‏ Psalms 87

Den .lxxxvij. Psalm.

Domine Deus salutis.

1HEere Godt mijnder salicheyt, inden dach heb ick gheroepen, ende des nachts voor v.

2 Laet voor v aenschijn ingaen mijn ghebedt neycht v oore tot mijnder bedinghen.

3 Want mijn ziele is met quade veruult, ende mijn leuen is nae by der hellen ghenaect.

4 Ick ben gheacht gheweest metten ghenen die inden cuyl nederdalen, ick ben gheworden als een mensch sonder helpe, 5onder die dooden vrij.

Ghelijck die ghewonde slapende in die grauen, der welcker ghy niet meer ghedachtich en sijt, ende si sijn van uwer hant verstooten.

6 Sij hebben mi ghestelt inden ondersten cuyl, in die duyster plaetsen, ende in die scaduwe der doot.

7 Op my is v verbolghentheyt gheuesticht, ende allen v vloeden hebdi ouer my gheleydt.

8 Verre hebdi mijn bekende van my ghemaect, si hebben my ghestelt hen tot een afgrijselijcheyt.

Ick ben gheleuert, ende ick en ghinck niet wt,

9 mijn ooghen worden cranck van ghebreckelijcheyt.

Ick heb tot v gheroepen Heere alle den dach, ick heb mijn handen tot v wtghestrect.

10 Suldi den dooden wonderlijcke dinghen doen? oft sullense die medecijn meesters verwecken vander doot ende sullen sij v belijden?

11 Sal oock iemant int graf v bermherticheyt vertellen, ende v waerheyt in die verderffenisse?

12 Sullen in die duysternissen v wonderlijcheden bekent worden, ende v rechtuerdicheden in dlant der verghetenheyt?

13 Ende ick heb tot v Heere gheroepen, ende vroech sal mijn ghebedt v voorcomen.

14 Heere waerom verstoot ghy mijn ghebedt, waerom keert ghy v aensicht van my?

15 Arm ben ick ende in arbeyden van mijnder ioncheyt af, maer verhauen ben ick vernedert gheweest ende verbaest.

16 Ouer my sijn v gramscappen door ghegaen, ende v veruaerlijcheden hebben my verbaest ghemaect.

17 Sij hebben my omuanghen ghelijc water, den gheheelen dach hebben sij my omringhet tsamen.

18 Ghy hebt verre van my ghedaen mijnen vrint ende naesten, ende mijn bekende vander allendicheyt.