‏ 1 Kings 19

Ыляс пыгамбер Синай дагында

1Ахап Ылясың бар эден затлары, пыгамберлери нәдип гылыч билен өлдүрендиги барада аялы Изебеле гүррүң берди. 2Онсоң Изебел Ыляса чапар ёллап: «Эртир шу вагтлар мен сениң өзүңи хем шол өлдүрилен пыгамберлериң гүнүне салмасам, гой, онда худайлар маңа-да муны ве мунданам бетерини гөркезсин» дийди. 3Ыляс бу хабары эшидип горкды. Ол өз җаныны гутармак үчин гачып, Яхуданың Беершеба галасына гелди. Ол хызматкәрини шол ерде галдырды. 4Ыляс пыгамбериң өзи болса чөлде бир гүнлүк ёл йөрәп, гелип, бир гырымсы сүбсе агаҗының ашагында отурды-да, өз өлүмини диләп: «Бесдир, я Реб, инди мениң җанымы ал, чүнки мен аталарымдан говы дәлдирин» дийди. 5Соңра ол гырымсы сүбсе агаҗының ашагында ятды-да, ука гитди. Ине, бирденкә бир перишде Ылясы ырап: «Тур-да, ийип-ич» дийди. 6Ыляс пыгамбер төверегине гаранҗаклады. Ине, гөрсе, онуң башуҗунда гызгын дашың үстүнде биширилен чөрек билен бир күйзе сув барды. Ол ийип-ичип, ене-де ятды. 7Реббиң перишдеси икинҗи гезек гелип, оны ырап: «Тур-да, ийип-ич, ёгсам бу сыяхат гаты узак ве кын болар» дийди. 8Ыляс пыгамбер туруп ийип-ичди. Онсоң ол нахарың гүйҗүне кырк гиҗе-гүндизләп ёл йөрәп, Худайың дагы Хоребе
Хореп – бу Синай дагының бейлеки ады.
гелди.
9Ыляс пыгамбер ол ерде бир говага гирип, гиҗәни шол ерде гечирди.

Онсоң Ыляса Реббиң шу сөзи аян болды: «Ыляс, сен бу ерде нәме ишләп йөрсүң?»
10Ыляс Оңа шейле җогап берди: «Мен Хөкмүрован Худай Реббе гаты вепалы болдум. Ысрайыллар Сениң әхтиңи унудып, Сениң гурбанлык сыпаларыңы йыкып, Сениң пыгамберлериңи өлдүрдилер. Мениң диңе еке өзүм галдым. Олар шу вагт мениң җаныма каст этмек үчин мени ызарлап йөрлер».

11Реб Ыляса: «Дашары чык-да, дагда Мениң хузурымда дур, чүнки Мен-Реб шол ерден гечерин» дийди. Реббиң өңүнде даглары, дашлары ярян шейле бир гүйчли ел турды, йөне Реб елиң ичинде геплемеди. Елден соң ертитреме болды, йөне Реб ертитремеде хем геплемеди. 12Ертитремеден соң от гелди, йөне Реб одуң ичинде-де геплемеди. Отдан соң мылайым, пессай сес гелди. 13Ыляс муны эшиденде, йүзүни донуна бүрәп, дашары чыкып, говагың агзында дурды. Ине, бир сес гелип, оңа: «Ыляс, сен бу ерде нәме ишләп йөрсүң?» дийди. 14Ыляс Оңа шейле дийип җогап берди: «Мен Хөкмүрован Худай Реббе гаты вепалы болдум, чүнки ысрайыллар Сениң әхтиңи унудып, Сениң гурбанлык сыпаларыңы йыкып, пыгамберлериңи өлдүрдилер. Инди мен еке галдым. Олар мениң җаныма каст этмек үчин мени ызарлап йөрлер». 15Онсоң Реб Ыляс пыгамбере шейле дийди: «Бар, чөл ёлы билен ызыңа гит-де, Дамаска совул. Ол ере бар-да, Хазайылың башына яг гуюп, оны Сирияның үстүнден патышалыга сайла. 16Шейле хем Нимшиниң оглы Ехувың башына яг гуюп, оны Ысрайылың үстүнден патышалыга сайла; Абелмехоладан болан Шапатың оглы Эляшаның башына яг гуюп, оны өз орнуңа пыгамберлиге сайла. 17Хазайылың гылыҗындан гутуланы Еху өлдүрер, Ехувың гылыҗындан гутуланы болса Эляша өлдүрер. 18Мен Ысрайылда Багал бутуна сежде этмедик, оны өпмедик еди мүң адамы аман галдырарын».

Эляша Ыляс пыгамбериң шәгирди боляр

19Шейдип, Ыляс ол ерден гидип, Шапатың оглы Эляшаны тапды. Ол ер сүрүп йөрди. Онуң өңүнде он ики җүбүт өкүз барды. Эляша он икинҗи җүбүтиң янындады. Онуң янындан геченде, Ыляс өз донуны онуң эгнине атды. 20Эляша өкүзлерини ташлап, Ылясың ызындан ылгады. Эляша Ыляса: «Мен өңүрти энем-атам билен хошлашайын, онсоң сениң ызыңа дүшейин» дийди. Ыляс оңа: «Бар, гидибер, йөне сен мениң эден ишимиң нәме аңладяндыгыны билйәнсиң» дийди. 21Эляша Ыляс пыгамбериң янындан гайдып, бир җүбүт өкүзиң боюнтырыкларыны айрып, оларың дамагыны чалды. Азалың агачларыны якып, өкүзлериң этлерини биширип, халка пайлады, халк оны ийди. Ондан соң Эляша гидип, Ыляс пыгамбериң ызына эерип, онуң шәгирди болды.
Copyright information for TukCyr16