‏ 1 Samuel 2

Ханна Реббе алкыш айдяр

1Онсоң Ханна Реббе дилег этди: «Реб калбымы шатлыга беследи,
Реб билиме кувват берди.
Сениң халас эдениң үчин, мен шадыян!
Душманларымың үстүнден гүлйән.
2Реб мукаддесдир, Оңа тай болмаз,
Ондан гайры Худай болмаз,
бизиң Худайымыз дей Гая болмаз.
3Буйсанчдан долы сөзлерден эл гөтер.
Улумсылык билен геп урма,
чүнки әхли иш Реббе аяндыр.
Хеммесине казылык эдйән Шолдур.
4Гүйчлүлериң яйы дөвүлди,
эҗизлере кувват гелди.
5Доклар бир дөвүм чөрек үчин гүнлүкчи болдулар,
ачлар болса дойдулар.
Өнелгесиз аял еди чага догурды,
көп чагалы аял перзентсиз галды.
6Өлдүрйәнем Ребдир,
дирелдйәнем Ребдир.
Өлүлер дүнйәсине индерйәнем,
чыкарянам Ребдир.
7Гедай гойянам, баядянам Ребдир,
песелдйәнем, бейгелдйәнем Ребдир.
8Реб гарыбы аяк астындан гөтерйәр,
мәтәҗи сердарларың хатарына гошяр,
зибилханадан чыкарып,
Реб оны хеззет тагтында отурдяр,
чүнки Ериң сүтүнлери Реббиңкидир,
дүнйәни шоларың үстүнде бина эден Олдур.
9Вепадарларыны Өз пенасында саклар Ол.
Эмма бетниетлери зулматда йитирим эдер.
Чүнки адам өз гүйҗи билен мәкәм дәл.
10Парчаланҗакдыр Реббиң гаршысына чыканлар.
Оларың гаршысына Гөкде Ол награ дартар.
Земиниң чар күнҗүнде Реб хөкүм эдер.
Ол Өз патышасына гүйч-кувват берер,
Өз сечип-сайлан патышасына еңиш гетирер».

11Соңра Элкана өйүне – Рама доланды. Шамувел болса Реббе гуллук этмек үчин, Элий руханының янында галды.

Элийиң ярамаз огуллары

12Элийиң огуллары руханы болсалар-да, ярамаздылар. Олар Ребби сыламаярдылар, 13халкың өңүнде өз руханылык борчларына бипервай гараярдылар. Кимдир бири гурбанлык беренде, Элийиң огулларының хызматкәри элине үч дишли чаршак алып гелерди-де, 14оны газан болса газана, пити болса питә, таба болса таба, окара болса окара сокарды-да, чаршага иленини алып, рухана берерди. Олар садака бермек үчин Шило гелйән ысрайылларың әхлиси бабатында шейле эдйәрдилер. 15Үстесине-де, гурбанлык малың ягы хениз якылманка, руханының хызматкәри садака берйәниң янына барып, оңа: «Рухана говурмалык эт бер. Ол сениң бишен этиңи нәме этсин, оңа чиг эт герек» диерди. 16Эгер кимдир бири: «Этиң ягы янянча сабыр эт, соң герегиң эт болсун» дийәйсе, онда ол оңа: «Ёк, эти хәзир бер, ёгсам зор билен аларын» диерди. 17Шунлукда, Реббиң хузурында буларың гүнәси җуда агырды. Себәби олар Реббе ниетленен садаканы хорматламаярдылар, оны әсгермейәрдилер.

18Шамувел Реббиң хузурында хызмат эдйәрди. Ол непис зыгыр матадан тикилен эфот гейип гезйәрди. 19Эҗеси онуң өзүне лайык эдип дон тикип, хер йыл адамсы билен биле гурбанлык бермәге геленде, оны Шамувеле берерди. 20Гайтҗак боланларында: «Реббиң хызматына багыш эден оглуңың өвезини долар ялы, гой, Реб саңа шу аялдан ене зүрятлар берсин» дийип, Элий Элкана хем-де онуң аялына ак пата берерди. Соңра олар өйлерине доланардылар. 21Хава, Ханнаны Реб ене-де ялкады: Ханнаның үч оглы, ики гызы болды. Шамувел болса Реббиң хузурында өсүп улалярды.

