‏ Psalms 101

Den .C.i. Psalm.

Domine exaudi orationem.

1HEere verhoort mijn ghebedt, ende mijnen roep laet tot v comen.

2 En keert v aensicht van my niet, in wat dach dat ick ghequelt worde soo neycht tot my v oore.

In wat dach dat ick v aenroepen sal, verhoort my haestelijck.

3 Want mijn daghen sijn vergaen als eenen roock, ende mijn beenderen sijn als eenen verbranden roost verdorret. 4Ick ben gheslaghen als hoy, ende mijn herte is dorre gheworden, om dat ick vergheten hebbe mijn broot te eten.

5 Van die stemme mijns suchtens, is mijn ghebeente aen mijn vleesch ghecleeft.

6 Ick ben ghelijck worden den pellicaen der woestijnen, ick ben worden als een nachtraue int huys.

7 Ick heb ghewaect ende ben gheworden als een mussche alleen woonende int dack

8 Den gheheelen dach bescimpten my mijn vianden, ende die my presen swoeren teghen my.

9 Om dat ick asschen als broot adt, ende mijnen dranc met weenen mengde.

10 Van daensicht der verbolgentheyt van uwer gramscappen, want opheffende hebdi my ghestooten.

11 Mijn daghen sijn als een scaduwe gheweken, ende ick ben als hoy dorre gheworden.

12 Maer ghy Heere blijft inder eewicheyt, ende v ghedenckenisse van gheslachte tot gheslachte.

13 Ghy Heere sult opstaende Sions ontfermen, want tis tijt haers te ontfermen, want den tijt is ghecomen.

14 Want uwen dienaers hebben haer steenen behaecht, ende haerder eerden sullen sij ontfermen.

15 Ende die Heydenen sullen uwen naem vreesen Heere, ende alle die coninghen van eertrijcke v glorie.

16 Want die Heere heeft Sion opghetimmert, ende hy sal ghesien worden in sijn glorie.

17 Hy heeft ghesien totten ghebede der ootmoediger, ende hy en heeft hen ghebedt niet versmaet.

18 Laet dese dinghen scrijuen tot die ander gheboorte, ende tvolck dat gheschapen sal worden sal den Heere louen.

19 Want hy heeft neder ghesien van sijn hooghe heylighe plaetse, die Heere heeft vanden hemel op die eerde ghesien.

20 Om dat hy hooren soude dat suchten der gheuanghenen, dat hy ontbinden soude die kinderen vanden ghedoodden.

21 Om dat sij vercondighen souden in Sion den naem des Heeren, ende sijnen lof in Ierusalem.

22 Als die volcken versaemden in een, ende die coninghen om den Heere te dienen.

23 Heeft hy hem gheantwoort inden wech sijnder cracht, die cortheyt mijnder daghen vercondicht my.

24 En roept my niet wederom in die helicht mijnder daghen, van gheslachte tot gheslachte sijn v iaren.

25 Van ierst hebdi Heere die eerde ghefundeert, ende uwer handen wercken sijn die hemelen.

26 Sij sullen vergaen maer ghy blijft altijt, ende sij sullen alle ghelijck een cleedt verouderen.

Ende ghelijck een decsel cleedt suldise veranderen, ende sij sullen verandert worden, 27maer ghy sijt die selue, ende v iaren en sullen niet vergaen.

28 Die kinderen uwer knechten sullen woonen, ende hen saet sal beclijuen inder eewicheyt.