Psa 77 | TatIBT15 | STEP | И халкым, тыңла үгет-нәсыйхәтемне, авызымнан чыккан сүзләргә колак сал!

‏ Psalms 77

Асафның нәсыйхәте.

1 И халкым, тыңла үгет-нәсыйхәтемне,
авызымнан чыккан сүзләргә колак сал!
2 Авыз ачамын сөйләргә гыйбрәтле хикәяләрне,
үткәннең серләрен ачып бирәмен.
3 Безгә ул турыда ата-бабаларыбыз сөйләде –
алардан ишетеп белдек.
4 Угыл-оныкларыбыздан яшермик,
Раббының данын, кодрәтен, Ул тудырган могҗизаларны
киләсе буыннарга да белгертик.

5 Раббы Үз күрсәтмәләрен Ягъкуб нәселенә күндергән,
Исраилгә Канун биргән;
шуларны өйрәтсен диеп балаларына
безнең ата-бабаларга әмер иткән,
6 ягъни моны белсен диеп киләчәк буыннар –
әле дөньяга килмәгән токымнар һәм шулардан туачак угыллар;
7 Аллаһыдан өмет өзмәсеннәр,
Аның кылган эшләрен онытмасыннар,
боерыкларын төгәл үтәсеннәр диеп;
8 йөрәкләре белән Аллаһыга тугры булмаган,
рухлары белән Аңа берекмәгән,
кире-фетнәчел ата-бабаларына охшап китмәсеннәр диеп.

9 Әнә, җәя-ук белән коралланган Эфраим угыллары,
сугыш барган көнне кире чигенеп, арка күрсәткәннәр.
10 Чөнки алар Аллаһы белән килешүне бозганнар,
Аның Кануны буенча яшәүдән ваз кичкәннәр;
11 онытканнар Аның эш-гамәлләрен,
үзләренә күрсәтелгән могҗизаларны.
12 Мисырда, Соган тигезлегендә ^{▼▼ Карагыз: «Чыгыш», 7-12.}, аталары алдында
Аллаһы күпме могҗизалар күрсәткән булган!
13 Ул, диңгезне як-якка аерып, аларны коры юлдан алып чыккан;
диңгез суын дивар кебек үрә бастырган ^{▼▼ Карагыз: «Чыгыш», 13.}.
14 Көндезләрен – алларына җибәргән болыт,
төннәрен ут яктысы белән аларга юл күрсәткән ^{▼▼ Карагыз: «Чыгыш», 13:21.}.
15 Чүлдә Кыя ташны ярып су чыгарган,
ташып торган мул дәрьядан алгандай,
кешеләргә туйганчы су эчергән.
16 Үзе хасил иткән кыя суларын ермаклар итеп агызган ^{▼▼ Карагыз: «Чыгыш», 7:1-7; «Саннар», 20:2-13.}.

17 Әмма ул заман кешеләре, Аллаһы Тәгаләгә каршы баш күтәреп,
Аның алдында чүлдә гөнаһлы эшләрен дәвам иттергәннәр.
18 Җаннары теләгән ризык таләп иткән булып,
Аллаһыга шулай сынау тамашалары оештырганнар.
19 «Аллаһы чүлдә сый табыны ясый алыр иде микән?» – дип,
Аллаһыны рәнҗетә торган сүзләр сөйләгәннәр.
20 «Әнә бит, Кыя ташларына сугып су аттырды,
суны ермаклар итеп агызды.
Кодрәте җитсә, икмәк-ризыкны да шулай тапсын безгә,
итле табын әзерләсен Үз халкына!» – дигәннәр ^{▼▼ Карагыз: «Чыгыш», 16:2-3; «Саннар», 11:4-6.}.
21 – 22 Боларны ишетеп, Раббының бик тә ачуы чыккан;
Аллаһыга инанмаганнары өчен,
Аның коткаруына өмет итмәгәннәре өчен,
Ягъкуб нәселенә ярсып ташланган,
Исраил өстенә Үзенең каргыш-каһәрен җибәргән.
23 Янә дә Раббы болытларга әмерен биргән,
күк капусын киереп ачтырган:
24 манна яудырган үзләренә ризык итеп –
күк икмәге биргән халкына.
25 Адәм балалары фәрештәләр ризыгын татыган,
тамаклары туйганчы шуны ашаган ^{▼▼ Карагыз: «Чыгыш», 16:4-5.}.
26 Раббы күктә шәрык җилен кузгаткан,
кодрәте белән көньяк җилен истергән
27 һәм, тузанга күмгәндәй, мулдан ит яудырган,
диңгез комы санынча киек кош күндергән:
28 туктаулык уртасына – чатырлары янына
төшергән Ул ошбу ит ризыкларын.
29 Карыннары туйганчы ашаганнар кешеләр,
һәм Аллаһы, шулай итеп, аларга бөтен теләгәннәрен ирештергән.
30 Әмма алар әле ашап-эчүдән туктаганчы ук,
авызга капкан ризыкларын чәйнәп йотканчы ук,
31 Аллаһы алар өстенә Үзенең каһәрен иңдергән:
Исраилнең көчле затларын үлемгә дучар иткән,
гөлдәй егетләрен кырып салган ^{▼▼ Карагыз: «Чыгыш», 16:13; «Саннар», 11:31-34.}.

