‏ 1 Kings 3

Сүлейман Худайдан пәхим-пайхас дилейәр

(2 Йыл язгылары 1:3-12)

1Сүлейман Мүсүр патышасы фараоның гызына өйленип, патыша билен гарындашлык ачды. Ол өз өйи, Реббиң өйи хем-де Иерусалимиң дашындакы диварлар салнып гутарылянча, аялыны Давут галасына гетирди. 2Адамлар сеждегәхлерде гурбанлык берйәрдилер, чүнки хенизе ченли Реббе ыбадат өйи салынманды.

3Сүлейман какасы Давудың весъетлерини берҗай эдип, Ребби сөйди. Йөне ол сеждегәхлерде гурбанлык берип, якымлы ыслы түтетги якды. 4Бир гүн патыша гурбанлык бермек үчин Гибгона гитди, чүнки эсасы сеждегәх шол ердеди. Сүлейман шол ерде мүңлерче якма гурбанлыкларыны берипди. 5Гибгонда гиҗе Сүлейманың дүйшүне Реб гирди. Худай оңа: «Диле, дилән задыңы берерин» дийди. 6Сүлейман шейле дийди: «Гулуң какам Давудың ынамлы, догручыл хем-де акйүрекли боланы үчин, оңа бейик, садык сөйгиңи гөркездиң. Бу гүн оңа тагтында отурмага огул берип, Өз бейик мерхеметиңи гөркездиң. 7Инди, эй, Худайым Реб, Сен гулуң-мени какам Давудың ерине патыша этдиң. Мен ёлбашчылык этмәге укыбы болмадык, теҗрибесиз, яш огландырын. 8Гулуң Сениң сайлан, сан-саҗаксыз халкыңың арасындадыр. 9Шонуң үчинем халкыңы доландырар ялы, ягшы-яманы сайгарар ялы, Сен Өз гулуңа пәхим-пайхас бер, чүнки Сениң сан-саҗаксыз халкыңы ким доландырып билер?»

10Сүлейманың бу дилеги Таңра ярады. 11– 12Худай оңа шейле дийди: «Өзүңе узак өмүр, байлык дилемән я-да душманларыңың өлүмини дилемән, эйсем ягшы-яманы сайгарар ялы акыл-пайхас диләниң үчин, Мен саңа дилән задыңы берйәрин. Мен саңа өңкүлериң хич биринде болмадык ве сенден соң хем хич кимде болуп билмеҗек акыл-пайхас, аң-дүшүнҗе берерин. 13Мен саңа дилемедик затларыңы, ягны өмүрбойы эгсилмеҗек байлык билен хормат берерин. Саңа тай гелҗек патыша болмаз. 14Эгер сен мениң парзларымдыр табшырыкларымы берҗай эдип, какаң Давут ялы ёлларымдан йөресең, Мен сениң өмрүңи-де узалдарын». 15Сүлейман оянды, гөрсе, бу дүйш экен. Соңра ол Иерусалиме гелип, Реббиң Әхт сандыгының өңүнде дуруп, якма ве саламатлык гурбанлыкларыны берип, әхли эмелдарлары үчин мейлис гурды.

Сүлейманың пайхаслы хөкүми

16Бир гүн ики саны азгын аял гелип, патышаның хузурында дурды. 17Ол аялларың бири шейле диййәр: «Эй, җенабым, мен шу аял билен бир өйде яшаярын. Шу аял өйдекә, мениң чагам догуляр. 18Шондан үч гүн соң мунуң хем чагасы боляр. Бизиң икимиз биле яшаярыс, өйде бизиң икимизден башга хич ким ёк. 19Онсоң бир гиҗе бу аялың оглы өлйәр, себәби ол чагасының үстүне тогаланыпдыр. 20Ол яры гиҗе туруп, мен уклап ятыркам, мениң гапдалымда ятан оглумы алып, өз гуҗагында, өз өлен оглуны болса мениң гуҗагымда гоюпдыр. 21Мен эртеси ирден оглумы эмдирҗек болсам, ол өли ятыр. Мен оңа дыкгат билен серетдим ве чаганың өзүмиңки дәлдигине магат гөз етирдим». 22Эмма бейлеки аял: «Ёк, дири чага мениңки, өлен чага сениңки» диййәр. Биринҗи аял: «Ёк, өлен чага сениңки, дири чага мениңки» диййәр. Шейдип, олар патышаның хузурында җеделлешдилер.

23Онсоң патыша шейле диййәр: «Бириңиз: „Дири чага мениңки, өлен чага сениңки“диййәрсиңиз, бейлекиңиз болса: „Ёк, бейле дәл! Өлен чага сениңки, дири чага мениңки“диййәрсиңиз». 24Соңра патыша: «Маңа бир гылыч гетирип бериң» диййәр. Патыша гылыч гетирип берйәрлер. 25Ол: «Дири галан чаганы ики бөлүң-де, ярысыны бирине, ярысыны-да бейлекисине бериң» диййәр. 26Эмма чагасы дири галан аял: «Эй, җенабым, чаганы оңа бериң; оны асла өлдүрмәң!» диййәр. Чүнки ол аялың өз оглуна рехими инди. Йөне бейлеки аял: «Ол мениңки хем болмасын, сениңки хем болмасын, оны икә бөлүң» диййәр. 27Онсоң патыша: «Дири галан чаганы биринҗи аяла бериң, оны асла өлдүрмәң, ол онуң эҗесидир» диййәр. 28Патышаның чыкаран хөкүмини бүтин ысрайыл халкы эшидип, оңа улы хормат гойды. Пайхаслы хөкүм чыкарар ялы Сүлейман патышада Худайың пәхим-пайхасының бардыгыны халк гөрди.