Amo 4 | TatIBT15 | STEP | Әй сез, байбикәләр, Самарея тавындагы симез Башан сыерлары, юксыл-мескеннәрне рәнҗетүчеләр, фәкыйрь-фөкраны изүчеләр, ирләренә: «Кая, эчәргә китер!»

‏ Amos 4

Исраилнең Раббыга йөзе белән борылмавы

1 Әй сез, байбикәләр,
Самарея тавындагы симез Башан ^{▼▼ Башан – Үрдүннән көнчыгышта урнашкан әлеге таулы, уңдырышлы туфраклы төбәк үзенең сыерлары белән дан тоткан.} сыерлары,
юксыл-мескеннәрне рәнҗетүчеләр, фәкыйрь-фөкраны изүчеләр,
ирләренә: «Кая, эчәргә китер!» – диючеләр,
тыңлагыз бу сүзләрне!
2 Хуҗа-Раббы Үзенең изгелеге белән ант итеп әйтте:
«Шундый бер көн килер, сезне ыргаклар белән,
соңгы кешегезгә кадәр кармаклар белән эләктереп алып китәрләр.
3 Һәммәгезне дивардагы җимерекләр аша алып чыгарлар да
Һармонга олактырырлар».
Бу – Раббы сүзе.

4 «Бәйт-Элгә килеп, гөнаһларыгызны кыла бирегез,
Гилгәлгә ^{▼▼ Бәйт-Эл, Гилгәл – Яһүдә патшалыгыннан аермалы буларак, Исраил патшалыгының гыйбадәт кылу урыны шушы шәһәрләрдә урнашкан булган.} барып, җинаятьләрегезне ишәйтегез,
иртәнге якта – корбан,
өч көн үтүгә, гошерегезне ^{▼▼ Гошер – керемнең уннан бер өлеше, Аллаһыга багышлана торган җыем.} китерегез!
5 Рәхмәт бүләге итеп, әйдә,
әче камырдан икмәк китерегез,
ихтыяри бүләкләрегез хакында гел сөйләп йөрегез –
сезгә шулай ошый бит, әй исраилиләр!»
Бу – Хуҗа-Раббы сүзе.

6 «Барча калаларыгызны
теш арасына кыстырырдай ризыксыз калдырсам да,
барча сала-авылларыгызны икмәк кытлыгына дучар итсәм дә,
сез Миңа килеп сыенмадыгыз! – ди Раббы. –
7 Уракка төшәргә өч ай калганда, яңгыр бирмәдем сезгә;
бер шәһәрдә яудырсам, икенчесендә яудырмый идем;
бер урында басулар суга туенса,
икенче урында сусызлыктан корып кибәр иде.
8 Су эчәр өчен, кешеләр, каңгырып, бер шәһәрдән икенчесенә йөрер,
әмма анда да сусыннары басылмас иде.
Тик шунда да сез Миңа килеп сыенмадыгыз! – ди Раббы. –
9 Иген кырларыгызга Мин көйдергеч җилләр
һәм тутык авыруы җибәреп зыян салдым;
бакчаларыгызны, йөзем куакларыгызны корыттым;
инҗир вә зәйтүн агачларыгызны саранчадан ашаттым.
Тик шунда да сез Миңа килеп сыенмадыгыз! – ди Раббы. –
10 Мисырдагы сыман, Мин сезгә үләт зәхмәте җибәрдем;
егетләрегезне кылычтан уздырдым,
атларыгызны дошманга ганимәт ^{▼▼ Ганимәт – сугышта кулга төшкән байлык; русчасы: трофей.} малы иттем,
хәрби станнарыгызда мәетләрегезнең сасы исен иснәттем.
Тик шунда да сез Миңа килеп сыенмадыгыз! – ди Раббы. –
11 Сәдүм белән Гамураны һәлак иткән кебек,
күбегезне һәлакәткә дучар иттем;
ә исән калганнар ут эченнән тартып алган кисәү агачыдай иде.
Тик шунда да сез Миңа килеп сыенмадыгыз! – ди Раббы. –
12 Әнә шуның өчен Мин сине җәзага тартам, и Исраил!
Сиңа шуны эшләргә җыенганга,
Аллаңны каршыларга әзерлән, и Исраил!»

13 Менә Ул – тауларны хасил иткән,
җилләрне бар кылган Зат!
Кешегә Ул Үзенең уй-ниятен белдерә,
таң яктысын караңгыга әйләндерә,
тау башларыннан гизеп йөри.
Аның исеме – Раббы, Күкләр Хуҗасы Алла!