‏ Psalms 55

Den .lv. Psalm.

Miserere mei Deus quoniam.

1ONtfermt v mijnder Godt, want die mensch heeft my vertreden, den gheheelen dach beuechtende heeft hy my ghequelt.

2 Mijn vianden hebben my vertreden alle den dach, want daer esser veel strijdende tegehen my.

3 Van die hoocheyt des daechs sal ic vreesen, maer ick sal in v hopen.

4 In Gode sal ick mijn redenen louen, in Gode heb ick ghehoept, ick en sal niet vreesen wat my tvleesch doet.

5 Alle den dach hebben sij mijn woerden vervloect, teghen my sijn allen hen ghedachten int quade.

6 Sij sullen inwoonen ende verberghen, sij sullen mijn versene gade slaen.

Ghelijc sij mijn ziele ghewacht hebben, 7om niet suldise behouden, in die gramscap suldi die volcken in stucken breken.

Godt 8ick heb mijn leuen v vercondicht, ghy hebt mijn tranen in v aensicht ghestelt.

Ghelijck oock in uwer beloften, 9dan sullen mijn vianden achterwaerts ghekeert worden.

In wat dach dat ick v aenroepe, siet soe heb ick bekent, dat ghy mijn Godt sijt.

10 In Gode sal ick dwoert louen, inden Heere sal ick die redene prijsen, in Gode heb ick ghehoept ick en sal niet ontsien, wat my die mensch doet.

11 In my sijn o Godt v beloften die ick v tot louinghen sal wedergheuen.

12 Want ghy hebt mijn ziele vander doot verlost, ende mijn voeten vanden valle, op dat ick behaghen mach voer Gode int licht der leuender.