‏ Psalms 61

Den .lxi. Psalm.

Nonne Deo subiecta.

1EN sal mijn ziel Gode niet onderdanich sijn? want van hem is mijn salicheyt.

2 Want hy is selue mijn Godt ende mijn salichmaker, mijn ontfangher, ick en sal niet meer beroert worden.

3 Hoe langhe ouerualdi den mensch? (ghy alle, ghy slaet doot) als eenen gheneychden want, ende een omghestoten muer.

4 Maer nochtans hebben sij ghedacht mijnen prijs te verstooten ick heb met dorst gheloopen, met haren monde benedijden zij, ende met hen herte soo vermaledijden sij.

5 Maer nochtans mijn ziele weest Gode onderdanich, want van hem is mijn verduldicheyt.

6 Want hy is mijn Godt, ende mijn salichmaker, mijn helper ende ick en sal niet verhuysen.

7 In Gode is mijn salicheyt ende mijn glorie, Godt mijnder helpen, ende mijn hope is in Godt.

8 Hoept in hem alle vergaderinghen des volcs, stort wt voer hem v herten, Godt is onse helper inder eewicheyt.

9 Maer nochtans ydel sijn die kinderen der menschen, loghenachtich sijn die kinderen der menschen in die waghen, dat sij bedrieghen souden doer ydelheyt al te samen.

10 En wilt niet hopen in die boosheyt, ende die roouen en wilt niet begheeren, eest dat die rijcdommen ouervloedich sijn, soo en wilt v herte daer aen niet stellen.

11 Eens heeft Godt ghesproken, dese twee heb ick ghehoort, want die macht behoort Godt toe, 12ende v Heere die bermherticheyt want ghy sult eenen ieghelijcken loonen nae sijn wercken.