Heb 1 | TatIBT15 | STEP | Аллаһы борынгы заманда пәйгамбәрләр аша ата-бабаларыбызга күп мәртәбәләр һәм күп төрле сөйләде.

‏ Hebrews 1

Аллаһы Углы фәрештәләрдән өстенрәк

1 Аллаһы борынгы заманда пәйгамбәрләр аша ата-бабаларыбызга күп мәртәбәләр һәм күп төрле сөйләде. 2 Шушы соңгы көннәрдә Ул безгә Углы аша сөйләде. Аллаһы Углын бөтен нәрсәнең варисы итеп куйган һәм галәмне Аның аша барлыкка китергән иде. 3 Углы – Аллаһының данын чәчкән яктылык вә Аллаһы асылының төп-төгәл чагылышы. Ул һәммә нәрсәне Үзенең кодрәтле сүзе белән тотып тора. Кешеләрне гөнаһларыннан пакьләндергәч, Ул күкләрдә Мәһабәт Аллаһының уң ягына утырды. 4 Аның алган исеме фәрештәләрнекеннән никадәр данлырак булса, Ул Үзе дә алардан шулкадәр өстенрәк торыр.

5 Фәрештәләрнең берәрсенә кайчан да булса:

«Син – Минем Углым,
бүген Мин Синең Атаң булдым» ^{▼▼ Карагыз: «Зәбур», 2:7.}, –

дип әйткәнме Аллаһы? Тагын фәрештәләрнең кайсы турында да булса:

«Мин – Аның Атасы булырмын,
ә Ул Минем Углым булачак» ^{▼▼ Карагыз: «II Патшалар», 7:14.}, –

дип әйткәнме Аллаһы? 6 Янә дөньяга Үзенең беренче Углын китергәндә, Аллаһы:

«Барлык Аллаһы фәрештәләре Аңа табынсын» ^{▼▼ Карагыз: «Зәбур», 96:7.}, –

ди. 7 Фәрештәләр турында Аллаһы:

«Аллаһы Үзенең фәрештәләрен җилләр итә,
хезмәтчеләрен янып торган ялкын итә» ^{▼▼ Карагыз: «Зәбур», 103:4.}, –

ди. 8 Углы турында исә:

«Йа Аллам, тәхетең мәңгелектер,
патшалык таягың – гаделлек таягы ул, – ди. –
9 Сөекледер Сиңа тәкъвалык,
нәфрәтледер Сиңа яманлык.
Шуңа күрә Аллаһы, Синең Аллаң,
ишләрең арасыннан Сине өстен куйды –
сөенеч мае белән майлады» ^{▼▼ Карагыз: «Зәбур», 44:7-8.}.

10 Аллаһы тагын болай ди:

«Йа Раббым, һәммәсеннән элек Син җирнең нигезләрен бар иттең,
күкләр дә – Синең кулларыңның эше.
11 Алар бетәчәк, ә Син мәңге булачаксың.
Алар һәммәсе дә кием-салым кебек тузып бетәчәк.
12 Син аларны өс киемедәй төреп алачаксың,
алар киемдәй алыштырылачак,
әмма Син үзгәрешсез калачаксың,
гомер елларың беркайчан бетмәячәк» ^{▼▼ Карагыз: «Зәбур», 101:26-28.}.

13 Фәрештәләрнең берәрсенә Аллаһы кайчан да булса:

«Дошманнарыңны синең аяк астына
баскыч басмасы итеп түндергәнче,
Минем уң ягымда утыр» ^{▼▼ Карагыз: «Зәбур», 109:1.}, –

дигәнмени? 14 Фәрештәләр – котылуны мирас итеп алачак затларга хезмәт итү өчен җибәрелгән рухлар түгелмени?