‏ Job 39

Dat .xxxix. Capittel. 1KEndi oock den tijt van der baert der wilder gheyten, oft hebdi die barende hinden ghemerct? 2Hebdi die maenden ghetelt van haren ontfanck, ende hebdi den tijt van haerder baert gheweten? 3Sy worden gheboocht tot de ionghen, ende sij baren, ende laten wt groote steninghen.

4Haer kinderen worden ghesceyden ende gaen ter weyden, sij gaen wt, ende en comen niet wederom tot haer. 5Wie heeft den wilden ezel vrij ghelaten, ende wie heeft sijn banden ontbonden? 6Dien ick in die woestijne een huys ghegheuen hebbe, ende sijn tabernakelen in een pekelsout landt. 7Hy versmaet die menichte der stadt, den roep vanden drijuer en hoort hy niet. 8Hy siet al omme die berghen van sijnder weyden, ende alderhande groyende cruyden ondersoect hy. 9Sal den eenhoren v willen dienen, oft sal hy woonen aen v cribbe?

10Suldi den eenhooren binden met uwen strenghen om te ackeren, oft sal hy die cluyten der vallyen breken achter v? 11Suldi oock betrouwen hebben op sijn groote stercheyt, ende suldi hem v arbeyden laten?

12Suldi hem betrouwen dat hy v graen gheuen sal, ende dat hy uwen dorschvloer sal vergaderen? 13Die vederen vanden struys sijn ghelijck die vederen vanden valck, ende vanden hauick. 14Als sij haer eyeren in deerde laetet, dan sulde ghy bijauontueren die verwermen int sandt?

15Sij vergheet dat den voet die vertreedt, oft dat die beeste des velts die in stucken breket.

16Sy wordt verhart tot haer kinderen als oft die haer niet en waren, sij heeft te vergheefs ghewracht doen sij van gheen vreese ghedwonghen en was.

17Want Godt heeft haer van wijsheden berooft, noch hy en heeft haer gheen verstant ghegheuen,

18Alst tijt es soe heeft sij haer vloghelen om hooghe, sij bespot dat peert, ende den rijdere van dien. 19Suldi den peerde stercheyt gheuen, oft suldi om sijnen halse tgheney doen? 20Suldi dat opwecken als sprinchanen? die glorie van sijnen noesgaten es veruaerlijcheyt. 21Het graeft die aerde metten clau, het sprinct op stoutelijck, het gaet die ghewapende te ghemoet

22Tversmaedt die vreese noch ten wijct niet voert tsweert. 23Op hem sal den pijlkoker luyden, ende beroert worden spiesse ende schilt. 24Hittich ende grimmende verslindet daerde, noch ten acht niet dat het gheclanck des trompets gheluyt gheeft. 25Alst dat trompet hoort, soe spreket Vah, ende het riect den strijt van verre, tvermanen vanden capeteynen, ende tghehuyl des heyrs. 26Crijcht den hauick doer v wijsheyt oock pluymen wtstreckende sijn vloeghelen naet suyden? 27Sal den aren tot uwen ghebode opghehauen worden, ende sijnen nest in hooghe plaetse stellen? 28Op die steen rootsen blijft hy, ende op die steyghe clippen woont hy, ende op die rootsen daermen niet aen comen en can. 29Van daer aensiet hy sijn aes, ende sijn ooghen sie van verre. 30Sijn ionghen sullen bloet lecken, ende waer een doot lichaem is dae is hy ter stont. 31Ende die Heere heeft daer noch toe gheseyt, ende heeft ghesproken tot Iob. 32Soo wie met Godt kijft, sal hy soo lichtelijck rusten? Certeyn soe wie Godt straeft, die moet hem antwoerden.

33Ende Iob antwoerdende den Heere heeft gheseyt, 34Die lichtelijck ghesproken hebbe wat mach ick antwoerden? mijn hant sal ick op mijnen mont legghen.

35Een dinck heb ick ghesproken, Het welck och oft ict niet gheseyt en hadde, ende een andere, totten welcken ick voerts niet meer doen en sal.