‏ Psalms 45

Den .xlv. Psalm.

Deus noster refugium.

1ONs Godt is een toevlucht ende cracht, een helper in die tribulatien die ons bouen maten seer gheuonden hebben.

2 Daer om en sullen wy niet vreesen als die eerde sal verstoort worden, ende als die berghen sullen ouer gheuoert worden int herte vander zee.

3 Hen wateren hebben gheluyt ghemaect, ende sij sijn beroert gheweest, die berghen sijn heel beroert in sijn stercheyt.

4 Den crachtighen stroem vanden vloet, verblijt die stadt Gods, die alderhoochste heeft sijn tabernakel gheheylicht.

5 Godt en sal int midden van haer niet beroert worden, Godt sal haer helpen vroech inden dagheraert.

6 Die Heydenen sijn tsamen verbaest, ende die conincrijcken sijn neder gheneycht.

Hy heeft sijn stemme ghegheuen, die eerde is beroert gheweest.

7 Die Heere der crachten is met ons, ons ontfangher Iacobs Godt.

8 Coemt ende besiet die wercken des Heeren, wat wonderlijcker tekenen hy op die aerde ghestelt heeft, 9wechnemende die oorloghen totten eynde der aerden.

Den boghe sal hy vernielen, ende die wapenen breken, ende die scilden sal hy metten vier verbranden.

10 Weest ledich ende besiet dat ick Godt ben, ick sal verheuen worden in die Heydenen, ende verheuen op die aerde.

11 Die Heere der heyrcrachten is met ons, onse ontfangher Iacobs Godt.