‏ 1 Kings 18

Ыляс пыгамбер ве Багалың пыгамберлери

1Бирнәче вагт геченден соң, гураклыгың үчүнҗи йылында, Реб Ыляса шейле диййәр: «Бар, Ахабың янына гит; Мен юрда ягыш ягдырҗак». 2Шейдип, Ыляс Ахабың янына гитди. Самарияда ачлык гаты газаплыды. 3– 4Ахап көшги доландырян Абадяны чагырды. (Абадя бүтин калбы билен Реббе ыбадат эдйәрди. Изебел Реббиң пыгамберлерини өлдүрйәркә, Абадя йүз пыгамбери әкидип, элли-эллиден ики говакда гизләп, чөрек, сув билен үпҗүн эдипди.) 5Онсоң Ахап Абадя шейле дийди: «Сен гит-де, юрдуң бүтин чешмелерине, бүтин япларына айлан, белки, от тапып, атлары, гатырлары ве мал-гараны хорламарыс». 6Шейдип, олар айланмак үчин юрды өз араларында пайлашдылар. Ахабың ве Абадяның херси бир тарапа гитдилер.

7Абадя ёлда Ыляс пыгамбере душды. Абадя оны танап, өңүнде баш эгип, оңа шейле дийди: «Җенабым Ыляс, бу сенмисиң?» 8Ыляс оңа: «Хава, бу мендирин, бар, сен гит-де, өз җенабыңа Ыляс шу ерде дийип айт» дийди. 9Абадя оңа шейле җогап берди: «Гулуңы Ахабың элине берип өлдүрериң ялы мен нәме гүнә этдим? 10Худайың Ребден ант ичйәрин, җенап патышаның сени идәп, адам ибермедик юрды галмады. Хер юрдуң баштутаны: „Ыляс бу юртда дәл“дийип хабар беренде, Ахап оңа ант ичирди. 11Йөне хәзир сен маңа: „Бар-да, җенабыңа Ыляс шу ерде дийип айт“диййәрсиң. 12Мен сениң яныңдан гиден бадыма, Реббиң Рухы сени әкидер, мен-де сениң ниредедигиңи билмерин. Шейдип, мен барып, Ахаба сениң бардыгыңы айтсам, ол-да сени тапмаса, мени өлдүрер. Гулуң яшлыгындан бәри бүтин калбы билен Реббе ыбадат эдип гелйәр. 13Изебел Реббиң пыгамберлерини өлдүренде, йүз адамы элли-эллиден ики говакда гизләп, олары чөрек ве сув билен үпҗүн эденим җенабыма айтмадылармы нәме? 14Сен инди: „Бар-да, җенабыңа Ыляс шу ерде дийип айт диййәрсиң“. Ол мени хөкман өлдүрер». 15Ыляс: «Гуллук эдйән Худайым Хөкмүрован Ребден ант ичйәрин, мен шу гүн оңа хөкман гөрнерин» дийди. 16Шейдип, Абадя Ахабың янына гидип, оңа Ыляс барада хабар берди. Ахап Ыляс пыгамбериң янына гитди.

17Ахап Ылясы гөрүп, оңа: «Ысрайыл халкыны биынҗалык эдйән сенмисиң?» дийди. 18Ыляс оңа шейле җогап берди: «Ысрайыл халкыны биынҗалык эдйән мен дәлдирин. Сен ве сениң ата-бабаларың Реббиң табшырыкларыны терк эдип, Багалың ызына эердиңиз. 19Шонуң үчин хем сен хәзир бүтин ысрайыллары, Изебелиң голдаян дөрт йүз элли Багал бутуның пыгамберлерини ве дөрт йүз Ашера бутуның пыгамберлерини Кармел дагына, мениң яныма йыгна».

20Шейдип, Ахап бүтин ысрайыл халкына чапарлар ёллап, әхли пыгамберлери Кармел дагына йыгнады. 21Ыляс бүтин халка голай гелип, шейле дийди: «Сиз хачана ченли ики гөвүнли болуп, ыраң атып йөрҗексиңиз? Эгер Реб Худай болса, онда Онуң ызына эериң, эгер-де Багал худай болян болса, онда онуң ызына эериң». Халк оңа хич хили җогап гайтармады. 22Соңра Ыляс халка шейле дийди: «Реббиң пыгамберлеринден мен, диңе мен галдым, йөне Багалың пыгамберлери дөрт йүз эллидир. 23Гой, бизе ики өкүз берсинлер. Багалың пыгамберлери бир өкүзи сайлап алып, оны дограп, одуның үстүнде гойсунлар, йөне от якмасынлар; мен хем бейлеки өкүзи тайярлап, оны одуның үстүнде гоярын, йөне от якмарын. 24Онсоң сиз өз худайыңыза, мен хем Реббе дилег эдерин. Хайсы худай от билен җогап берсе, шол хакыкы Худайдыр». Бүтин халк бу пикири макуллады. 25Онсоң Ыляс Багал бутуның пыгамберлерине шейле дийди: «Өзүңизе бир өкүз сайлаң-да, сиз оны өңүрти тайярлаң, чүнки сиз көп. Онсоң худайыңыза дилег эдиң, йөне от якмаң». 26Шейдип, олар өзлерине берлен өкүзи алып тайярлап, эртирден гүнортана ченли Багалдан дилег эдип, гыгырышып: «Эй, Багал, бизе җогап бер!» дийип, өзлериниң гуран гурбанлык сыпасының төверегинде бөкҗеклешип, танс этмеклерини довам этдилер, йөне сес-үйн болмады, җогап берен-де болмады. 27Ыляс гүнортан олары масгаралап, шейле дийди: «Батлы гыгырың! Чүнки ол худайдыр, белки, ол пикирленйәндир я-да аяк ёлуна чыкандыр я-да сыяхат этмәге гидендир, белки-де, ол укудадыр, оны оярмак герекдир». 28Онсоң олар батлы сес билен гыгырышып, өз адатларына гөрә, беденлеринден ган акянча, гылычлар, найзалар билен өзлерини яраладылар. 29Вагт өйледен агып, агшам гурбанлыгы хөдүрленмели вагта ченли, олар улы гох-галмагал билен танс эдип, пыгамберлик эден болдулар, йөне сес-үйн болмады, җогап берен-де болмады.

