1 Samuel 20
Ёнатан Давуда көмек эдйәр
1Давут Рамадакы Наёт галасындан гачып гайтды ве Ёнатаның янына гелип, оңа: «Мен нәме этдим? Мениң языгым нәме? Кастыма чыкар ялы, мен сениң какаңа нәме яманлык этдим?» дийди. 2Ёнатан оңа: «Айдяның нәме?! Сен өлмерсиң. Ваҗып болсун, болмасын, пархы ёк, какам менден яшырын хич зат этмейәр. Онсоң муны нәме үчин яшырсын. Ёк, бейле зат болуп билмез» дийди. 3Давут хем ант ичип, шейле дийди: «Мени сулхуң аляндыгыны какаң гаты говы билйәр; какаң „Муны Ёнатана эшитдирмели дәл, эгер эшидәйсе, ол гынанар“дийип пикир эдйәр. Йөне Ребден хем сенден ант ичйәрин, инди мен аҗалың өң янында дурун». 4Ёнатан Давуда: «Сениң үчин ислән задыңы эдерин» дийди. 5Давут Ёнатана шейле дийди: «Эртир Тәзе Ай байрамыдыр. Мен патыша билен биле нахар эдинмелидирин. Йөне сен маңа гитмәге ве үчүнҗи гүн агшама ченли мейданда гизленмәге ругсат бер. 6Эгер какаң мениң ёкдугымы биләйсе, онда оңа: „Давут өз галасы Бейтуллахама гитмек үчин ругсат сорап, маңа көп ялбарды. Чүнки олар тутуш уруг болуп гурбанлык берйән экенлер“диерсиң. 7Эгер ол „Боляр“дийәйсе-хә, гулуңа не ягшы, эмма гахарланайса, онда онуң ниетини ямана дүвенлигидир. 8Өз гулуңа вепалы бол, чүнки биз мукаддес әхт эдишдик. Эгер мен языклы болсам, онда мени өзүң өлдүрәй, какаңың янына элтип нәме этҗек?» 9Ёнатан оңа: «Айдяның нәме?! Какамың саңа яманлык этҗегини билерин-де, хей, онам саңа айтмарынмы?!» дийди. 10Соңра Давут: «Эгер какаң газаба мүнәйсе, ким оны маңа хабар берер?» дийип, Ёнатандан сорады. 11Ёнатан Давуда: «Йөр, мейдана чыкалы» дийди. Шейдип, ол икиси мейдана чыкдылар. 12Ёнатан Давуда: «Ысрайыл Худайы Реб шаят болсун! Мен эртир я-да биригүн шу вагтлара ченли какамың ниетини билҗек боларын. Эгер сен бабатда онуң ниети дүзүв болса, мен саңа хабар етирерин. 13Эмма ол яманлык этмеги йүрегине дүвәйсе, менем оны саңа етирмесем, сени саг-саламат ёла салмасам, онда, гой, Реб маңа-да шоны, хатда ондан-да бетерини гөркезсин. Реб какама яр болшы ялы, саңа-да яр болсун. 14– 15Дирикәм Реб кимин маңа вепалы бол. Өленимден соң болса, хатда Реб сениң әхли душманларыңы ер йүзүнден ёк этсе-де, мениң неслиме хемише вепалы бол». 16Шунлукда, «Давудың душманларының җезасыны, гой, Реббиң Өзи берсин» дийип, Ёнатан Давудың ковумы билен әхт эдишди. 17Ёнатан Давуда өзүне болан сөйгүси үчин ене ант ичиртди, себәби ол Давуды җанындан хем эзиз гөрйәрди. 18Соңра Ёнатан Давуда: «Эртир Тәзе Ай байрамы. Сениң ёкдугың орнуңың бошдугынданам белли болар. 19Биригүн узак йөрәп, гит-де, өңки сапаркы гизленен ериңде гизлен ве дашың янында маңа гараш. 20Нышана атан ялы эдип, мен шол даша тарап үч саны пейкам атарын. 21Соңра мен: „Бар, оклары тап-да гетир“дийип, бир етгинҗеги иберерин. Эгер мен оңа: „Оклар, ханха, бу тарапыңда, олары топлап гетир“дийәйсем, онда гелерсиң. Ребден ант ичйәрин, бу сениң үчин ховп-хатар ёк дийилдигидир. 22Эмма мен етгинҗеге: „Оклар, ханха, аңырракда“дийәйсем, онда гачгын, чүнки бу Реб сени ёла саляр дийилдигидир. 23Бизиң бири-биримиз билен эдишен әхтимизе, гой, Реб эбедилик шаят болсун» дийди. 24Шейдип, Давут мейданда гизленди. Тәзе Ай байрамчылыгы башлананда, патыша гелип, сачак башына гечди. 25Ол адатдакысы ялы дивара голай ерде орнашды. Ёнатан онуң гаршысында отурды ▼▼Отурды – кәбир голязмаларда дурды.
