‏ 1 Chronicles 21

Давут халкың саныны хасаба аляр

(2 Шамувел 24:1-25)

1Шейтан Ысрайыла гаршы чыкып, Давуды ысрайыл халкының адам саныны билмек күйүне дүшүрди. 2Давут Ёваба хем-де гошунбашылара: «Гидиң-де, Беершебадан Дана ченли болан ысрайыллары хасаба алың-да, маңа хабар бериң. Маңа илатың саны герек» дийди. 3Эмма Ёвап патыша йүзленип: «Реб халкының саныны йүз эссе көпелтсин! Эй, шахым, шоларың әхлиси җенабымың гуллары дәлми нәме? Нәме үчин җенабым бейле этмек ислейәр? Нәме үчин ол Ысрайылы гүнәли этҗек боляр?» дийди. 4Йөне патышаның сөзи Ёвабыңкыдан үстүн гелди. Шунлукда, Ёвап гидип, тутуш Ысрайыла айланып, Иерусалиме гайдып гелди. 5Ёвап илат язувының нетиҗесини Давуда берди. Тутуш Ысрайылда эли гылыч тутуп билҗек адамларының саны бир миллион йүз мүңди, Яхуданыңкы болса дөрт йүз етмиш мүң адам болуп чыкды. 6Ёвап левилер билен беняминлери хасаба алмады, чүнки патышаның буйругы оңа неҗис гөрүнди.

7Бу иш Худая пис гөрүнди ве Ол Ысрайылы җезаландырды. 8Давут: «Шу херекетим билен Сениң өңүңде улы гүнә газандым, акмаклык этдим. Өз гулуңы гүнә астында гойма, Сен! Ялбарярын!» дийип, Худая йүзленди. 9Реб Давудың гөргүри Гада шейле дийди: 10«Давудың янына бар-да: „Реб сениң өңүңде үч шерт гойяр; бирини сайла, Ол шоны хем амала ашырҗак“дийип айт». 11Гат гелип, Давуда: «Реб шейле диййәр: „Сайла: 12я үч йыл ачлык, я душманларыңың өңүнде үч айлап дерби-дагын болмаклык, я үч гүн Реббиң юрда индерен гыргын кеселинден хеләк болмаклык, Реббиң перишдеси тутуш Ысрайыл топрагындакылары вейран эдер“. Инди бирини сайла, мен өзүми Иберене җогап бермели» дийди. 13Давут Гада: «Мен эрбет ягдая дүшдүм. Говусы, мен Реббиң элине дүшейин, ынсан элине дүшмәйин. Реббиң рехимдарлыгы бейикдир» дийди.

14Шейдип, Реб Ысрайыла гыргын кеселини иберди ве мундан илатың етмиш мүң адамы гырылды. 15Худай Иерусалимиң халкыны вейран этмек үчин бир перишдесини иберди. Перишде халкы вейран этҗек боланда, Реб муны гөрүп, бу бетбагтчылыгы гойболсун этди. Ол вейран эдйән перишдә: «Бесдир! Инди элиңи чек!» дийди. Шонда Реббиң перишдеси ябуслы Орнаның харман ериниң голайындады. 16Реббиң перишдесиниң өз элиндәки ялаңач гылыҗыны Иерусалиме тарап узадып, ер билен гөгүң арасында дурандыгыны Давут гөрди. Җул гейнен Давут хем-де яшулулар ере йүзин йыкылдылар. 17Давут Худая шейле дийди: «Халкың саныны билмек үчин буйрук берен мен дәлмидим нәме? Гүнә эден мен, хата иш эден мен. Йөне бу бигүнә халк нәме этди ахырын? Эй, Худайым Реб, гой, Сен диңе маңа хем атамың неслине җеза бер, Өз халкыңы вейран этме!»

18Онсоң Реббиң перишдеси Гада ябуслы Орнаның харман еринде Реббе гурбанлык сыпасыны гурмалыдыгыны Давуда айтмагы эмр этди. 19Давут Гадың Реббиң адындан айдан сөзи билен ол ере гитди. 20Орнан ызына өврүлип, перишдәни гөрди. Онуң янындакы дөрт оглы гизленди, Орнан болса бугдай дөвмегини довам этдирди. 21Давут Орнаның янына гелди. Орнан оны гөрүп, хармандан чыкды ве оңа ики бүкүлип тагзым этди. 22Давут Орнана шейле дийди: «Реббе гурбанлык сыпасыны гурар ялы харман ериңи бер, оны маңа долы бахасына сат; шейтсек, халкың башына дүшен бетбагтчылык совлар». 23Орнан Давуда шейле дийди: «Алай! Якма гурбанлыгы үчин өкүзлери, одун үчин дөвек дөвйән гураллары, галла садакасы үчин бугдайы – шуларың хеммесини мен саңа берйәрин». 24Эмма Давут патыша Орнана шейле дийди: «Ёк, мен оларың хеммесини долы бахасына сатын алҗак. Мен Реб үчин сениң задыңы йөне алҗак дәл, мугт дүшен зады якма гурбанлык берҗек дәл». 25Шейдип, Давут Орнана харман ери үчин алты йүз алтын теңңе төледи. 26Давут ол ерде Реббе гурбанлык сыпасыны гуруп, якма хем-де саламатлык гурбанлыкларыны хөдүрледи. Ол Ребби чагырды; Реб якма гурбанлык сыпасының үстүнде гөкден от билен Давуда җогап берди. 27Соңра Реб перишдә буйрук берди; перишде гылыҗыны гынына салды.

28Давут ябуслы Орнаның харманында өзүне Реббиң җогап берендигини гөрен вагты, шол ерде садакалар берди. 29Чүнки Реббиң Муса тарапындан чөлде гурлан чадыры хем-де якма гурбанлык сыпасы шол вагт Гибгондакы сеждегәхдеди. 30Эмма Давут Худайдан сорамак үчин онуң өңүне барып билмеди, себәби ол Реббиң перишдесиниң гылыҗындан горкярды.