‏ Hebrews 6

Dat .vi. Capittel. 1DAerom achterlatende dwoort van Christus beghinsele, laet ons ter volcomenheyt varen niet wederom legghende het fundament der penitencien, van doode wercken, ende des gheloofs tot Gode, 2van die leeringhen der doopselen, ende ooc van doplegghen der handen, ende van die verrijsenisse der dooden, ende van dat eewich ordeel. 3Dit sullen wij ooc doen, eest dat Godt ghehenghet, 4Want het is onmoghelijck dat die ghene die eens verlicht hebben gheweest, ende hebben ooc ghesmaect die hemelsche gaue, ende sijn deelachtich gheworden des heylichs gheests 5ende hebben ooc niet te min ghesmaect dat goet woort Gods, ende die crachten der toecomender werelt, 6ende afgheuallen sijn souden wederom vernieuwt worden ter penitentien, wederom hen seluen cruycende den sone Gods, ende hem bespottende, 7Want een eerde die dickmael den reghen op haer comende drinct, ende is voorts brenghende bequaem cruyt, hem vanden welcken sij ghebouwet wort, ontfanct die benedictie van Godt, 8maer die voortsbrengt dornen ende distelen, die is verworpen, ende seer nae by der maledictien, wiens eynde sal wesen ter verberringhen, 9Maer wij betrouwen van v lieden mijn alderliefste beter dinghen, ende naerder der salicheyt, hoe wel dat wij alsoo spreken. 10Want Godt en is niet onrechtuerdich dat hy ws wercs soude vergheten, ende uwer liefden die ghy ghetoont hebt in sijnen naem, die den heylighen ghedient hebt, ende noch dient, 11Maer wij begheeren dat een ieghelijc van v lieden vertoont die selue sorchuuldicheyt, tot dat volbrenghen der hopen totten eynde toe, 12op dat ghy niet traech en wort, maer naeuolgers der gheender die door tghelooue ende verduldicheyt die beloften sullen beeruen, 13Want God Abrahe ghelouende (om dat hy niemanden meerder en hadde by den welcken hy sweren soude) heeft ghesworen by sij seluen 14segghende. Ick sal v ghebenedijdende ghebenedijden ende vermenichfuldighende vermenichfuldighen, 15Ende alsoo lancmoedelijc verdraghende heeft hy die belofte vercreghen, 16want die menschen sweren by eenen meerderen dan sij sijn, ende het eynde van allen hen ghekijf ter versekeringhen is den eedt. 17Waer in Godt willende den erfghenamen die beloften oueruloedelijcker toonen die onueranderlijcheyt sijns raets heeft daer eenen eedt tusschen-ghestelt, 18op dat wij door twee onueranderlijcke dinghen, midts die welcke Gode onmoghelijck is te lieghen, een alderstercste solaes souden hebben, die daer toe vlieden om te houden die voorghestelde hope, 19die wi hebben als eenen ancker der zielen seker ende vaste, ende ingaende tot dat binnenste des voorhancsels 20daer die voorlooper Iesus voor ons inghegaen is, gheworden sijnde hooch priester nae die ordinacie van Melchisedec inder eewicheyt.