30Онсоң Ыляс бүтин халка: «Мениң яныма гелиң» дийди. Олар онуң янына гелдилер. Ыляс илки билен Реббиң йыкылан гурбанлык сыпасыны дикелтди. 31Ыляс Якубың огулларының тирелериниң санына гөрә он ики саны даш алды, чүнки Якуба Реббиң «Сениң адың Ысрайыл болар» диен сөзи гелипди. 32Ол шол дашлардан Реббе гурбанлык сыпасыны гурды. Соңра ол гурбанлык сыпасының төверегинде ики керсен тохум сыгҗак чукур газды. 33Ондан соң ол одунлары бир ере үйшүрип, өкүзи союп бөлекледи-де, олары одунларың үстүнде гойды. Соңра ол: «Дөрт челеги сувдан долдурың-да, олары якма гурбанлыгының үстүне ве одунларың үстүне дөкүң» дийди. 34Ыляс пыгамбер: «Муны ене бир гезек гайталаң» дийди. Олар сувы икинҗи гезек гайталап гуйдулар. Ол: «Муны үчүнҗи гезек гайталаң» дийди. Олар сувы үчүнҗи гезек гуйдулар. 35Шейдип, сув гурбанлык сыпасының төверегине акып, чукуры долдурды.

36Агшам гурбанлык хөдүрленмели вагты Ыляс пыгамбер гурбанлык сыпасына голай гелип, шейле дилег этди: «Эй, Ыбрайымың, Ысхагың, Ысрайылың Худайы Реб, бу гүн Сен Ысрайылда Худайдыгыңы, мениң гулуңдыгымы, мениң бу әхли затлары Сениң табшырыгың билен эдйәндигими субут эт. 37Дилегими эшит, я Реб, маңа җогап бер! Бу халк Сен Реббиң Худайдыгыңы ве олары ызларына, Өзүңе чагыряндыгыңы билсин». 38Шейдип, Реб ашак от индерип, якма гурбанлыгыны, одунлары, дашлары ве топрагы яндырды, хатда чукурдакы сувы-да гурадып ташлады. 39Бүтин халк муны гөрүп, йүзин йыкылып: «Реб Худайдыр! Реб Худайдыр!» дийди. 40Ыляс олара: «Багалың пыгамберлерини тутуң, оларың екеҗеси-де гачмасын» дийди. Адамлар оларың барыны тутдулар. Ыляс Багалың пыгамберлерини Кишон чешмесине гетирип, олары шол ерде өлдүрди.

Гуракчылыгың соңы

41Ыляс Ахаба: «Гит-де, ийип-ич, чүнки гүйчли ягшың сеси гелйәр» дийди. 42Шейдип, Ахап ийип-ичмәге гитди. Ыляс пыгамбер болса Кармел дагының чүр депесине чыкып, ики бүкүлип, келлесини дызларының арасында гойды. 43Ыляс пыгамбер өз хызматкәрине: «Бар, деңзе тарап серет» дийди. Хызматкәр деңзе тарап серетди-де: «Ол ерде гөрүнйән зат ёк» дийди. Ол хызматкәрине шол бир херекети еди гезек гайталамагы буюрды. 44Единҗи гезекде хызматкәр: «Серет, деңизден элиң аясы кимин бир бөлеҗик булут ёкары галып баряр» дийди. Онсоң Ыляс пыгамбер хызматкәрине: «Гит-де, Ахаба ат арабасыны тайярлап, өйүне гитмегини табшыр, ёгсам ягыш оны ёлундан саклар» дийди. 45Бир салымдан соң асманың йүзүни гара булут бүрәп, ел туруп, гүйчли ягыш ягды. Ахап арабасына мүнүп, Йизрегел галасына гитди. 46Ыляса Реббиң гүйҗи гелди. Ол донуны билине гушап, тә Йизрегелиң дервезесине ченли узак ёла Ахабың өңүнден ылгап гитди.