Isaiah 62
Dat .lxij. Capittel. 1OM Sion en sal ick niet swijghen, ende om Ierusalem en sal ick niet rusten, tot dat haer rechtuerdighe wt come als een claer schijnsel, ende dat haer salichmaker, als een lampe ontsteken worden. 2Ende die Heydenen sullen uwen rechtuerdighen sien, ende alle coninghen uwen edelen, ende v sal ghenoemt worden eenen nieuwen naem den welcken des Heeren mont ghenoemt heeft. 3Ende ghy sult zijn een croone der glorien in des Heeren hant, ende een coninclijck cieraet des rijcs, in die hant ws Godts. 4Ghy en sult voertaen niet meer ghenoemt worden die verlatene, ende v lant en sal niet meer verwoest gheheeten worden, maer ghy sult ghenoemt worden. Mijnen wille in haer, ende v lant zal bewoont worden, want die Heere heeft behaghen ghehadt in v, ende v lant sal bewoont worden. 5Want die ionghelinck sal met der maghet woonen, ende v kinderen sullen in v woonen. Ende die brudegom sal hem verblijden ouer die bruyt, ende v Godt sal hem ouer v verblijden. 6Op v mueren Ierusalem heb ic wachters ghestelt, den gheheelen dach ende den gheheelen nacht, en sullen sij inder eewicheyt niet swijghen. Die des Heeren ghedachtich sijt en wilt niet swijghen, 7noch en gheeft hem gheen stilte tot dat hijt vast make, ende tot dat hy Ierusalem stelle tot eenen loff int dlant. 8Die Heere heeft ghesworen in sijn rechte hant, ende in den arm sijnder stercheyt. Eest dat ick v tarwe voertaen meer gheue tot spijse uwen vianden, ende dat die vreemde kinderen uwen wijn drincken, inden welcken ghy ghearbeyt hebt. 9Want diet vergaderen sullen die sullent eten, ende den Heere louen, ende die dat te hoope brenghen die sullent drincken in mijn heylighe voorhouen. 10Gaet door, gaet door die poorten, bereydt den volcke den wech, maect die bane effen, ende raept wt die steenen, ende heft een teeken tot die volcken. 11Siet die Heere heuet doen hooren in die wterste der aerden. Segt der dochteren van Sion. Siet v salichmaker coemt, siet sijnen loon is met hem, ende sijn werck is in sijn teghenwoordicheyt. 12Ende sij sullense noemen een heylich volck, vercoren vanden Heere, maer ghy sult ghenoemt worden die ghesochte stadt, ende niet die verlatene.
Copyright information for
NldLeuv1548