Proverbs 20
Dat .xx. Capittel. 1DEn wijn is een dinck vol oncuyscheyts, ende dronckenscap is een oproerich dinc, so wie daer in genoechte heeft die en sal niet wijs wesen. 2Ghelijc dat briesschen van eenen leeuw, soo is die veruaerlijcheyt des conincs, die hem verwect tot gramscap die sondicht tegen sijn ziele. 3Tis den mensch eere die hem sceyt van twistighe kijuagien, maer alle dwasen worden ghemenghet met scimpernien. 4Om die couwe en heeft die traghe niet willen ackeren, daerom sal hy des somers broot bidden, ende men en sals hem niet gheuen. 5Ghelijc een diep water alsoo is den raet in eens mans herte, maer een wijs mensch sal dien wt putten. 6Veel menschen worden bermhertich ghenoemt, maer wie sal eenen ghetrouwen man vinden. 7Een rechtuerdighe die in sijn simpelheyt wandelt, sal salighe kinderen achter hem laten. 8Een coninck die opden stoel des ordeels sidt, verstroeyt alle tquaet met sijnen aensiene. 9Wie mach segghen mijn herte is suyuer, puer ben ic van sonde? 10Ghewichte ende ghewichte, mate ende mate, beyde eest vereysinghe bi Gode. 11Wt sijnen beneerstinghen wort een kint verstaen, oft sijn wercken suyuer ende oprecht sijn. 12Een hoorende oore, ende een siende ooghe, die Heere heeftse beyde ghemaect. 13En wilt den slaep niet liefhebben dat v die armoede niet en verdrucke, doet v ooghen open ende wort veruult met brooden. 14Tis quaet, tis quaet, seyt alle cooper, ende als hy wechghegaen is dan sal hy hem beroemen. 15Daer is gout ende menichte van costelijcke steenen, maer een costelijc vat sijn die lippen der wetenheyt. 16Neemt wech tcleet des gheens die borghe gheweest is voor den vreemden, ende voor die buyten luyden neemt den pant wech van hem. 17Suet is den mensch het broot der loghenen, ende na maels sal sijnen mont veruult worden met gruyse. 18Die ghedachten sullen met raden ghesterct worden, ende met regimenten behooren die orloghen ghehanteert te worden. 19Met den ghenen die verborghen raden ontdect, ende bedriechelijck wandelt, ende sijn lippen wijde open doet en menghet v niet. 20Die sijnen vader ende moeder veruloect, diens lampe sal wtgheblasen worden int midden der duysternissen. 21Een erffenisse waer toe ghehaest wort int beghinsel, die sal int laetste die ghebenedijdinge deruen. 22En segt niet ic sal quaet weder gheuen, verbeyt den Heere, ende hy sal v verlossen. 23Ghewicht ende ghewicht is een afgrijselijcheyt voor den Heere een valsche waghe en is niet goet. 24Vanden Heere worden eens mans ganghen beschickt, want wie isser vanden menschen die sijnen wech verstaen can? 25Tis den mensch eenen val den heylighen belouen, ende nae die beloften weder roepen. 26Een wijs coninck verstroeyt die ongoddelijcke, ende buycht ouer hen eenen ghewelfden boghe der triumphen. 27Des Heeren lichtuat is des menschen adem, die welck ondersoect alle die verborghentheyt des buycs. 28Die bermherticheyt ende waerheyt bewaeren den coninck, ende door goedertierenheyt wort sijnen throon gheuesticht. 29Dat verhueghen der ionghelinghen is hen stercheyt, endie weerdicheyt der ouderen is grijsheyt des hayrs. 30Die blauwicheyt der wonden sal quade dinghen afvaghen, ende quetsueren int heymelijcste des buycs.
Copyright information for
NldLeuv1548