‏ Psalms 65

Den .lxv. Psalm.

Iubilate Deo omnis terra.

1MAect iolijt Gode alle die aerde, 2segt eenen psalter loff zijnen naem, gheeft glorie zijnen loue.

3Segghet Gode, hoe vreesselijck zijn v wercken, Heere? in die menichte van uwer cracht sullen v vianden v lieghen.

4Alle aertrijcke aenbede v, ende singhe v loff, ende segghe loff sanck uwen name.

5Coemt ende besiet Gods wercken, veruaerlijck in zijn raden op die kinderen der menschen.

6Die de zee in droochte verkeert, in den vloet sullen zij te voete gaen, daer sullen wy blijde zijn in hem.

7Die doer zijn macht heerscappie heeft inder eewicheyt, zijn ooghen sien op die Heydenen, die hem vergrammen en moeten niet verhauen worden, in hen seluen.

8Ghebenedijt ghy Heydenen onsen Godt, ende doet hooren die stemme sijns loefs.

9Die mijn ziele ghestelt heeft totten leuen, ende mijn voeten niet en heeft ghegheuen ter beroeringhen.

10Want ghy Godt hebt ons gheproeft, metten vier hebdi ons ondersocht, ghelijck tsiluer ondersocht wort.

11Ghy hebt ons gheleyt in den strick, ghy hebt tribulacien op onsen rugghe gheleyt, 12ghy hebt menschen ouer onse hoofden ghestelt.

Wy sijn ghegaen doert vier ende water, ende ghy hebt ons wt gheleyt tot in die vercoelinghe.

13Ick sal in v huys gaen met brantofferanden, ick sal v mijn beloeften betalen 14die mijn lippen ondersceyden hebben.

Ende mijnen mont heeft ghesproken in mijn tribulacie.

15Brantofferanden vol merchs sal ick v offeren, met den brantoffer der rammen, ick sal v ossen offeren met bocken.

16Coemt, hoort, ende ick sal vertellen ghy alle die Godt vreest, hoe groote dinghen dat hy mijnder zielen ghedaen heeft.

17Tot hem heb ick met mijnen monde gheroepen, ende ick heb verhuecht gheweest onder mijn tonghe.

18Heb ick boosheyt ghesien in mijn herte, soo en salt die Heere niet verhooren.

19Daer om heeft Godt verhoort, ende waerghenomen die stemme mijns biddens.

20Ghebenedijt sij Godt, die mijn ghebedt niet affghekeert en heeft, noch sijn bermherticheyt van my.