‏ Psalms 5

Den .v. Psalm.

Verba mea auribus.

1VAet mijn woorden Heere met uwen ooren, verstaet mijnen roep.

2 Luystert na die stemme mijns ghebedts, mijn coninck ende mijn Godt.

3 Want tot v sal ick bidden o Heere, des morghens vroech suldi mijn stemme verhooren.

4 Des morghens vroech sal ick by v staen, ende sien, want ghy en sijt gheen Godt willende boosheyt.

5 Noch by v en sal niet woonen die quaetwillighe, noch die onrechtuerdighe en sullen voor v ooghen niet blijuen.

6 Ghy hebt ghehaet alle die boosheyt doen, ghi sult verdoen alle die loghenen spreken.

Den bloetghierighen man ende den bedrieghelijcken, sal die Heere verachten.

7 Maer ic sal door die menichfuldicheyt uwer bermherticheyt gaen in v huys, ick sal aenbidden tot uwen heylighen tempel in v vreese.

8 Heere leydt my in v rechtuerdicheyt, om mijnder vianden wille soo bescict in v aenscouwen mijnen wech.

9 Want in haren mont en is die waerheyt niet, hen herte is ydel.

10 Een open graf is hen kele, met haren tonghen deden sij bedriechlijck, ordeeltse o Godt.

Laetse afvallen van haren ghedachten, nae die menichte van haren boosheden soo drijftse wt, want sij hebben v ghecreyt o Heere.

11 Ende laetse blijde sijn alle die in v hopen, inder eewicheyt sullen sij hen verhueghen, ende ghy suldt in hen woonen.

Ende sij sullen in v glorieren alle die uwen naem liefhebben, 13want ghy sult ghebenedijden den rechtuerdighen.

Heere, als metten scilt van uwen goeden wille hebdy ons ghecroont.