Lam 1 | TatIBT15 | STEP | Бихисап күп халкы булган шәһәр ничек бушап калган! Халыклар арасында бөек булган кала тол хатындай хәзер. Өлкәләр арасында мәликә бу шәһәр кол хәлендә калды.

‏ Lamentations 1

Иерусалимнең бушап калуы

1 Бихисап күп халкы булган шәһәр ничек бушап калган!
Халыклар арасында бөек булган кала тол хатындай хәзер.
Өлкәләр арасында мәликә ^{▼▼ Мәликә – патшабикә.} бу шәһәр кол хәлендә калды.
2 Төннәрен ачыргаланып елый ул,
күз яшьләре яңакларын юа,
аның сөйгәннәре ^{▼▼ …аның сөйгәннәре… – Яһүдә иленең хыянәтче тарафдарлары турында сүз бара (19 нчы аятьтә шул ук мәгънә).} арасында юатучы да юк үзен;
барлык дуслары хыянәт итте аңа, дошманына әйләнде.
3 Авыр коллык, газап кичергән Яһүдә читкә сөрелде,
чит-ятлар арасында яшәп, тынычлык таба алмый ул –
чарасыз калган хәлендә, эзәрлекләп, куып тоттылар аны.

4 Сионга ^{▼▼ Сион – әүвәле Иерусалимдәге тау шулай аталган, әмма биредә бөтен шәһәр күздә тотыла.} илтүче юллар кайгыда,
чөнки бәйрәмгә баручылар күренми.
Сион капкалары бушап калган,
руханилары ыңгыраша, кызлары боеккан –
хәсрәттәдер Сион.
5 Дошманнары, аңа баш булып, рәхәт чигә бүген,
чөнки Раббы Сионны бихисап күп гөнаһлары өчен
газапларга дучар итте;
аның балалары әсир ителде – дошман куып алып китте.
6 Сион-кызның ^{▼▼ Сион-кыз – Иерусалим шәһәренең шигъри атамасы.} бөтен гүзәллеге юкка чыкты.
Түрәләре аның көтүлеген таба алмаган болан сыман,
аучыдан качып хәлдән тайды алар.

7 Бәла килгән, каңгырып йөргән көннәрендә,
Иерусалим әүвәлге байлык-зиннәтен
сагынып исенә төшерә.
Халкы дошман кулына эләккәч, һичкем аңа ярдәм итмәде;
көндәшләре, тамаша кылып, җиңелүеннән көлде генә.
8 Иерусалим зур гөнаһ кылды,
шуңа күрә күңел кайтаргыч бер нәрсәгә әйләнде;
аңа дан җырлаучылар мыскыл белән карый хәзер,
чөнки аның шәрәлеген күрделәр;
ул үзе дә авыр сулый,
читкә борылып, йөзен яшерә.
9 Итәгенә нәҗес ябышса да, киләчәген кайгыртмады ул;
аның түбән тәгәрәве коточкыч булды,
һәм һичберкем аны юатмады.
«Йа Раббым, күр минем газапларны,
күз сал – дошманнарым тантана итә!» – ди Иерусалим.

10 Аның бөтен байлык-зиннәтенә кулын сузды дошман;
мәҗүсиләрнең изге йортка аяк басуын күреп торды ул,
гәрчә Син, Раббы, мәҗүсиләргә Үз җыеныңа аяк басарга рөхсәт итмәсәң дә.
11 Иерусалимнең бар халкы, икмәк эзләп, авыр ыңгыраша,
җан саклап калыр өчен,
кыйммәтле әйберләрен ризыкка алыштыра.
«Йа Раббым, кара, – ди Иерусалим, –
һәм минем ни дәрәҗәдә түбәнсетелүемне күр!

12 Берегезнең дә күңеле эремиме, янәшәмнән узучылар?!
Күз салыгыз һәм күрегез: ачуы ярсыган көнне
Раббы мине дучар иткән, мин тарыган газап сыман,
тагын берәр газап бармы икән?!
13 Ул югарыдан ут юнәлтте – әлеге ут сөякләремә үтеп керде.
Минем аякларыма ятьмә салды Ул
һәм кире борылырга мәҗбүр итте.
Көннең-көнендә хәсрәт чиктереп, мине ялгыз калдырды.
14 Гөнаһларымны минем камыт итте,
Үз куллары белән үргән камытны муеныма төшерде.
Хуҗа-Хаким хәлемне алды,
мин каршы тора алмастай кешеләр кулына тапшырды мине.

15 Диварларым эчендәге барлык гаярь угланнарымны
Хуҗа-Хаким читкә тибәрде,
яшь егетләремне кырып бетерер өчен,
миңа каршы гаскәр җыйды.
Гыйффәтле кыз Яһүдәне йөзем изгәндәй таптады.
16 Мин менә шуларны уйлап елыйм,
күзләремнән туктаусыз яшь ага,
рухымны тергезердәй юатучым миннән ерак.
Балаларым өметсезлектә,
чөнки дошман җиңеп чыкты».

17 Сион, ярдәм сорап, кулларын суза,
ләкин аны юатырдай һичкем юк.
Ягъкуб ^{▼▼ Ягъкуб – аның икенче исеме Исраил. Ягъкуб – Исраил халкының нәселбашы.} дошманнарына Раббы
«Уратып алыгыз аны» дигән фәрман бирде.
Дошманнары алдында Иерусалим
күңел кайтаргыч бер нәрсәгә әйләнде.
18 «Раббы хаклыдыр, – ди Иерусалим, –
мин бит Аның сүзенә каршы килдем.
Тыңлагыз, барча халыклар,
һәм минем газапларыма күз салыгыз –
кыз вә егетләрем әсир китте минем.
19 Сөйгәннәремне мин ярдәмгә чакырдым,
ләкин алар мине алдадылар;
руханиларым вә өлкәннәрем,
җаннарын саклап калыр өчен ризык эзләп йөргәндә,
шәһәр эчендә үлеп калдылар.

20 Күр, Раббы, газап эчендә мин,
бөтен эчем актарыла минем,
йөрәгемнең асты өскә килә,
чөнки мин бар көчемә Сиңа карыштым.
Балаларымны әнә урамнарда кылычтан уздыралар,
йортлар эчендә дә үлем хөкем сөрә.
21 Минем ыңгырашуымны ишеттеләр,
ләкин мине юатучы табылмады.
Дошманнарым, миңа килгән бәлане күреп,
Синең шушы эшеңә сөенделәр.
Менә, Син алдан искәртеп куйган көн килде!

Инде дошманнарым да минем хәлдә калса иде!
22 Аларның бөтен явызлыкларын күз уңында тотсаңчы.
Гөнаһларым өчен миңа нәрсә кылсаң, аларга да шуны кыл!
Ыңгырашуым көчле, йөрәгем дә хәлдән тайды!»