‏ Sir 30

Dat .xxx. Capittel. 1DIe sijn kint lief heeft die gheeselt hem dicmael, op dat hy in sijn eynde hem verblijden mach, ende dat hy niet en taste die doeren der naesten. 2Die sijn kint leert, sal daer in ghepresen worden, ende int midden der huysghenooten sal hy in hem glorieeren. 3Die sijn kint leert doet sijnen viant nijdicheyt aen, ende int midden van sijnen vrinden sal hy daer in glorieeren. 4Sijn vader is ghestoruen, ende tis by nae als oft hy niet ghestoruen en ware, want hy heeft eenen sijns ghelijck nae hem achter ghelaten. 5In sijn leuen heeft hy hem ghesien, ende in hem blijde gheweest, in sijn doot en is hy niet bedroeft geweest noch hy en is niet bescaemt voor sijn vianden, 6want hy heeft eenen bescermer sijns huys achterghelaten teghen die vianden, ende den vrinden gratie wedergheuende. 7Om der kinderen zielen sal hi sijn wonden verbinden, ende bouen alle stemme sullen sijn binnenste ontstelt worden. 8Een onghetemt peert sal hart worden, ende ombedwonghen sone sal roekeloos worden 9Hanteert uwen sone soetelijck, ende hy sal v veruaert maken, speelt met hem, ende hy sal v bedroeuen. 10En wilt met hem niet lachen op dat ghy niet bedroeft en wort, ende dat ten lesten v tanden niet sleeu en worden. 11En gheeft hem gheen vrijcheyt in die ionckheyt, ende en versmaet sijn ghedachten niet. 12Buycht sijnen necke in die ioncheyt, ende slaet sijn sijden te wijle dat hy een cleyn kint is, op dat hy by auontueren niet en verherde, ende v niet en ghelooue, ende dat v wee des herte sij. 13Leert uwen sone ende arbeyt daer inne, dat ghi door sijn oneerlijcheyt niet en struykelt. 14Beter is een arm ghesont mensch ende vroom van crachten, dan een rijck cranc mensch ende ghegeesselt met quaetheyt. 15Die salicheyt der zielen is in die heylicheyt der rechtuerdicheyt ende die is beter dan alle gout ende siluer, ende een vroom lichaem is beter dan onghemeten rijcdom. 16Daer en is gheen rijcdom bouen den rijcdom van des lichaems ghesontheyt, ende daer en is gheen meerder ghenoechte dan die blijscap des herten. 17Beter is die doot van een bitter leuen, ende een eewighe ruste, dan een duerende siecte. 18Goede dinghen verberghen in eenen gheslotenen mont, sijn ghelijck gherechten van spijsen ghestelt rontsomme een graf. 19Wat sal die spijsofferande eenen affgod baten? want hy en salt niet eten oft riecken, 20alsoo ooc die veriaecht wort vanden Heere, ende draghende die loonen der ongherechticheden. 21Metten ooghen siende ende versuchtende, is ghelijc een ghesneden man omhelsende een maghet ende versuchtende. 22En gheeft uwer zielen gheen droefheyt, ende en pijnicht v seluen niet door uwen raet. 23Die vrolijcheyt des herten dat is des menschen leuen, ende eenen schade der heylicheyt sonder ghebrekelijcheyt, ende tverhueghen eens mans is een lanck leuen. 24Ontfermt uwer zielen Gode behaghende, ende onthoudt, ende vergadert v herte in haer heylicheyt, ende iaecht verre van v die droefheyt, 25want die droefheyt heefter veel ghedoot ende daer en is gheen oorberlijcheyt inne. 26Nijdicheyt ende grammoedicheyt minderen die daghen, ende dat ghepeys sal ouderdom aenbrenghen voor den tijt 27Een heerlijck herte, is goet in vrolijcke maeltijden want sijn spijsen worden neerstelijck bereydt.