‏ Psalms 72

Den .lxxij. Psalm.

Quam bonus Israel Deus.

1HOe goet es Israels Godt, den ghenen die oprecht van herten zijn?

2Maer mijn voeten sijn bij nae verroert, bijnae sijn wtghestort mijn ganghen.

3Want ick heb van grammer liefden beroert gheweest ouer die boose, siende der sondaren vrede.

4Want daer en is gheen aenmerck der doot op hen, ende gheen gheduericheyt in hen siecte.

5Inden arbeyt der menschen en zijn sij niet, ende metten menschen en sullen sij niet ghegheesselt worden.

6Daer om heeft hen ghehouden die houerdie, zij zijn ouerdect met hen boosheyt ende ongoddelijcheyt.

7Hen boosheyt es voertcomen als wt dat binnenste vet, sij zijn ouerghegaen tot die begherlijcheit des herten.

8Sij hebben ghedacht ende ghesproken archeyt, onrechtuerdicheyt hebben sij teghen den hooghen ghesproken.

9Sij hebben haren mont inden hemel ghestelt, ende hen tonghe es doer ghegaen op die aerde.

10Daer om sal mijn volck hier bekeert worden, ende volle daghen sullen in hen gheuonden worden.

11Ende sij hebben gheseijt, hoe weet Godt? ende ofter oock wetenheyt is inden hooghen?

12Siet die sondaers ende ouervloedende in die werelt, hebben beseten die rijcdommen.

13Ende ick heb gheseyt, soo heb ick dan te vergheefs mijn herte rechtuerdich ghemaect, ende mijn handen onder die onnosoole ghewasschen.

14Ende heb ghegheeselt gheweest den gheheelen dach, ende mijn castijnghe in die morghenstonden.

15Waert dat ick seyde ick salt alsoo vertellen, siet soo heb ick dat gheslachte van uwen kinderen mispresen.

16Ick dachte dat ick dit kennen soude, tes een moeyte voer my.

17Tot dat ic ingaen sal in die heylighe plaetse Gods, ende verstaen in haren wtersten.

18Maer nochtans om die bedriechelijcheden hebdijt hen ghestelt, ghy hebtse neder gheworpen doen sij opghehauen worden.

19Hoe sijn sij gheworden tot verwoestheyt? haestelijck sijn sij verdwenen, sij sijn vergaen om hen boosheyt.

20Ghelijck eenen droom der gheender, die opstaen Heere, in v stadt suldi hen beelt te niete brenghen.

21Want mijn herte es onsteken, ende mijn nieren sijn verandert, 22ende ick ben te niet ghebracht, ende ick en wists niet.

23Als een lastdraghende beeste ben ick gheworden by v, ende ick ben altijts met v.

24Ghy hebt mijn rechte handt ghehouden, ende in uwen wille hebdi my voerts gheleyt, ende met glorien hebdi my ontfanghen.

25Want wat hebbe ick inden hemel? ende sonder v wat heb ick ghewilt opder aerden?

26Mijn vleesch ende mijn herte sijn verdwenen, Godt mijns herten, ende mijn deel Godt inder eewicheyt.

27Want siet die hen verre van v maken sullen vergaen, ghy hebt vernielt alle die oncuyscheyt bedrijuende van v sceyden.

28Maer my eest goet den Heere aen te cleuen, te stellen in den Heere Godt mijn hope.

Dat ick mach vercondighen allen v groote louen in die poorten des dochters van Sion.