‏ Psalms 31

Давытның мәдхиясе. Нәсыйхәт.

1Бәхетледер кеше, әгәр җинаятьләре кичерелсә,
кылган гөнаһлары ярлыкау тапса!
2Бәхетледер, гаеп эшләрен Раббы гафу итсә,
күңеле эчкерсез, хәйләсез булса!

3Гөнаһымны икърар итмәгән чагымда,
көннәр буе аһ-ваһ килеп йөрдем,
коры сөяк булып калды зәгыйфь тәнем.
4Көндезен дә, төнен дә тоттың Син
өстемә салган авыр кулыңны;
җәйге челләдә бар нәрсә корыган кебек,
дәрман-көчем тәмам төкәнеп калды.
5Шуннан мин гөнаһымны Сиңа ачып бирдем,
гаеп эшемне яшермәдем,
«Кылган җинаятьләремне
Раббы алдында икърар итәм!» – дидем,
һәм Син минем гөнаһымны кичердең.
6Шулай, һәр тугры колың,
мөмкинлеге бар чакта, Сиңа дога кылсын;
шулчак ташыган дәрья сулары да колыңа барып җитмәячәк.
7Син – минем сыену урыным,
мине кайгылардан аралыйсың,
шатлыклы котылу авазларына күмәсең.

8Раббы әйтә: «Сезгә ▼

▼ Сезгә… – Яһүд телендәге төп нөсхәдә сүзгә-сүз: сиңа.

акыл өйрәтермен,
барыр юлыңны күрсәтермен,
киңәш-мәслихәтемне бирермен,
һәрчак күз уңымда тотармын.
9Ат яки качыр кебек аңсыз булмагыз,
аларны тыңлатыр өчен йөгән һәм авызлык кирәк,
юкса алар сиңа буйсынмаслар».

10Яманның кайгы-хәсрәте күп булыр,
Раббыга өмет иткәнне исә Аның мәрхәмәте чолгап торыр.
11Тәкъвалар өчен Раббы куаныч вә шатлык чыганагы булсын!
Күңеле саф адәмнәр сөенечләр эчендә тантана итсен!