Job 41
Dat .xli. Capittel. 1ICk en sal hem niet verwecken als oft ic wreet waer, want wie mach mijnen aensicht wederstaen? 2Wie heeft my te voren ghegheuen dat ict hem weder verghelden mach? alle dat onder den hemel is dats mijne. 3Ick en sal hem niet sparen, ende den machtighen woerden, ende ghemaect om te bidden. 4Wie sal daensicht sijns cleedts ontdekken? ende wie sal int midden sijns monts gaen? 5Wie sal open doen die poorten sijns aensichts? rontsomme sijn tanden is veruaertheyt. 6Sijn lichaem is ghelijck ghegoten scilden, tsamen gheuoecht met sculpen die malcanderen drucken. 7Die eene wort metter ander gheuoecht, ende daer en gaet gheenen adem tusschen die. 8Die eene sal aen die ander cleuen, ende malcanderen houdende en sullen sij gheenssins ghesceyden worden. 9Sijn niesen is het blincken des viers, ende sijn ooghen sijn als die wijnbrouwen vanden daghenraet. 10Wt sijnen mont comen lampen ghelijck tortsen viers berrende. 11Wt sijnen noesgaten coemt roock ghelijck van eenen heeten ende opsiedenden pot. 12Sijnen adem doet colen bernen, ende een vlamme gaet wt sijnen muyl. 13In sijnen hals sal stercheyt woonen, ende voer sijn aensicht sal armoede gaen. 14Die leden van sijnen vleesche sijn aen malcanderen hanghende, hy sal teghen hem vloeden senden, ende tot een ander plaetse en sullen sij niet gheuoert worden. 15Sijn herte sal hart worden ghelijck eenen steen, ende sal vast worden ghelijck eens smits aenbilt. 16Als hy sal opghehauen worden, soe sullen die enghelen vreesen, ende veruaert sijnde sullen sij ghesuyuert worden. 17Als hem dat sweert aengrijpen sal, soe en sal dat niet moghen blijuen staende, noch spiesse, noch borst ghetuych. 18Want hy sal dat yser achten als caff, ende het metael als verrot hout. 19Een scutter en sal hem niet veriaghen, die steenen vander slingheren sijn hem verkeert in stroo. 20Ghelijck een stroo sal hy eenen hamer achten, ende hy sal bespotten den ghenen die die glauie schiet. 21Onder hem sullen wesen die radien der sonnen, ende hy sal onder hem tgout spraeyen als slijck. 22Hy sal die diepte vander see doen opwallen als eenen pot, ende die stellen ghelijck als die saluen op sieden. 23Achter hem sal den padt claer worden, hy sal den affgront achten als eenen die out wort. 24Op aertrijc en is gheen macht die by hem mach gheleken worden, die ghemaect is om dat hy niemanden en soude vreesen. 25Alle dat dat hooghe is, siet hy, hy is die coninc ouer alle die kinderen der hoouerdien.
Copyright information for
NldLeuv1548