឲ្យ​អ្វី​ដែល​គ្មាន​រូបរាង​ត្រលប់ជា​មាន​រូបរាង។ 18នៅពេលគាត់​អស់​សង្ឃឹម​គាត់​បាន​មាន​សង្ឃឹម​ឡើង​វិញ​ដោយសារ​គាត់​មាន​ជំនឿ​ដូច្នេះហើយ​គាត់​បាន​ត្រលប់ជា​ឪពុក​របស់​ជនជាតិ​ជា​ច្រើន​ស្របតាម​សេចក្ដី​ដែល​បាន​សន្យា​ថា៖ ​«ពូជពង្ស​របស់​អ្នក​នឹង​បាន​ដូច្នេះ»។ 19ទោះបីរូបកាយ​របស់​គាត់​មាន​អាយុ​ជិត​មួយ​រយ​ឆ្នាំ​ដែល​ចាត់ទុក​ដូចជា​ស្លាប់​ហើយ​ផ្ទៃ​របស់​សារ៉ា​មិន​អាច​មាន​កូន​ក៏ដោយ​ក៏​ជំនឿ​របស់​គាត់​មិន​ចុះ​ខ្សោយ​ឡើយ។ 20គាត់មិន​បាន​សង្ស័យ​លើ​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ដោយ​ចិត្ដ​មិន​ជឿ​នោះ​ដែរ​គឺ​គាត់​កាន់តែ​មាន​ជំនឿ​ខ្លាំង​ឡើង​ថែម​ទៀត​ទាំង​ថ្វាយ​សិរី​រុងរឿង​ដល់​ព្រះជាម្ចាស់ 21ហើយគាត់​ជឿ​ប្រាកដ​ថា​អ្វី​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​សន្យា​ព្រះអង្គ​ក៏​អាច​ធ្វើ​បាន​ដែរ 22ហេតុនេះហើយ​បានជា​ព្រះជាម្ចាស់​រាប់​គាត់​ជា​សុចរិត។ 23សេចក្ដីដែល​ចែង​ទុក​ថា​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​រាប់​គាត់​ជាសុចរិត​មិន​មែន​កត់ត្រា​ទុក​សម្រាប់​តែ​គាត់​ម្នាក់​ទេ 24គឺសម្រាប់​យើង​គ្រប់​គ្នា​ដែរ​ដែល​នឹង​ត្រូវ​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត​ជា​អ្នក​ដែល​ជឿ​លើ​ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​បាន​ប្រោស​ព្រះ​យេស៊ូ​ជា​ព្រះ​អម្ចាស់​របស់​យើង​ឲ្យ​រស់​ពី​ការ​សោយទិវង្គត​ឡើង​វិញ 25ព្រះយេស៊ូត្រូវ​បាន​ប្រគល់​ទៅ​ឲ្យ​គេ​សម្លាប់​ដោយសារ​ទោស​កំហុស​របស់​យើង​តែ​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​រស់​ឡើង​វិញ​ដើម្បី​រាប់​យើង​ជា​សុចរិត។
Copyright information for KhmKCB