Amo 2 | TatIBT15 | STEP | Раббы болай ди: «Җинаять өстенә җинаять эшләгән, Эдом патшасының сөякләрен яндырып, көл-тузанга әйләндергән Мәабны җәзасыз калдырмам:

‏ Amos 2

1 Раббы болай ди:

«Җинаять өстенә җинаять эшләгән,
Эдом патшасының сөякләрен яндырып,
көл-тузанга әйләндергән Мәабны ^{▼▼ Мәаб – Үле диңгездән көнчыгышта урнашкан ил.} җәзасыз калдырмам:
2 Мин аны утка чорнармын,
Кыръют ^{▼▼ Кыръют – Мәаб илендәге төп шәһәрләрнең берсе.} кальгаларын ялкын ялмап алыр –
чуалыш эчендә, сугыш гөрелтесе,
быргы тавышлары астында Мәаб һәлак булыр.
3 Аның хөкемдарын да,
түрә-идарәчеләрен дә юк итәрмен», – ди Раббы.

Раббының Яһүдәне хөкемгә тартуы

4 Раббы болай ди:

«Җинаять өстенә җинаять эшләгән,
Раббы кануныннан ваз кичеп,
Аның кагыйдәләрен тотмаган,
ата-бабалары табынган ялган потларга ияреп,
туры юлдан язган Яһүдәне җәзасыз калдырмам:
5 Мин аны утка чорнармын,
Иерусалим кальгаларын ялкын ялмап алыр».

Раббының Исраилне хөкемгә тартуы

6 Раббы болай ди:

«Җинаять өстенә җинаять эшләгән Исраилне җәзасыз калдырмам,
чөнки тәкъваны алар – бер көмеш,
фәкыйрьне бер пар башмак бәрабәренә саталар;
7 туфрак таптагандай, юксыл-мескеннең башыннан йөриләр,
мазлум-бичараны ^{▼▼ Мазлум – рәнҗетелгән, түбәнсетелгән зат.} юлыннан этеп чыгаралар;
Минем изге исемемне хурлап,
бер үк хатын янына ата да, угыл да йөри;
8 рәһенгә ^{▼▼ Рәһен – закладка калдырылган әйбер.} алынган киемне җәеп,
мәзбәхләр янында ятып йоклыйлар;
үз Аллалары йортында гаепле кешедән түләткән шәрабны эчәләр.
9 Мин бит сезнең хакка эрбет агачыдай биек,
имәндәй көчле-нык амориләрне юк иттем,
югарыда үскән җимешләрен,
түбәндәге тамырларын корыттым.
10 Амориләр җирен сезгә биләмәгә бирер өчен,
Мин бит сезне, Мисыр җиреннән алып чыгып,
кырык ел буена чүлдә әйдәп йөрттем;
11 угылларыгызны – пәйгамбәр,
егетләрегезне нәзир ^{▼▼ Нәзир – яһүдиләрдә үзен Аллаһыга багышлаган адәм (карагыз: «Саннар», 6).} иттем.
Шулай түгелме әллә, әй исраилиләр?! – ди Раббы. –
12 Сез исә нәзирләргә шәраб эчердегез,
ә пәйгамбәрләргә пәйгамбәрлек кылмаска боердыгыз.
13 Әнә шуның өчен
Мин сезне көлтә төягән арба белән изгәндәй изәрмен.
14 Җитезнең – качарлык хәле,
көчленең егәре булмас,
гайрәтле үзенең җанын саклап кала алмас;
15 укчы аягында басып тора алмас,
җитез аяклы йөгереп кача алмас,
ат менгән җайдак үзенең җанын саклап кала алмас;
16 батыр егетләрнең иң йөрәкле дигәне дә
ул көнне коралын ташлап качар!» – ди Раббы.