‏ Sir 3

Dat .iij. Capittel.

1DIe kinderen der wijsheyt sijn een vergaderinghe der rechtuerdigher, ende hen natie is onderdanicheyt ende liefde. 2Des vaders ordeel hoort ghy kinderen, ende doet alsoo op dat ghy moecht salich wesen. 3Want Godt heeft den vader gheeert in die kinderen, ende des moeders ordeel versoeckende heeft hy vast ghemaect in die kinderen. 4Wie Godt lief heeft, die sal voer die sonden bidden, ende hy sal hem daer aff onthouden, ende int ghebedt der daghen sal hy verhoort worden. 5Ende ghelijck een die scatten vergadert, soe doet hy die sijn moeder eere aendoet. 6Die sijnen vader eert, sal verblijt worden in sijn kinderen, ende in den dach sijns ghebedts sal hy verhoort worden. 7Die sijnen vader eert sal leuen een seer lanck leuen, ende die sijnen vader onderdanich is, sal sijn moeder vermaken. 8Die den Heere vreest die eert sijn ouders, ende hy sal als sijnen Heeren dienen den ghenen die hem voortghebracht hebben. 9Met wercken ende woerden ende met alle verduldicheyt eert uwen vader, 10op dat v die ghebenedijdinghe ouercome van Gode, ende dat sijn ghebenedijdinghe inden wtersten blijuen mach. 11Die benedijdinghen des vaders vesticht die huysen der kinderen, maer die vermalendijdinghe der moeder roeydt wt die fundamenten. 12En glorieert niet in die versmaetheyt ws vaders, want ten is v gheen glorie, maer een scande, 13want eens menschens glorie is wt die eere sijns vaders, ende des kints scande is die vader sonder eere. 14Sone onderhout ws vaders ouderdom, ende en bedroeft hem niet in sijn leuen, 15ende eest dat hy ghebreckelijck wort van sinne, vergheeft dat, ende en versmaet hem niet in v vromicheyt. Want die almisse des vaders en sal niet vergheten worden, 16want voer des moeders sonde sal v goet wedergheloont worden, 17ende in die rechtuerdicheyt sal voer v ghetimmert worden, ende inden dach der tribulacien sal hy ws ghedachtich wesen, ende ghelijck het ys int schoon weder soe sullen v sonden versmelten. 18Van hoe quader famen is hy die sijnen vader verlaet, ende vermalendijt is hy van Gode die sijn moeder vergramt. 19Kint met saechtmoedicheyt volbrengt v wercken, ende bouen der menschen glorie suldi bemint worden. 20Hoe ghy meerder lijt, verootmoedicht v in alles, ende ghy sult voer Gode gratie vinden, 21want die macht Godts alleen is groot, ende vanden ootmoedighen wort sij gheeert. 22Dinghen die hoogher sijn dan ghy en wilt niet soecken, ende die stercker zijn dan ghy en wilt niet ondersoecken. Maer tghene dat v Godt beuolen heeft, dat denct altijt, ende in veel sijnder wercken en wilt niet curioes sijn, 23want ten is v niet nootelijck die verborghen dinghen met uwen ooghen te sien. 24In overtuldighe dinghen en wilt niet menichfuldichlijck ondersoecken, ende in veel sijnder wercken en sult ghy niet curioes sijn. 25Want veel dinghen bouen der menschen verstant sijn v ghetoont, 26want hen vermoeden heefter vele neder gheworpen, ende hen sinnen in ydelheyt ghehouden. 27Een hart herte salt quaet hebben int wterste, ende die tperijkel bemint sal daer in vergaen. 28Een herte twee weghen ingaende en sal gheen voertganghen hebben, ende een verkeert van herten sal daer doer verarghet worden, 29Een arch herte sal verlast worden met pijnen, ende een sondaer sal noch daer toe doen om te sondighen. 30Der vergaderinghen van den hoouerdighen en sal gheen ghesontheyt wesen, want dat spruytsel der sonden sal in die wtghewortelt worden, ende ten sal niet verstaen worden. 31Therte vanden wijsen wort verstaen in die wijsheyt, ende een goede oore sal die wijsheyt hooren met alder begheerlijcheyt. 32Een wijs herte ende verstandich sal hem wachten van sonden, ende in die wercken der rechtuerdicheden salt voertghanghen hebben. 33Dat berrende vier bluscht het water wt, ende die almisse wederstaet den sonden, 34ende Godt is haer aensiender die de gratie verghelt. Hy ghedenckes naemaels, ende ten tijde van sijnen val, sal hy een vasticheyt vinden.