‏ Sir 41

Dat .xli. Capittel. 1O doot hoe bitter is v ghedenckenisse den mensche die vrede heeft in sijn goeden, 2den gherusten man, ende diens weghen wel gheluckich sijn in alle dinghen, ende die noch wel mach spijse nemen? 3O doot goet is v oordeel den mensch die ghebreck lijdet, die van cracht vermindert wort, 4die van ouderdom is vergaende, ende die van allen dingen sorge heeft, ende den ongheloouigen die de wijsheyt verliest. 5En wilt niet vreesen dat vonnis der doot. Ghedenct der dinghen die voor v gheweest hebben, ende die v noch nae ouercomen sullen. Dit vonnis is vanden Heere alle vleesche, 6ende wat sal v ouercomen in dat welbehaghen des alderhoochsten. Tsij oft thien oft hondert oft duysent iaren sijn, 7want in die helle en is gheen besculdinghe des leuens. 8Kinderen der afgrijselijcheden worden sondaren kinderen, ende die verkeeren omtrent die huysen der ongoddelijcker. 9Die erffenisse vander sondaren kinderen sal vergaen, ende die lasteringhe sal altijt met hen afcoemste sijn. 10Vanden ongoddelijcken vader claghen die kinderen, want om sijnen wille sijn sij int verwijdt. 11Wee v ghy ongoddelijcke mannen, die verlaten hebt die wet vanden alderhoochsten Heere. 12Ende eest dat ghy gheboren wordt, soo suldi in die maledictie gheboren worden, eest dat ghy sterft, soo sal v deel in die maledictie wesen. 13Alle dinghen die vander eerden sijn sullen wederom in die eerde verkeert worden, alsoo ooc die ongoddelijcke vander maledictien ter verderffenissen. 14Den rouwe der menschen is in haren lichaem, maer den naem der ongoddelijcker sal vergaen. 15Draecht sorghe voor eenen goeden naem, want dat sal v meer by blijuen, dan duysent costelijcke ende groote scatten. 16Des goeden leuens is een thetal der daghen, maer eenen goeden naem blijft inder eewicheyt. 17Kinderen onderhoudt die onderwijsinghe inden vrede, want verborghen wijsheyt ende eenen schadt die niet ghesien en wort wat profijt is in beyde gheleghen? 18Beter is die mensch die sijn sotheyt verbercht, dan die mensch die sijn wijsheyt verbercht.

19Maer nochtans keert wederom tot die dinghen die wt mijnen mont ghaen, 20want ten is niet goet in alle dinghen sonder eerbiedinghe te sijn, ende alle dinghen en behaghen den menschen niet wel int ghelooue. 21Scaemt v voor uwen vader ende moeder van oncuyscheyt, ende voor eenen ouerheere ende machtighen persoon van een loghene. 22Voor eenen prince ende richter van die misdaet. Voor een vergaderinghe ende voor wolck vander boosheyt. 23Voor eenen gheselle ende vrint van onrechtuerdicheyt, ende voor die plaetse daer ghi in woont 24van dieften, voor Gods waerheyt, ende voor het testament, dan dat sitten ter tafelen om broot teten, ende van die verdonckeringhe des wtgheuens ende ontfanghens, 25ende voor die ghene die v groeten van stilswijghen, ende van te aensien een oneerbaer vrouwe, ende van dat affkeeren des aensichts van uwen naesten 26En keert v aensicht van uwen naesten niet, ende van een deel aff te nemen, ende niet weder te gheuen. 27En aensiet gheens anders mans huysvrouwe, noch en aensoect sijn dienstvrouwe niet, noch en staet aen haer bedde niet. 28Voor vrinden van verwijtelijcke woorden ende als ghy iet ghegheuen hebt, en verwijdt dat niet.