22Элий җуда гаррапды. Өз огулларының ысрайыллар билен нәхили дарашяндыкларыны, оларың Реббе йүз тутулян чадырың гапысында хызмат эдйән аяллар билен ятяндыкларыны ол эшитди. 23Ол огулларына шейле дийди: «Бу нәме этдигиңиз болды? Тутуш халк сизиң ярамаз ишлериңиз хакында гүррүң эдйәр. 24Бейтмәңиз боланок, огулларым! Реббиң халкындан мениң эшидйән хабарым говы дәл. 25Эгер адам адамың гаршысына гүнә этсе, Худай олара аралыкчы болар. Эмма адам Реббиң гаршысына гүнә этсе, онда оны ким горар?» Эмма Элийиң огуллары өз какасының сөзүне гулак асмадылар, чүнки Реб олары өлдүрмеги йүрегине дүвүпди. 26Яшаҗык Шамувел болса Реббиң ве адамларың сөйгүсини газанып, яш бабатда-да, пәхим-пайхас бабатда-да гүнүни санап өсйәрди.

Элийиң машгаласына гаршы пыгамберлик

27Бир гүн бир пыгамбер Элийә шейле хабар гетирди: «Хава, Реб саңа шейле диййәр: „Ата-бабаң Харун ве онуң машгаласы Мүсүрде фараоның гуллары болан вагтлары, Мен Харуна Өзүмиң гудратымы гөркезипдим. 28Мениң руханым болуп, гурбанлык сыпамың үстүне чыкып, якымлы ыслы түтетги якып, Мениң хузурымда эфот геер ялы, Ысрайылың әхли тирелериниң ичинден Мен оны сайладым. Ысрайыллар тарапындан берлен якма гурбанлыкларындан пай алмага диңе сениң атаңың неслине ругсат бердим. 29Инди нәме үчин сиз Мениң буйран гурбанлыкларыма ве садакаларыма гөз дикйәрсиңиз? Нәме үчин сен, Элий, халкым Ысрайылың садакаларының иң сайлама ерлери билен өзүңизи семретҗек болуп, өз огулларыңы Менден артык хорматлаярсың?“ 30Шонуң үчин хем Ысрайыл Худайы Реб шуны айдяр: „Сениң өз неслиң-де, ата-бабаңың несли-де хемишелик Мениң хузурымда гезер дийип, Мен өң сөз берипдим. Эмма инди Мен-Реб муны айдяндырын: гайтмышым болсун, чүнки Мен Өзүми сыланы сыларын, әсгермезлик эдени болса рысва эдерин. 31Шунлукда, сизиң ве сизиң ата-бабаларыңызың ганатыны гырҗак гүнлерим узакда дәл – сизден догланларың хич бирине узак өмүр миессер этмез. 32Ысрайыла эдилҗек ягшылыклара гөрипчилик билен середерсиңиз. Сизиң неслиңиз хич вагт узак өмүр сүрмез. 33Араңызда гурбанлык сыпамдан махрум эдилмедик диңе бир адамы дири галдырарын; ол хем сизи агламакдан гөзлериңизи көр, багрыңызы ган эдер. Тутуш эркек неслиңиз җуванлыкда өлер. 34Сениң ики оглуң Хопны билен Пинехасың башына дүшҗек иш – оларың икисиниң-де бир гүнде өлмеги саңа бир аламат болар. 35Мен Өзүме гөвнүмден турҗак ве писиндим отурҗак ишлери этҗек вепадар бир руханы сайларын. Мен онуң неслини эбедилешдирерин, ол өмүрбакы Мениң сечип-сайлан патышамың хузурында гезер. 36Хава, сениң аман галанларың: ‘Бир дөвүм чөрек тапарым ялы, маңа Өз руханыларыңың арасындан иш бер’ дийип, гара шай я-да бир дөвүм чөрек үчин дыза чөкүп, оңа ялбарарлар“».