Isa 52 | TatIBT15 | STEP | Уян, уян, Сион, көч җый! Асыл киемнәреңне ки, Иерусалим, изге кала! Чөнки моннан ары инде сиңа сөннәтсез вә пакь булмаган кеше кермәячәк.

‏ Isaiah 52

Раббының Иерусалимне йолып алуы

1 Уян, уян, Сион, көч җый!
Асыл киемнәреңне ки, Иерусалим, изге кала!
Чөнки моннан ары инде сиңа
сөннәтсез вә пакь булмаган кеше кермәячәк.
2 Аягыңа торып бас, өстеңдәге тузанны как,
урыныңа утыр, Иерусалим!
Муеныңнан зынҗырларны алып ташла, әсир төшкән Сион-кыз!

3 Чөнки Раббы болай ди:

– Сез бушка сатылган идегез, шуңа күрә көмеш түләмичә йолып алыначаксыз.

4 Хуҗа-Раббы болай ди:

– Минем халкым килмешәк сыйфатында яшәр өчен, башта Мисырга киткән иде, аннары аны бер гаепсезгә Ашшур җәберләде. 5 Хәзер инде монда Минем нәрсәм калды? – дип белдерә Раббы. – Халкым түләүсез-нисез куып алып кителә, ә аның хаким-түрәләре үкереп елый, – ди Раббы. – Даими рәвештә, һәр көнне Минем исемем хур ителә. 6 Әмма Минем халкым исемемне таныячак; көне җиткәч: «Менә Мин!» – дип әйткән Зат булуымны беләчәк.

7 Таулар кичкән хәбәрченең килүе ничек куанычлы!
Ул тынычлык игълан итә, сөенечле хәбәр алып килә,
котылу турында белдерә,
Сионга: «Синең Аллаң – патшадыр!» – дип әйтә.
8 Тыңла: синең сакчыларыңның тавышы көчәя,
алар бергәләп шатланышып кычкыралар,
чөнки Раббының Сионга кире кайтуын
үз күзләре белән күреп торалар.
9 Сөенечле җыр җырлагыз, Иерусалим хәрабәләре,
чөнки Раббы Үзенең халкына юаныч китерде,
Иерусалимне йолып алды!
10 Раббы Үзенең изге кулының көчен барлык халыклар күз алдында күрсәтте –
җирнең барлык читләрендә Аллабызның коткаруын күрәләр.

11 Китегез, китегез, чыгыгыз аннан!
Нәҗес нәрсәгә кагылмагыз!
Ул урыннан чыгыгыз, пакьләнегез,
Раббы савытларын алып баручылар!
12 Ләкин сез ашыкмый гына чыгарсыз;
чыгу белән качып китмәссез,
чөнки Исраилнең Раббы Алласы сезне алдан да,
артыгыздан да саклап барыр.

Раббының газап чигүче колы

13 Раббы болай ди:
«Менә, Минем колым уңышка ирешер,
дәрәҗә казаныр, мактаулы булыр, югары күтәрелер!
14 Кайчандыр аңа карап бик күпләр шаккаткан иде:
аның кыяфәте бозылган, кешенекенә охшамаган,
килеш-килбәте адәм баласыныкы кебек түгел иде.
15 Әмма ул күп халыкларны гаҗәпләндерәчәк әле,
патшалар аның алдында тынып калачак!
Дөрестән дә, кешеләр үзләренә әйтмәгән нәрсәләрне күрәчәк,
ишетмәгән нәрсәләргә төшенәчәк».