‏ Psalms 59

Den .lix. Psalm.

Deus reppulisti nos.

1GOdt ghy hebt ons wech ghestooten, ende verdoruen, ghy sijt gram gheweest, ende hebt onser ontfermt.

2 Ghy hebt die aerde beroert, ende die verstoort, gheneest haer bruecken want sij is beroert.

3 Ghy hebt uwen volcke harde dinghen ghetoont, ghi hebt ons ghelaeft metten wijn des berous.

4 Ghy hebt den ghenen die v vreesen een teeken ghegheuen, dat sij vlieden souden van daenschijn des boghes.

Dat v beminde souden verlost worden, 5behoudt my met v rechte handt, ende verhoort my.

6 Godt heeft ghesproken in zijn heyleghe plaetse, ick sal vrolijck zijn ende deylen Sichimam, ende die valleye der tabernakelen sal ick meten.

7 Mijn is Galaad, ende mijne is Manasses, ende Ephraim es die stercheyt mijns hoofts.

Iuda is mijn coninc, 8Moab den pot mijnder hopen.

In Idumeen sal ick mijnen schoen wtstrecken, my sijn die vreemdelinghen onderworpen.

9 Wie sal my leyden tot die vast stadt? wie sal my leyden tot Idumeen?

10 En sult ghy dat niet doen Godt die ons verstooten hebt, ende en suldi ghy Godt niet wtgaen in onse heyrcrachten?

11 Gheeft ons helpe in die tribulacie ende ydel is des menschen salicheyt.

12 In Gode sullen wy cracht doen, ende hy sal te niete brenghen die ons quellen.