‏ 1 Kings 11

Сүлейман Ребден йүз өвүрйәр

1Сүлейман фараоның гызындан башга-да моваплардан, аммонлардан, эдомлардан, сидонлылардан, хетлерден биртопар кесеки аяллара ашык болды. 2Реб ысрайыл огулларына: «Сиз кесеки миллетлерден гыз алшып-беришмәң, чүнки олар хөкман сизи өз худайларына сежде этдирерлер» дийип айдан миллетлериндендилер. Эмма Сүлейман муңа гарамаздан шу аяллара өйленди. 3Онуң еди йүз ша аялы, үч йүз гырнак аялы барды. Аяллары онуң йүрегини аздырдылар. 4Сүлейманың гаррылык чагында аяллары онуң йүрегини кесеки худайлара тарап өвүрдилер. Сүлейман какасы Давут ялы Худайы Реббе вепалы болмады. 5Сүлейман сидонлыларың худайы Ашторета, аммонларың неҗис худайы Милкома ▼

▼Милком – бу Молек худайың бейлеки ады. Серет: 1Пат 11:7.

сежде этди. 6Сүлейман Реббиң назарында йигренҗи ишлери эдип, какасы Давудың болшы ялы Реббе вепалы болмады. 7Соңра Сүлейман Иерусалимиң гүндогарындакы дагда Мовабың неҗис буты Кемош ве аммонларың худайы Молек үчин сеждегәх гурды. 8Ол шейле хем өз худайларына якымлы ыслы түтетги якып, олара гурбанлык берер ялы, әхли кесеки аяллары үчин хем сеждегәхлер гурды.

9– 10Реббиң Сүлеймана гаты гахары гелди. Сүлейман өзүне ики гезек гөрнүп, башга худайларың ызына эерме дийип табшырык берен Ысрайыл Худайы Реббиң табшырыгыны берҗай этмән, Ондан йүз дөндерипди. 11Шонуң үчин хем Реб Сүлеймана шейле дийди: «Сениң Мениң билен эден әхтиңи билгешлейин бозуп, Мениң саңа табшыран парзларымы сакламандыгың үчин, Мен патышалыгы хөкман сениң элиңден алып, оны көшк эмелдарларыңың бирине берерин. 12Эмма сениң какаң Давудың хатырасы үчин Мен муны сениң гүнлериңде этмерин; патышалыгы сениң оглуңың элинден аларын. 13Мен бүтин патышалыгы сениң элиңден алман, гулум Давудың хем-де Өз сайлан шәхерим Иерусалимиң хатырасы үчин, диңе бир тирәни сениң оглуңа берерин».

Сүлейманың душманлары

14Соңра Реб эдомлы Хадады Сүлеймана душман этди. Ол Эдомда патыша неслинденди. 15– 16Чүнки Давут Эдомдака, гошунбашы Ёвап өлдүриленлери җайламага гидип, Эдомдакы эркеклериң әхлисини гырыпды. Ёвап ве бүтин ысрайыллар Эдомдакы эркеклериң әхлисини гырянчалар, алты айлап шол ерде галыпдылар. 17Эмма Хадат какасының эмелдарлары болан бирнәче эдомлылар билен гачып, Мүсүре гидипди; Хадат ол вагтлар яш огланды. 18Олар Мидяндан чыкып, Парана гелдилер, Парандан хем янларына бирнәче адам алып, Мүсүре, Мүсүр патышасы фараоның янына бардылар. Патыша Хадада яшамага җай ве меллек ер берип, оны азык билен үпҗүн этди. 19Хадат фараоның мәхрини газанды; ол өз аялының гыз доганыны, ягны мелике Тахпенейсиң гыз доганыны Хадада аяллыга берди. 20Ол Хадада огул догруп берип, онуң адына Генубат дакдылар. Тахпенейс Генубаты фараоның өйүнде тербиеледи. Генубат онуң огулларының арасында өсүп улалды. 21Хадат Мүсүрдекә, Давудың ата-бабаларына говшандыгы хем-де Ёвап гошунбашының өлүми барада эшиденде, ол фараона шейле дийди: «Маңа өз юрдума доланмага ругсат бер». 22Фараон ондан: «Юрдуңа гитмекчи болар ялы, мениң янымда нәме кемиң бар?» дийип сорады. Ол: «Кем задым ёк, йөне маңа хөкман гитмәге ругсат бер» дийип җогап берди.

