‏ Job 5

Dat .v. Capittel. 1DAerom roept, ofter iemant is die v antwoorde, ende keert v tot eenighe vanden heylighen. 2Den dwasen mensch doodet die gramscap, ende den cleynen doodet die nijdicheyt.

3Ick heb den dwasen ghesien met een vaste wortel, ende ik heb sijn schoonheyt vermalendijt ter stont.

4Verre sullen sijn kinderen worden vander salicheyt, ende sij sullen vernielt worden in die poorte, ende daer en sal niemant sijn diese verlosse.

5Wiens oochst die hongherighe eten sal, ende die ghewapende sal hem roouen, ende die dorstighe sullen sijn rijckdommen drincken. 6Niet en ghesciet inder eerden sonder sake, ende wter eerder en sal gheen lijden opstaen. 7Die mensch wort gheboren tot arbeyt, ende den voghel om te vlieghen. 8Waeromme sal ick den Heere bidden, ende tot mijnen Godt sal sal ick mijn wtsprake stellen. 9Die daer doet groote ende onbegrijpelijcke dinghen, ende wonderlijcke dinghen sonder ghetal. 10Die den reghen gheeft op daenschijn der aerden ende veruerschet al met wateren.

11Die de ootmoedighe steldt int hooghe, ende die truerende opricht met ghesontheyt.

12Die der quader ghedachten verstroyt, dat hen handen niet en moghen volbringhen dat sij begonst hebben. 13Die de wijse vanght in hen scalcheyt, ende den raet der quader verstroyt.

14Inden dach sullen sij loopen in die duysternissen, ende als inden nacht, soo sullen sij tasten inden middach. 15Maer hy sal den behoeftighen verlossen van den sweerde haers monts, ende den armen wt die handt vanden gheweldighen.

16Ende den allendighen sal hope sijn, maer die boosheyt sal haren mont toe trecken.

17Salich is die man die van Godt ghestraft wordt, daerom en veracht des Heeren castijnghe niet.

18Want hy wont ende hy gheneest, hy slaet, ende sijn handen sullent ghenesen.

19In ses tribulacien sal hy v verlossen, ende in die seuenste en sal v gheen quaet ghenaken.

20Inden hongher sal hy v vander doot verlossen, ende in die oorloghe wt des sweerts handt.

21Voor die gheessele der tonghen suldy verborghen worden, ende ghy en sult die allendicheyt niet vreesen als sij comen sal.

22In die verwoestheyt ende inden hongher suldi lachen, ende die beesten der aerden en suldi niet vreesen

23Maer metten steenen der lantscappen sal v verbont sijn, ende die beesten der aerden sullen met v vredelijc sijn. 24Ende ghy sult weten dat v tabernakel vrede heeft, ende v ghedaente besoeckende en suldi niet sondighen. 25Ghy sult oock weten dat v saet sal menichfuldich sijn, ende v geslachte ghelijc dat cruyt der aerden.

26Ghy sult met oueruloedicheyt int graf gaen, ghelijck eenen schoof terwen in ghedraghen wort te sijnen tijde. 27Siet ghelijc wij dat ondersocht hebben, alsoo eest, het welcke ghehoort hebbende, ouerlegghet metter herten.