32 Шулай булса да, халык гөнаһ эшләүдән туктамаган,
Аллаһының кылган могҗизаларына ышанмаган.
33 Шуңа күрә Ул аларның яшәү көннәрен мәгънәсезлеккә урап,
гомер елларын хәвеф-куркуга салган.
34 – 35 Аллаһы үлем җәзасын гамәлгә ашыра башлауга,
алар Аллаһы Тәгаләнең Йолучы,
сыендыручы Кыяташ икәнен искә төшерә
һәм, борылып, Аны эзләргә тотына иделәр.
36 Әмма авызлары белән юмалап,
тел төпләрендә ялган сүз булган аларның.
37 Күңелләре Аллаһыга берекмәгән,
Аның белән төзегән килешүгә тугрылык сакламаган алар.
38 Әмма рәхимле Аллаһы гөнаһларын ярлыкаган,
аларны кырып ташламаган,
күп тапкырлар ачуын басып калган,
ярсуын соң чиккә җиткермәгән.
39 Ул аларның тән-җисем булуын,
исеп китеп югалган җил булуын исендә тоткан.

40 Күпме тапкырлар чүлдә Аллаһыга каршы баш күтәргәннәр,
кыргый далада Аны борчуга салганнар!
41 Кайта-кайта сынаганнар алар Аллаһыны,
Исраилнең Изге Алласын әнә шулай рәнҗеткәннәр.
42 – 43 Аллаһының Мисырда кылган галәмәтләрен,
Соган кырындагы могҗизаларын,
кодрәтле кулы белән үзләрен дошман тырнагыннан
йолып алган көннәрен онытканнар.
44 Ул көнне Аллаһы, мисырлылар агым суны эчә алмасын дип,
елгаларын кан дәрьясына әйләндергән.
45 Өсләренә өер-өер канэчкеч чебеннәрне,
вәйранлык китерә торган гөберле бакаларны өстергән.
46 Басудагы иген кырларын корттан,
хезмәт җимешләрен саранчадан ашаткан.
47 Йөзем куакларын, сикомор агачларын
бозлы яңгыр яудырып кырдырган.
48 Терлекләрен – бозлы давыл белән,
көтүләрен яшен суктырып харап иттергән.
49 Үлем китерүче фәрештәләр җибәреп,
мисырлылар өстенә уттай дөрләгән каһәрен,
ачу-ярсуын, бәла-казалы афәтен яудырган.
50 Үч-ачуына киң юл ярып, Ул аларга үләт зәхмәте җибәргән,
җаннарын үлемнән коткармаган.
51 Мисырлыларның, Хам кавеменең,
беренче булып туган барча ир балаларын –
ирлек куәтенең тәүге җимешләрен – үлемгә тапшырган.
52 Үз өммәтен исә, сарыкларны ияртеп киткәндәй,
шуннан алып чыккан,
көтүен әйдәп барган сыман, чүлләр буйлап йөрткән ^{▼▼ Карагыз: «Чыгыш», 7-12.}.
53 Сәфәрләре хәвефсез булган аларның, курыкмаганнар,
дошманнарын Аллаһы диңгез суына батырган ^{▼▼ Карагыз: «Чыгыш», 14.}.
54 Бара торгач, Ул аларны Үзенең мөкатдәс җиренә –
уң кулы яулаган тау итәгенә китереп җиткергән.
55 Андагы мәҗүси кавемнәрне куып тараткан,
җирләрен Исраил ыругларына биләмәгә биргән,
Үз халкын шул кавемнәрнең чатырларына урнаштырган ^{▼▼ Карагыз: «Ешуа», 24:8-13.}.

56 Әмма халык Аллаһы Тәгаләне сынаудан туктамаган:
Аның күрсәтмәләрен үтәмәгән,
әледән-әле Аңа каршы баш калкыткан.
57 Ата-бабалары кебек хыянәтче, хаин булган алар,
ышанычсыз җәяне хәтерләткән.
58 Калкулыклардагы потханәләре белән
Аллаһының ачуын кузгатканнар,
пот-санәмнәре белән Аның көнчелеген кыздырганнар.
59 Барысын күреп-ишетеп торган Аллаһы, тәмам ярсып,
Исраилне хозурыннан читкә тибәргән ^{▼▼ Карагыз: «Хөкемчеләр», 2:11-15.}.
60 Адәм балалары арасында корган чатырын,
Шилоһтагы торак йортын ташлап киткән ^{▼▼ Ул заманнарда Исраил халкының гыйбадәт кылу урыны Шилоһ шәһәрендә урнашкан булган.}.
61 Үзенең кодрәтен, дан-шөһрәтен ^{▼▼ …кодрәтен, дан-шөһрәтен… – Биредә Аллаһы сандыгы турында сүз бара (карагыз: «I Патшалар», 4).}
дошманнары кулына әсирлеккә биргән ^{▼▼ Карагыз: «I Патшалар», 4.}.
62 Үз биләмәсе булган халкына нәфрәтләнеп,
аны кылыч хакимлегенә тапшырган.
63 Егетләре утта һәлак булган,
кызлар туй җырыннан мәхрүм калган.
64 Руханилар кылычтан уздырылган,
ирсез калган хатыннары егълашу матәме үткәрә алмаган.

65 Берзаман Хуҗа-Хаким, йокыдан кисәк кенә уянгандай,
шәрабтан айныган батыр кебек, кинәт баш калкыткан,
66 дошманнарның һәммәсен артка чигендергән,
аларны мәңгегә хурлыкка ураган.
67 Йосыф чатырын читкә тибәреп,
Эфраим тармагын санга алмыйча,
68 Үзенә Яһүдә ыругын – сөйгән Сион тавын сайлаган.
69 Изге йортын биек күкләр кебек корган,
җир йөзе кебек мәңгелек итеп салган.
70 – 71 Колы Давытны, сарык абзарыннан –
савым сарыклар арасыннан тартып алып ^{▼▼ Карагыз: «I Патшалар», 16:1-13.},
Үз халкы Исраилгә, Ягъкуб токымына, көтүче итеп куйган.
72 Көтүчелек вазифасын Давыт саф күңелдән башкарган,
уңган кулы белән халкын җитәкләп йөрткән.