‏ 1 Chronicles 16

Әхт сандыгы чадырда гоюляр

1Олар Реббиң сандыгыны гетирип, Давудың ниетләп гуран чадырының ичинде гойдулар. Соңра Давут Реббиң хузурында якма хем саламатлык гурбанлыкларыны берди. 2Ол якма хем саламатлык гурбанлыкларыны берип боландан соң, Реббиң адындан халка ак пата берди. 3Ол аял-эркек диймән, әхли ысрайыллара бир бөлек чөрек, бир бөлек эт хем кишмиш пайлады.

4Ысрайыл Худайы Реббе дилег этмек, Оңа өвги айдып, Оны шөхратландырмак үчин, ол левилериң кәбирини Реббиң сандыгының өңүнде хызмат этмәге белледи. 5Асаф – башлык, Закаря онуң көмекчиси болды, Егиел, Шемирамот, Ехиел, Матытя, Элияп, Беная, Обедедом хем-де Егиел – арфа хем лира, Асаф – кимвал чалмалыдылар. 6Руханылар Беная билен Яхазыял болса Реббиң Әхт сандыгының өңүнде хемише сурнай чалмалыдылар.

Давудың өвги айдымы

(Зебур 104:1-15; 95:1-13)

7Давут шол гүн Реббе өвги айдымларыны айтмагы Асаф билен онуң гарындашларына табшырды. 8Реббе шүкүр эдиң ве Оңа ыбадат эдиң,
халклар арасында Онуң ишлерини җар эдиң.
9Оңа нагма айдың, Оны шөхратландырың,
әхли гудратлы ишлери барада сиз гүррүң бериң.
10Реббиң мукаддес ады билен магтаның;
Оны агтарянларың йүреги шатлыкдан долсун.
11Реббе, Онуң кувватына сыгының,
дынгысыз Онуң хузурыны агтарың.
12– 13Эй, Реббиң бендеси Ысрайылың зүряды,
Онуң сайланлары – Якубың несли!
Ятлаң Онуң гөркезен гудратларыны,
мугҗызаларыны, агзындан чыкан карарларыны.
14Ол – Худайымыз Реб,
Ол тутуш ер йүзүне казылык эдйәр.
15– 16Онуң әхтини, мүң несле берен сөзүни,
Ыбрайым билен эден әхтини,
Ысхага берен Өз вадасыны
элмыдама ятда саклаң.
17– 18Дийди: «Мен сизе Кенган юрдуны,
мирасыңыза дүшен пай хөкмүнде берерин».
Муны Якуба тассыклады канун хөкмүнде,
Ысрайыла – мүдими әхт хөкмүнде.
19Шонда олар аз санлыдылар,
гаты аз ве шол ерде гелмишекдилер.
20Гечйәрдилер бир миллетден башга миллете,
бир шалыкдан – башга шалыга.
21Реб олары эзмәге хич ёл бермеди,
шолар себәпли Ол шалара кәеди.
22Дийди: «Сайлап-сеченлериме сиз эл дегирмәң,
пыгамберлериме яманлык этмәң».
23Реббе нагма айт, эй, тутуш ер йүзи!
Онуң халас эдйәндигини гүнсайын бушлаң!
24Миллетлере ыглан эдиң шан-шөхратыны,
әхли халклара – гудратлы ишлерини.
25Чүнки Реб бейик, Ол белент сена мынасып,
бизиң сеждәмизе диңе Ол лайык.
Ол миллетлериң худайларындан хас вехимлидир.
26Халкларың бар худайлары йөне бир бутдур,
эмма гөклери Реб ярадандыр.
27Онуң хузурындадыр хормат, шан-шөхрат,
Онуң меканындадыр шатлык ве кувват.
28Эй, халкларың тирелери, Ребби васп эдиң,
Реббиң шөхратыны, гүйҗүни өвүң!
29Реббиң адына лайык шөхраты бериң,
гурбанлык гетирип, хузурына гириң.
Реббе шанлы мукаддеслигинде сиз сежде эдиң;
30эй, ер йүзүндәкилер, Онуң өңүнде титрәң.
Берк беркарар эдилди дүнйә,
ол сарсмаз асла.
31Гой, гөклер бегенсин,
ер хем шатлансын.
Миллетлер: «Реб – Патыша!» дийсин.
32Деңиз ве онуң ичиндәкилериң әхлиси, гой, гүввүлдешсин.
Мейдан ве ондакы бар затлар шатлыкдан җошсун.
33Шонда токай агачлары Реббиң өңүнде
нагмалар айдар.
Чүнки Ол дүнйә казылык этмәге гелйәр.
34Реббе шүкүр эдиң, чүнки Ол ягшы,
Онуң сөйгүси бакы.
35Ене-де айдың:
«Эй, гутулышымызың Худайы, бизи халас эт!
Мукаддес адыңа шүкүрлер эдер ялы,
Сениң шөхратыңа буйсанар ялы,
миллетлериң арасындан бизи азат эт-де, топлап ал.
36Ысрайыл Худайы Реббе
эзелден эбедә ченли алкышлар болсун!»

Онсоң тутуш халк «Омын» дийип, Ребби шөхратландырды.

37– 38Реббиң Әхт сандыгының өңүнде хер гүн хызмат этсинлер дийип, Давут Асафы, онуң доганларыны хем-де Обедедомы алтмыш секиз саны доганы билен гойды. Едутуның оглы Обедедомы Хоса билен дервезебан эдип гойды. 39Руханы Садогы хем-де онуң руханы гарындашларыны Гибгондакы сеждегәхдәки Реббиң чадырының өңүнде гойды. 40Давут олары якма гурбанлык сыпасында Реббиң Ысрайыла буйран канунында язылышы ялы эдип, эртир-агшам ызыны кесмән Реббе якма гурбанлыкларыны бермек үчин белледи. Бу канунда әхли зат хакда языланды. 41Реббиң бакы сөйгүси үчин Оңа алкыш айтсынлар дийип, оларың янында Хейманы, Едутуны хем-де атлары агзалан бейлеки сайланан адамлары гойды. 42Хейманың, Едутуның элинде саз чалмак үчин сурнайлардыр кимваллар барды. Худай үчин айдым айдянлара-да саз гуралларыны берди. Едутуның огулларыны дервезебан эдип гойды. 43Соңра әхли халк өйли-өйүне даргады. Давут хем өз хоҗалыгына ак пата бермек үчин өйүне гитди.