‏ 1 Chronicles 17

Реббиң Давуда берен вадасы

(2 Шамувел 7:1-17)

1Давут өз көшгүнде орнашандан соң, Натан пыгамбере: «Серет, мен-ә кедр агаҗындан гурлан көшкде яшаярын, Реббиң Әхт сандыгы болса чадырда дур» дийди. 2Натан Давуда: «Ислән задыңы эдибер, себәби Худай сениң билендир» дийди. 3Эмма хут шол гиҗе Натана Реббиң шу сөзи аян болды: 4«Бар, гулум Давуда Реб шейле диййәр дий: „Маңа месген тутар ялы өйи сен гурмалы дәлсиң. 5Мен ысрайыл халкыны Мүсүрден алып чыкан гүнүмден бәри өйде месген тутмадым; чадырымы ондан-оңа гөчүрип яшап йөрдүм. 6Тутуш Ысрайыл билен болан ерлеримиң әхлисинде Өз халкыма баштутанлык этмеги буйран Ысрайыл сердарларының хич биринден нәме үчин Маңа кедр агаҗындан өй гурмандыкларыны сорамадым“. 7Инди сен Мениң гулум Давуда Хөкмүрован Реб ене-де шейле диййәр дий: „Мен сени мейданда гоюн бакып йөрен ериңден алып, Өз халкым Ысрайылың хөкүмдары этдим. 8Нирә гитсең яныңда болдум, өңүңдәки әхли душманларыңы гырып ташладым. Инди болса ер йүзүндәки бейик адамларың ады кимин сениң адыңы беленде гөтерҗек. 9Өз халкым Ысрайыл үчин бир ер таййынлап, олары шол ерде ерлешдирҗек. Шейдип, олар өз ерлеринде яшарлар. Мундан бейләк оларың рахатлыгы бозулмаз. 10Халкым Ысрайыла сердарлар беллән дөврүмден бәри сүтем эдишлери ялы, бетгылык адамлар инди олара сүтем этмезлер. Мен әхли душманларыңы боюн эгдирерин. Мен-Реб сениң үчин бир өй бина этҗекдигими җар эдйәрин. 11Пейманың долуп, ата-бабаларыңа говшаныңда, ериңе өз оглуңы, өз билиңден өнен зүрядыңы тагта чыкарып, онуң патышалыгыны кувватландырарын. 12Мениң үчин өйи ол гурар, Мен онуң шалык тагтыны бакы беркарар эдерин. 13Мен оңа Ата боларын, ол болса Маңа огул болар. Сенден өң болан Шавулы махрум эдишим ялы, оны Өз садык сөйгимден махрум этмерин. 14Мен оны Өз өйүмде хем-де шалыгымда бакы гоярын. Шалык тагты бакы довам эдер“». 15Шу сөзлериң хем-де аянлыкларың әхлисини Натан Давуда гүррүң берди.

Давудың миннетдарлык дилеги

(2 Шамувел 7:17-29)

16Соңра Давут гелип, Реббиң хузурында отурды-да, шейле дийди: «Я, Худайымыз Реб, мен ким, мени шейле дереҗә етирер ялы, мениң машгалам ким? 17Я Худайымыз Реб, бу затлары хем аз гөрйән ялы, Сен Өз гулуң неслиниң гелҗеги хакында хем сөз бердиң. Сен маңа белент мертебели адам ялы гараярсың, я Худайымыз Реб! 18Өз гулуңа бейле хорматың үчин Давут Саңа нәме дийип билер? Сен Өз гулуңы танаярсың ахырын! 19Сен гулуңың хатырасына, Өз гөвүн ислегиңе гөрә бу бейик иши этдиң; бу бейик ишлериң әхлисини аян этдиң. 20Эй, Реб, Саңа тай гелҗек ёкдур, Сенден башга Худай ёк! Муны өз гулакларымыз билен эшитдик. 21Ер йүзүнде Сениң халкың Ысрайыла тай гелҗек халк бармыка?! Өз халкым болсун дийип, Сен оны Мүсүр гулчулыгындан халас этдиң, бейик хем айылганч ишлер билен Өз адыңы шөхрата беслемек үчин бейлеки миллетлери оларың өңүнден ковуп чыкардың. 22Хемишелик Өз халкым болсун дийип, халкың Ысрайылы Өзүң үчин эбеди халк этдиң; Я Реб, Сен оларың Худайы болдуң. 23Инди болса, Сен, я Реб, Өз гулуң хем онуң несли хакда айдан сөзүңи эбеди сакла-да, дийшиң ялы эт! 24Гой, ынсанлар „Хөкмүрован Реб Ысрайылың Худайыдыр“дийип, гулуңың неслини беркарар этсинлер, адыңы эбедилик беленде гөтерсинлер. Гулуң Давудың несли Сениң өңүңде кувватлансын. 25Сен, эй, Худайым, „Саңа несил берҗек“дийип, гулуңа Өзүң аян эдипдиң. Шоңа гөрә-де, гулуң Саңа йүзленип, шу дилеги окамага милт этди. 26Я Реб, Сен Худайсың. Шу ягшылыклары гулуңа Сен вада этдиң. 27Өз хузурыңда эбеди галсын дийип, гулуңың неслине пата бермек, гой, Саңа хош гөрүнсин! Себәби, я Реб, Сениң патаң билен гулуңың несли бакы паталы болды ве паталыдыр!»
Copyright information for TukCyr16