‏ Sir 2

Dat .ij. Capittel. 1SOne gaende totten diensts Godts, soe staet in rechtuerdicheyt, ende in vreesen, ende bereyt v ziele tot temtacien. 2Druct v herte neder ende verdraecht, neycht v oore, ende ontfanct die woerden des verstants, ende en haest v niet in den tijt des oploops, 3Lijdt dat v Godt te lijden gheeft. Wert met Gode vereenicht ende verdraecht, op dat v leuen int wterste wassen mach. 4Alle dat v toe ghescict wort ontfanct ende in lijden verdraecht, ende in v vernederinghe hebt verduldicheyt. 5Want int vier wort gheproeft tgout ende tsiluer, ende die aenghename menschen inden ouen der vernederinghen. 6Ghelooft Gode en hy sal v vermaken, ende scict te rechte uwen wech, ende hoept in hem. Bewaert sijn vreese, ende veroudert daer in. 7Ghy die den Heere onsiet ontbeyt sijn bermherticheyt, ende en keert v daer niet aff, op dat ghy niet en valt. 8Ghy die den Heere vreest ghelooft hem, ende uwen loon en sal niet ydel ghemaect worden. 9Ghy die den Heere vreest, hoept in hem, ende tot een ghenoechelijcheit sal v die bermherticheyt comen. 10Die den Heere vreest hebt hem lief, ende v herten sullen verlicht worden. 11Kinderen aensiet die natien der menschen, ende weet datter niemant inden Heere ghehoept en heeft, ende dat hy bescaemt is worden. 12Want wie heeft in sijn gheboden ghebleuen ende is verlaten gheweest? oft wie heeft hem aengheroepen, ende dat hy dien versmaedt heeft? 13Want Godt is goedertieren ende bermhertich, ende hy sal inden dach der tribulacien die sonder vergheuen, ende hy is een bescermer alle den ghenen die hem soecken inder waerheyt. 14Wee den ghenen die dobbel van herten sijn, ende den boose van lippen, ende den quaetdoende metten handen ende den sondaer die op deerde gaet met twee weghen. 15Wee den ghenen die onghebonden van herten sijn die Gode niet en gheloouen, ende daer om sullen sij van hem niet bescermt worden. 16Wee den ghenen die verduldicheyt verloren hebben, ende die verlaten hebben die rechte weghen, ende sijn besijden affgheweken in verkeerde weghen. 17Ende wat sullen sij doen, alst die Heere sal beghinnen te aensien? 18Die den Heere vreesen en sullen sijnen woerden niet ongheloouelijck sijn, ende die hem lief hebben sullen onderhouden sijnen wech. 19Die den Heere vreesen, sullen ondersoecken die dinghen die hem welbehaghelijck sijn, ende die hem liefhebben sullen met sijn wet veruult worden. 20Die den Heere vreesen sullen hen herten bereyden, ende in sijn aenschouwen sullen sijn hen zielen heylich maken. 21Die den Heere vreesen onderhouden sijn gheboden, ende sij sullen patientie hebben tot sijnen aensien 22segghende. Eest dat wy gheen penitencie en doen, soo sullen wy vallen in des Heeren handen, ende niet inde handen der menschen, 23want nae sijn grootheyt, alsoe is sijn bermhertichyt oock met hem.