, Абнер болса Шавулың гапдалында отурды, Давудың орны бош дурды. 26Ол гүн Шавул сесини чыкармады, чүнки ол: «Оңа бир зат боландыр. Ол харамдыр, хава, хакыкатдан-да, ол тәмиз дәлдир» дийип ойланды. 27Эмма Тәзе Ай байрамының эртеси гүни хем Давудың орны бошды. Шавул оглы Ёнатана: «Йышайың оглы нәме байрамчылыкда дүйнем, бу гүнем гөрүнмеди?» дийди. 28– 29Ёнатан Шавула шейле җогап берди: «Давут: „Маңа ругсат берсене. Галада бизиңкилер уруг болуп гурбанлык берҗеклер; агам маңа гелсин дийипдир. Эгер мени сылаян болсаң, онда ругсат бер, гидип, агаларымы гөрейин“дийип, Бейтуллахама гитмек үчин өзеленип ялбарды. Шонуң үчин хем ол патышаның нахарына гелип билмеди». 30Муны эшиден Шавул Ёнатаны газап билен далады: «Вах, хыянаткәр хем азгын аялың догмасы! Өзүң хем-де ялаңач эҗең бихая болмадык болсаңыз, сен Йышайың оглуны дост тутунармыдың? Кәшгә, мен оны билмейән болсам! 31Йышайың оглы ер йүзүнде дири гезип йөрсе, өзүңе-де, патышалыгыңа-да рахатлык болмаз. Хәзириң өзүнде адам ибер-де, оны мениң яныма гетирт, онуң башы өлүмли». 32Соңра Ёнатан какасы Шавула: «Ол нәме үчин өлмели? Ол нәме этди?» дийди. 33Шол вагт Ёнатаны өлдүрмеги йүрегине дүвүп, Шавул найзасыны оңа тарап зыңды. Ёнатан өз какасының Давудың җанының кастына ымыклы чыкандыгына шонда дүшүнип галды. 34Ёнатан газап билен сачагың башындан турды ве какасының Давуды писинт этмейәндигине гаты гынанып, айың икинҗи гүни хич зат иймеди. 35Янына бир огланҗык алып, Давут билен душушмак үчин ол даң билен мейдана тарап гитди. 36Ёнатан огланҗыга: «Бар, ылга, шу окы тапып гетир» дийди. Огланҗык ылгап гитди. Ёнатан онуң үсташыры яйыны атып гойберди. 37Огланҗык Ёнатаның атан окуның дүшен ерине етенде: «Ок аңырракда дәлми нәме? 38Бол басымрак, эгленме» дийип, Ёнатан огланҗыгың ызындан гыгырды. Ол огланҗык оклары чөплешдирип, өз хоҗайынына гетирип берди. 39Огланҗыгың хич затдан хабары ёкды. Муны диңе Ёнатан билен Давут билйәрди. 40Ёнатан ярагларыны огланҗыга берип: «Ал, шулары гала әкит» дийди. 41Огланҗык гиден бадына Давут гүнорта тарапдан пейда болды. Ол йүзүни ере берип, үч гезек тагзым этди. Соңра Ёнатан икиси огшашып аглашдылар. Давут хас көп аглады. 42Соңра Ёнатан Давуда: «„Өзүмизе хем-де неслимизе Реб эбедилик шаят болсун“дийип, икимиз хем Ребден әхт эдишдик ахырын. Бар, инди сен аркайын гидибер» дийди. 43Шондан соң Давут өз ёлуна гитди, Ёнатан болса гала доланды.
Copyright information for
TukCyr16