23Җенабы Соба патышасы Хададгезерден гачып гиден Эляданың оглы Резоны хем Худай Сүлеймана душман этди. 24Давут собалылары өлдүренде, Резон янына адам йыгнап, бир лешгере баш болды. Олар Дамаска барып, шол ерде месген тутдулар, онуң адамлары Резоны Дамаскда патыша этдилер. 25Хададың яманлык эдиши ялы, Сүлейманың бүтин өмрүне Резон Ысрайыла душман болуп, Ысрайылы йигренди хем-де Сирия хөкмүрованлык этди.

Реббиң Яробгама берен вадасы

26Сүлейманың эмелдарларының бири болан Середадан эфрайымлы Небадың оглы Яробгам патыша гаршы чыкды. Онуң эҗеси Серуга атлы бир дул хатынды. 27Онуң патыша гаршы эл галдырмагының себәби шейледи: Сүлейман Миллоны тәзеден дикелдип, какасы Давут галасының диварларының йыкылан ерлерини абатлады. 28Яробгам башарҗаң адамды, бу яш йигидиң иш башарҗаңлыгыны гөрен Сүлейман оны манаша ве эфрайым тирелерине дегишли болан меҗбуры ишдәкилериң үстүнден баштутан эдип гойды. 29Бир гүн Яробгам Иерусалимден чыкып барярка, ёлда оңа шилолы Ахыя пыгамбер габат гелди. Ахыя тәзе эшиклер гейипди. Чола ерде оларың икисинден башга адам ёкды. 30Ахыя эгниндәки тәзе эшигини чыкарды-да, йыртып он ики бөлеге бөлди. 31– 32– 33Соңра Яробгама шейле дийди: «Он бөлегини өзүң үчин ал, чүнки Ысрайыл Худайы Реб шейле диййәр: „Мен патышалыгы хөкман Сүлейманың элинден алып, он тирәни саңа берерин, йөне гулум Давудың хатырасы үчин хем-де Ысрайылың бүтин тирелеринден сайлап алан шәхерим Иерусалимиң хатырасы үчин диңе бир тире Сүлейманыңкы болар. Чүнки ол Мени терк эдип, сидонлыларың худайы Ашторета, Мовабың худайы Кемоша, аммонларың худайы Милкома сежде этди. Сүлейман какасы Давудың ызыны тутмады. Ол Мениң назарымда нәхак ишлери эдип, парзларымы, хөкүмлерими берҗай этмеди, ёлларымдан йөремеди. 34Муңа гарамаздан, Мен бүтин патышалыгы онуң элинден алмарын. Мениң табшырыкларымы, парзларымы берҗай эден, Өз сайлан гулум Давудың хатырасы үчин, Мен Сүлейманы өмрүниң ахырына ченли патыша эдерин. 35Эмма патышалыгы Давудың оглуның элинден алып, оны он тире билен саңа берерин. 36Маңа ыбадат эдилмеги үчин, Өз сайлан шәхерим Иерусалимде гулум Давудың неслинден бири хемишелик патышалык эдер ялы бир тирәни Сүлейманың оглуна берерин. 37Мен сени Ысрайыла патыша эдерин ве сен Ысрайыла гөвнүңиң ислейшине гөрә патышалык эдерсиң. 38Гулум Давудың эдиши ялы, парзларымы, табшырыкларымы берҗай эдип, Маңа гулак гоюп, ёлларымдан йөрәп, Мениң назарымда догры ишлери этсең, Мен хемише сениң билен боларын. Мен сени Ысрайыла патыша эдерин ве эдил Давудың несиллерини патыша эдишим ялы, сенден соң сениң несиллериңи хем патыша эдерин. 39Сүлейманың гүнәлери үчин Мен Давудың несиллерине җеза берерин, йөне бу хемишелик болмаз“». 40Шонуң үчин хем Сүлейман Яробгамы өлдүрмәге сынанышды, йөне Яробгам Мүсүре, Мүсүр патышасы Шишагың янына гачып барып, Сүлейман дүнйәден өтйәнчә, шол ерде болды.

Сүлейманың өлүми

(2 Йыл язгылары 10:1-19)

41Сүлейманың әхли галан ве эден ишлери хем-де акыл-пайхасы барада «Сүлейманың ишлери» диен китапда языландыр. 42Сүлейман Иерусалимде бүтин Ысрайыла кырк йыл патышалык этди. 43Сүлейман ата-бабаларына говушды. Ол какасы Давудың галасында җайланды. Онуң ерине оглы Рехабгам патыша болды.