‏ Lamentations 5

Ieremias ghebet.

Dat .v. Capittel. 1GHedenct Heere wat ons ghesciet is, aenmerct, ende siet onse versmaetheyt. 2Onse erffenisse is ghekeert tot die vreemde, onse huysen tot die buyten luyden. 3Wy zijn weesen gheworden sonder vader, onse moeders ghelijck weduwen. 4Ons water hebben wy om ghelt ghedroncken, ons hout hebben wy om prijs ghecocht. 5Met onsen necken worden wy ghedreuen, den vermoeydden en worde gheen ruste ghegheuen. 6Wy hebben Egypten die hant ghegheuen, ende den Assiriers dat wy souden met brooden versaedt worden. 7Onse vaders hebben ghesondicht, ende sij en sijn niet, ende wy hebben hen boosheden ghedraghen. 8Die knechten hebben ouer ons heerscappie ghehadt, daer en is niemant gheweest die wt hen handt verlossen soude. 9In onse zielen haelden wy brooden voer ons, van daensichts des sweerts in die woestyne. 10Onse huyt is als eenen ouen verbrant, van daensicht der onwederen des honghers. 11Sy hebben die vrouwen vernedert in Sion, ende die maechden in die steden van Iuda. 12Die princen zijn metter hant ghehanghen, ende die aensichten der ouderen en hebben sij niet gheeert. 13Die ionghelinghen hebben sij onsuyuerlijck misbruyct, ende die kinderen zijn doert hout ghevallen. 14Die ouders zijn vergaen in die poorten, ende die ionghelinghen van den danse der sanghers. 15Die blijscap ons herten is vergaen, onsen dans es in gheween verkeert. 16Die croone ons hoofs is gheuallen. Wee ons, want wy ghesondicht hebben. 17Daer om is onse herte truerich gheworden, daer om zijn onse ooghen verduystert. 18Om den berch van Sion want hy heel verdoruen is, die vossen hebben om hem ghewandelt. 19Maer ghy Heere sult inder eewicheyt blijuen, uwen stoel van gheslachte tot gheslachte. 20Waer om vergheet ghy ons inder eewicheyt? suldi ons verlaten in die lancheyt der daghen? 21Bekeert ons Heere tot v, ende wy sullen bekeert werden, verniewet onse dagen als vant beghinsel. 22Maer ghy hebt ons wechworpende verstooten, ghy sijt teghen ons seere verstoort. Hier eynden Ieremias claghen.