‏ Job 4

Dat .iiij. Capittel. 1ENde Eliphas die Themaniter antwoordende heeft gheseyt. 2Eest dat wij v beghinnen aen te spreken, ghy suldt dat by auontueren swaerlijc nemen, maer wie mach dat voorghenomen woort houden? 3Siet ghy hebter veele gheleert, ende moede handen hebdi versterct. 4V woorden hebben gheuesticht die wanckelbaer waren, ende die beuende knien hebdi vroom ghemaect. 5Maer nv is die plaghe op v ghecomen, ende ghy sijt onmachtich gheworden sij heeft v gheraect, ende ghy sijt ontsteldt.

6Waer is v vreese, v stercheyt, v verduldicheyt, ende die volmaectheyt van uwen weghen? 7Weest ghedachtich (dat bidde ic v) wie datter oyt onnoosel verloren is ghegaen, oft wanneer dat die gherechtige vernielt sijn? 8Maer meer heb ick ghesien dat die boosheyt doen, ende smerten saeyen, ende die maeyen, 9vergaen sijn door Gods blasen, ende dat sij met den gheest sijnder gramscappen vernielt sijn. 10Dat briesschen vanden leeuw, ende die stemme der leeuwinnen, ende die tanden van die welpens der leeuwen sijn ghebroken.

11Den tygris is vergaen, om dat hy gheenen roof en hadde, ende die welpens vanden leeuwe sijn verstroyt.

12Voorts soo is tot my een verborghen woort gheseydt, ende als dieffelijck heeft mijn oore ontfanghen die aderen van sijnder lijslijcker spraken.

13Inden grouwel van des nachts visioen, als den slaep die menschen pleech te beuanghen.

14Soo heeft my vreese omuanghen ende beuinghe, ende alle mijn ghebeenten verscricten.

15Ende doen den gheest in mijnder teghenwoordicheyt voorby ghinck, soo rechten hem op die hairen mijns vleeschs. 16Daer stont een, wiens aensicht ick niet en kende, een ghelijckenisse voor mijn ooghen, ende ick heb ghehoort een stemme ghelijck van een saecht windeken. 17Sal een mensch by Godt gheleken oock gherechtuerdicht worden, oft sal een man puerder wesen dan sijn scepper?

18Siet die hem dienen en sijn niet ghestadich, ende in sijn Enghelen heeft hy boosheyt gheuonden.

19Hoe veel te meer sullen sij die in leemen huysen woonen die een eertsch fundament hebben, verteert worden als vanden motten? 20Van smorghens totten auont sullen sij afghehouwen worden, ende om dat niemant en verstaet, soo sullen si inder eewicheyt vergaen.

21Maer die daer ouerbleuen sullen sijn, die sullen van hem wech ghehaelt worden, sij sullen steruen, ende niet in wijsheden.