‏ Revelation of John 19

Кёклерде кёп халкъны къуваныву

1Мундан сонг мен кёклерде бир кёп халкъныки йимик гючлю тавушланы эшитдим. Олар булай къычыра эдилер: – Макътав! Къутгъарылыв, макътав ва къудрат
Аллагьыбызникидир!
2Ону дуванлары гьакъдыр ва адиллидир.
Зинасы булан дюньяны пасат ёлгъа салгъан къагьба къатынны такъсырлады.
Аллагь Оьзюню къуллукъчуларыны къаны учун ондан оьч алды.

3Олар бирдагъы керен булай къычырдылар: – Макътав! Ону азап отуну тютюню оьрге гётериле ва гьар
даим гётерилип туражакъ.

4Йигирма дёрт тамаза ва дёрт жанлы зат, баш уруп тахыны уьстюнде олтургъан Аллагьгъа сужда этип:

– Амин! Макътав! – деп къычырдылар.

5Тахдан булай тавуш эшитилди: – Гьей Аллагьны бары да къуллукъчулары, Ондан
къоркъагъанлар – гиччилер ва уллулар!
Аллагьыбызгъа макътав этигиз!

6Мундан сонг мен гюп болгъан халкъны оькюрювюдей, неде шаршарны къавгъасыдай, неде гючлю кёк кёкюревлени авазыдай бир затны булай дегенин эшитдим: – Макътав! Бары да затны Еси болгъан Раббибиз гьакимлик эте тура!
7Сююнейик, шат болайыкъ! Огъар макътавлукъ этейик!
Къозуну той сагьаты етишди. Ону гелешмиши гьазир болду.
8Гиймек учун огъар юкъкъа, ачыкъ тюслю ва таза кетен
опуракъ берилди.
Бу кетен Аллагьны халкъыны муъмин ишлерини белгисидир.

9Шо заман малайик магъа:

– Яз: Къозуну тоюна чакъырылгъанлар насиплилердир! – деп айтды.

– Бу Аллагьны гьакъ сёзлеридир, – деп де къошду.

10Шо заман огъар сужда этмеге деп, аякъларыны алдында баш урдум. О буса магъа:

– Шолай этме! Сен де, Исагъа гьалал къуллукъ этеген иман къардашларынг да йимик, мен де Аллагьны бир къуллукъчусуман. Аллагьгъа сужда эт! Аллагьны атындан сёйлемекни мурады Исаны гьакъында шагьатлыкъ этмекдир, – деп айтды.

Акъ атгъа минген атлы

11Мен ачылгъан кёклени ва акъ атны гёрдюм. Атгъа минген атлыгъа Амин ва Гьакъ деп айтыла эди. Неге тюгюл де, О адилли кюйде дуван эте ва дав юрюте эди. 12Ону гёзлери янагъан от йимик эди, башында да кёп тажлары бар эди. Ону уьстюне Оьзюнден башгъа бирев де билмейген ат язылгъан эди. 13О къангъа батгъан аба гийген эди ва Огъар «Аллагьны Каламы» деген ат берилген эди. 14Ону арты булан акъ атлагъа да минип, уьстюне юкъкъа, таза акъ кетен опуракълар да гийген кёклени асгерлери геле эди. 15Халкъланы къырмакъ учун, Ону авзундан чыкъгъан итти бир къылычы бар эди. О олагъа къатты низам салып гьакимлик этежек. Бары да затны Еси болгъан Аллагьны бек гючлю къазапланывуну юзюм сыгъагъан еринде чагъыр сыгъажакъ. 16Ону абасына ва къабургъасына «Пачаланы Пачасы ва раббилени Раббиси» деп язылгъан эди.

17Гюнешде токътагъан малайикни де гёрдюм. О кёкде учагъан бары да къушлагъа гючлю тавуш булан:

– Гелигиз! Аллагь къургъан уллу тепсиге жыйылыгъыз. 18Пачаланы, асгербашларыны ва асгерлени, атланы ва атлыланы, бары да адамланы – къулланы ва азатланы, гиччилени ва уллуланы этин ашажакъсыз, – деп къычырды.

19Сонг мен къыр жанны ва асгерлери де булан дюньяны пачаларын гёрдюм. Олар атгъа Мингенге ва Ону асгерине къаршы дав этмек учун жыйылгъан эдилер. 20Къыр жан ва ону булан бирге ялгъан пайхаммар есир этилип тутулду. Бу ялгъан пайхаммар къыр жанны атындан аламатлар гёрсетген эди. Къыр жанны мюгьюрю басылып, ону келпетине сужда этгенлени ялгъан пайхаммар шо аламатлар булан алдатып турду. Оланы экевю де кюкюрт яллайгъан кёлге савлайын ташландылар. 21Къалгъанлары буса атгъа Мингенни авзундан чыгъагъан къылыч булан оьлтюрюлдю ва бары да къушлар оланы этин ашап тойдулар.